Ik lig vaak de halve nacht wakker en dan lig ik na te denken en zo dacht ik vannacht na over dit buizentopic.
Wat ik me afvraag: heeft iemand van jullie wel eens naast een Hammond B3 toonwielorgel gestaan met een 122 buizenLeslie er naast en uiteraard iemand of jezelf die er op speelde?

De Hammond B3 heeft 96 toonwielen, dat zijn ronde metalen schijven met aan de rand een soort vingertjes en die draaien langs een elementje wat je kunt vergelijken met een gitaarelement.

En hoe meer vingertjes er aan dat toonwiel zitten, hoe hoger de toon. En dat orgel zit stampvol met buizen en die maken van die tonen een soort orgelgeluid, wat op een kerkorgel moest lijken volgens de heer Hammond.

En toen kwam Don Leslie en die bedacht een ingewikkelde speakerbox met buizenversterker, welke flink kan oversturen. De lage tonen worden weergegeven door een 15 inch basspeaker waaronder een soort glijbaan in het rond draait en de tonen boven de 600 Hz worden weergegeven door een driver waar een roterende hoorn bovenop zit.

En die hoorn draait tegengesteld aan die bas glijbaan. En het spul heeft twee snelheden en als je dan van chorus naar tremolo schakelt, is die hoorn eerder op snelheid dan die glijbaan en dat geeft een heel apart effect.

Bovendien verandert de fase bij elke omwenteling 180 graden en dat geeft een fantastisch effect.
Ik heb drie van die orgels met Leslie gehad en er veel mee opgenomen, maar dat effect is niet goed te reproduceren. Mensen die het live wel eens hebben gehoord weten wat ik bedoel.

En waarom dit hele verhaal? Omdat ik denk dat het geluid van zo'n Hammond heel moeilijk of niet valt na te maken in het digitale domein en het effect van zo'n Leslie? Ik heb het nog niet gehoord.