Heb ik net de Wampler Paisley Deluxe Drive gekocht, word ik ineens smoorverliefd op een ander pedaaltje. In mijn optiek het beste overdrive pedaal ooit.

-"Zo! Dat is nog eens een gewaagde uitspraak, heer Vulva. Het beste, zei u?"
- "Jazeker, ik geloof niet dat ik ooit eerder een pedaal heb gehoord die het voor elkaar kreeg om IEDERE gitaar over IEDERE versterker beter te laten klinken. Sterker, je krijgt het niet eens voor elkaar om dusdanig aan de knoppies te draaien dat het geluid er minder van wordt. Het is ON-GE-LOOF-LIJK!!!"

En dit meen ik dus, hè? Ik kan de term 'transparent overdrive' niet meer horen, maar als die term ooit op een pedaaltje van toepassing is geweest, dan is dat wel op de Lightspeed Organic Overdrive van Greer Amps. Als je het pedaal aanzet en je houdt alledrie (3 maar, hoe lekker!!!) de knoppies op 12 uur, dan verandert er nauwelijks iets aan het oorspronkelijke geluid van je gitaar en amp zónder het pedaal, behalve dat het geluid ineens gaat 'leven'. Dat doet mij nog het meest denken aan mijn ouwe Aphex Acoustic Xciter (Big Bottom/Aural Exciter). Dat is ook zo'n pedaal dat eigenlijk 'alleen maar' het allerbeste van je gitaar er uit laat springen, mits goed afgesteld uiteraard. En dat is dan weer het leuke van de Greer. Die Aphex moet je zorgvuldig afstellen om dit effect te bereiken en vervolgens kom je niet meer aan de knoppen. De Greer Lightspeed zet je voor datzelfde effect op 12 uur en daarboven begint pas de echte lol! Ik beweer hier met droge ogen dat ik nooit eerder zoiets gehoord heb. De bekendste en beste (?) 'transparent overdrives' die ik ken zijn (uiteraard) de Klon Centaur en de Lovepedal Tchula. Maar toch hebben die in mijn beleving niet datzelfde effect, dat je geluid beter tot z'n recht komt met zo'n geval, of (niet onbelangrijk) dat ze op iedere gitaar over elke versterker per definitie je geluid beter kunnen maken. Hou me ten goede, want ik heb de originele gevallen nooit zelf uit kunnen testen.

Maar goed, de Greer Lightspeed dus. Ik kan er niet van slapen. Ik vind dat ik 'm MOET hebben. Alsof ik anders niet meer de laatste trein haal naar de utopische wereld der gitaristen.
Ik vind dat ik de Wampler Paisley Deluxe ook moet hebben, want ik denk dat dat het geluid is waar ik naar op zoek ben voor de dingen die ik doe en bovendien hoop ik hiermee mijn hoeveelheid drives te beperken tot 1, namelijk de Paisley Deluxe. Ruimtebesparing. De Paisley Deluxe is compact, is feitelijk twee pedalen in één, waarbij ik er een gebruik voor de mildere oversturing en de andere voor de wat agressievere. En dan hóóp ik dat ik ze dusdanig kan afstellen dat ik, wanneer ik ze beide tegelijk aan heb staan (de volgorde is in te stellen) tevens een sologeluid heb die mooi en luid genoeg is. Als me dat lukt, kunnen alle andere drives en boosters van mijn bordje af. En lukt dat niet, dan heb ik alsnog een tweede pedaal nodig om te boosten en meteen de frequenties op een prettige wijze af te stellen. En daarvoor heb ik genoeg liggen. Niet lachen, maar ik overweeg serieus de Boss Metalzone. Ik roep het al 15 jaar of meer, maar als je de drive op 0 zet, dan hou je een pedaal over met een volumeknop om tot de gewenste decibellen te komen en (hier komt het) een zeer uitgebreide en uiterst gevoelige EQ. Het gaat bij een sologeluid vooral om het juiste middengebied. En juist daar zit de kracht van de metalzone. Het is even zoeken, maar dan heb je ook een perfect sologeluid.
Ik lul weer te lang door, maar de Paisley Deluxe is het tegenovergestelde van de Greer Lightspeed. De Paisley kleurt het geluid juist heeeeel erg. Daar is niets transparants aan. En ik heb ook niet het gevoel dat het een waanzinnig dynamisch geluid heeft. De Greer wel. Die is zeer dynamisch. En als je de scheur verder open zet en het volume en iets meer hoog (alle knoppen op 2 uur), dan komt daar een waanzinnig mooie oversturing uit, wanneer je er flink op los ramt. En die drive is magisch. Noem me gek, maar dat vind ik echt de mooiste oversturing die ik ooit gehoord heb. Precies de juiste grofheid, de juiste korrel, vuig doch helder, geen mug of bij te bekennen. Nogmaals, ik ben verliefd op dat pedaal. Misschien maar een jaartje sparen.

En nu ik toch bezig ben. Wat mij dus helemaal fantastisch lijkt (ik denk dat ik dan klaar ben) is de Greer Lightspeed voor mijn licht overstuurde basisgeluid.... en dan...., om te stacken voor de perfecte soloboost, de Crowther Hot Cake met de gain op negen en presence op half drie. Die twee pedalen bij elkaar, oooow..... En dan nog een Z-Vex Super Hard On ervoor, voor wanneer het echt smerig moet!
Mensen, ik denk dat ik ter plekke dood neerval van geluk. En dan zullen ze me van de grond moeten trekken, omdat ik tijdens het sterven ook nog een immense zaadlozing heb ervaren. Ik geloof werkelijk niet dat ik meer dan die 3 pedalen nodig heb om volmaakt gelukkig te zijn met mijn geluid, als het gaat om gain.

Genoeg geluld, old, hier een linkje naar dat droompedaal, de......:
GREER AMPS LIGHTSPEED ORGANIC OVERDRIVE