
Oorspronkelijk geplaatst door
Kim Wilson
Ik denk (correct me if I’m wrong) dat (moderne) metal vooral gebaat is bij transistor versterkers met een hoge dempingsfactor. Het moet vooral strak. En volle hi-gain gitaargeluid is prima digitaal te vangen. Juist die edge of breakup en dynamiek van een buizenversterker die net aan overstuurt is digitaal lastig te reproduceren. Als je twee opnames naast elkaar hoort zal het misschien erg dicht bij elkaar liggen, maar het gevoel is anders.
Favorieten/bladwijzers