Jemig - jullie demo hakt er bij ons goed in! Hoe lang spelen jullie al samen?

Al best lang. Ridge en ik leerden elkaar kennen in 1998. Erik, de bassist kwam er in 1999 bij en Martin, de drummer, in 2003.

Stoneridge, v.l.n.r.: Menno, Erik, Martin & Ridge

Stoneridge is een bekende in de amsterdamse muziekscène. Hoe ver reikt jullie bekendheid buiten de hoofdstad? ?

Wij zijn ontzettend bekend in Amstelveen (wij oefenen daar elke week in het Kruitvat) en verder zijn wij bekend op Texel, in Deidenberg (Belgie) en in Schwäbisch Hall (Germany).

Opvallend is de instrumentale veelzijdigheid en dynamiek van jullie demo. We horen o.a. slide, sax, harmonica, akoestische gitaren, double bass en tweede stem. Hoe combineren jullie dat?

Op de opgenomen nummers is toevallig geen sax te horen, maar wij zijn wel allemaal voor veelzijdigheid en dynamiek. Leuk dat het opvalt. Daarnaast vinden we, dat we alle talenten die we in huis hebben ook moeten kunnen benutten. Als een van ons ook nog viool had gespeeld, waarom zou je daar dan geen gebruik van maken?

Hoe zou je de stijl van Stoneridge willen omschrijven?

Dat is nou een lastige vraag en het antwoord is nog veel lastiger, maar misschien ook wel weer listig: geen stijl.

Inspiratiebronnen?

Erg veel. Om te beginnen: veel stijlen. Laten we wel wezen: wij zijn van een generatie die volgegoten is met bijna alle mogelijke vormen van popmuziek, wellicht hebben wij van de allerlaatste stromingen en stuiptrekkingen wat gemist, maar wij weten dat alle klassieke muziek van oorsprong popmuziek is en er valt altijd nog weer wat te leren…. Daar heb je in een aantal mensenlevens (wij zijn met zijn vieren) wel genoeg aan.

Stoneridge

Veel nummers worden door jou en Ridge Ashmead (red.: leadsinger) geschreven. Kun je wat vertellen over de chemie tussen jullie?

In de chemie gaat het altijd over processen geloof ik, dus die term is wel op zijn plaats als het gaat om wat er plaats vindt bij Stoneridge. Het begon ermee dat toen Ridge en ik elkaar leerden kennen, bleek, dat wij beiden op zeer vergelijkbare wijze, ongeveer gelijktijdig, op een steenworp afstand van elkaar wonend, op hetzelfde Tascam 4-sporenrecordertje zelfgeschreven nummers in elkaar aan het knutselen waren. Dat is op zich natuurlijk niet zo opzienbarend, wel bijzonder was dat we ook nog elkaars maaksels konden waarderen en op waarde schatten. We besloten een band te beginnen. Van daaraf verliep de chemische reactie overigens in eerste instantie nogal traag. Het is beslist geen sinecure om met zelfgeschreven Engelstalige nummers een band te willen beginnen. Nu. na zoveel jaren en met de elementen Erik en Martin erbij slaan de vonken er soms vanaf. Het proces is een groepsproces geworden, dat wil zeggen dat wij met zijn allen verwoed sleutelen en verbouwen aan de vaak al jaren geleden geschreven nummers totdat, ja tot wat eigenlijk, tot zo,n nummer uitgekristalliseerd is denk ik, of iemand weer eens met een nieuw nummer komt, waar dan vaak weer nieuwe energie in gestoken wordt. Dat gaat tot nu toe allemaal in goede harmonie en we zitten wat onze eigen muziek betreft kennelijk toch wel allemaal op één lijn. Erg leuk allemaal, moet ik je zeggen.

Ridge Ashmead (l) & Menno Berkhout (r)

Goede stem heeft Ridge!

Ja, zeker.

Je bent zelf een muzikale veelvraat (gitaar, sax, harmonica). Voor de gitaarfreaks onder ons: kun je wat vertellen over je gear?

Ik speel op de echte plank onder de gitaren: een blonde Fender Telecaster, ergens uit het begin van de 70-er jaren. Een beetje tegen de draad in geloof ik, met zo,n bijgeplaatste humbucker, maar goed, mijn eerste liefje hè! Van de daarbij behorende vijfstanden schakelaar gebruik ik altijd maar één standje (heel beperkt maar wel ultiem favoriet dus) (is het te horen?), verder gebruik ik een Fender Twin gitaarversterker, eveneens uit de jaren 70 (beetje vloeken in de kerk is dat geloof ik: spelen met een Fender op een Fender) en een pedaaltje: de groene Ibanez Tube Screamer. Ridge speelt op een U.S. Fender Strat over een Koch KV50 Als hij slide speelt gebruikt hij een "Jim Dunlop Heavy Slide". Voor de bassisten onder de Gitaarnetbezoekers: Erik speelt elektrisch op een vintage Hofner (zonder puntjes op de o!), eind jaren 60, vorige eeuw. Op de gitaar zitten "Metal Flatwound Roto Sound Jazz Bass" snaren. Erik speelt ook op een inmiddels al 90 jaar oude merkloze contrabas. Deze is bespannen met "Roto Sound RS 4000" snaren. Tot slot de gitaar van de drummer: die laat hij altijd thuis staan, maar Martin vindt het heerlijk om zo nu en dan op een gitaar te meppen, maar voornamelijk de contrabas moet het ontgelden. Bij voorkeur gebruikt hij dan zijn zelfgemaakte "brushes" van satehprikkers! Auww!!!

Welke gitaristen hebben je beïnvloed?

Tjonge - Het begon natuurlijk met de toen onbereikbare en ook later altijd onbenaderbaar gebleven grootheden als Jan Akkerman en Eric Clapton, al snel daarna Ry Cooder en pas later toen ik echt zelf gitaar wilde gaan spelen en meteen wilde gaan fingerpicken o.a. Stefan Grossman en Ton van Bergeyk, die in de traditie van Reverend Gary Davis c.s. van die fijne instrumentale gitaarplukmuziek maakten en daarmee meteen op een eigen label (Kicking Mule) hele Elpees volplempten. Dat waren sympathieke heren, want ze deden er ook altijd een boekje bij met de volledige tabulatuur!

Die mondharmonica mag er anders ook zijn (Mobile Blues!)

Dank je.

Stoneridge tijdens de voorrondes popprijs Amstelveen 2004

Zijn jullie op zoek naar samenwerkingsverbanden met andere muzikanten?

We zijn niet speciaal op zoek, maar als de gelegenheid zich voordoet, waarom niet? Het is altijd inspirerend om met muzikanten met een ander, jou onbekend, instrument of muzikale achtergrond of voorkeur te spelen. Nog onlangs hebben we gespeeld met dobro-speler, Jeroen Schmohl, o.a. bekend van The Tennessee Studs. Dat ging hartstikke goed. Opnamen daarvan staan ook op onze site. Maar ook is het bij muzikanten soms net als in het dagelijks leven: wij spreken wel dezelfde taal, maar toch verstaan wij elkaar niet.

Jullie zitten al aardig lang in de muziekscène. Hebben jullie nog tips voor startende bands?

Doe vooral heel erg waar je zelf zin in hebt en luister heel erg goed naar elkaar (je medebandleden).

Hoe zit de toekomst van Stoneridge eruit? We houden jullie in ieder geval in de gaten!

De toekomst van Stoneridge ziet er erg rooskleurig uit, wij zijn dik in de veertig, vijftig, of het zit daar dicht tegenaan, wij hoeven niet zo heel veel meer te winnen maar doen toch ons best, wij drijven straks gewoon mee op een veelkleurige gigantische golf grijze soortgenoten. Of: Ach nee, we zitten heel gezellig met zijn vieren in een bestelbusje op weg naar onze volgende gig, op weg naar: Wie zal het zeggen?

Voor geluidsfragmenten, meer info en het aanvragen van de demo CD zie www.stoneridge.nl!

top

 Relevante links: