Wat zijn je ervaringen met geluidsmensen?

[Bouke]

Hier in een weekend weer twee tegengestelde ervaringen...

Zaterdag: op een festivalletje, twee man met professioneel geluid en dito instelling, FOH-man en monitor-man. Super relaxt, niet gestressed, kon je mee lezen schrijven, wereldgeluid ook!! Korte ombouwtijd (maar daar zijn we als band in gespecialiseerd) en alles vlot klaar. Rider goed gelezen, alles stond klaar, vlotte monitorcheck, heerlijk podiumgeluid. Lekker gespeeld, paar biertjes gedaan met de geluidscrew, topgig!

Maandag: weer een festivalletje, tweede band, gestress door de podiummanager (zo stelde hij zich voor). Liep alleen constant in de weg, druk te doen. Had blijkbaar de stage-rider niet gelezen want hij had geen idee wat we aan het doen waren. (Rider hadden ze wel gehad want een collega belde van te voren dat onze podiumopstelling niet handig was voor hun podiumindeling Daar had ik al argwaan moeten krijgen...) FOH-mixer stond met de handen in de zakken vanuit zijn laadklepvrachtwagen ongeinteresseerd te wezen...

Anyway, ik vraag netjes aan de floor manager welke van de vier mics voor mij (leadzanger/gitarist) is. Antwoord (beetje lacherig): "Als je ook maar een beetje verstand hebt van PA-techniek, weet je dat het altijd de middelste is, met de mic-stand zonder hengel." Oke, ik ben niet geheel achterlijk, maar de middelste van de vier wordt al wat lastiger en ik ken hun priklijst niet en ik heb met grote letters en uitroeptekens op mijn stage-plan staan dat ik graag een stevig statief heb MET HENGEL!!! (ivm met het opstellen rond mijn pedalboard.) Maar goed, ik laat me er niet meer door van de wijs maken tegenwoordig, dus ik vraag netjes of ik wel een hengel mag. Meneer kijkt me verstoord aan en meldt dat hij daar niet aan kan beginnen!! Ik heb eerst maar eens even mijn gitaarspullen aangesloten en onderwijl tot tien geteld... Daarna nog maar eens (gewoon netjes) verteld dat dat van die mic-stand echt geen grapje was van mij. Met een houding van "Wat jij wilt, meneer de beter wetende muzikant", werd het simpele taakje van het omwisselen van een mic-statief tot een ingewikkeld ogende en tijdrovende klus opgewaardeerd. Dat ik het echt meende ging er bij meneer niet helemaal in...

Verder was het een drumstel dat aangeleverd was door het PA-bedrijf. Bij hoge uitzondering maar weer eens mee ingestemd om daar vervolgens zo mogelijk ook maar weer jaren niet meer mee in te stemmen, want onze drummert werd er niet heel blij van. Hi-hat stands die eigenlijk alleen maar open willen en dichtgaan met onregelmatige vertraging. Drummer heeft terplekke nieuwe ideeen opgedaan voor nieuwe timingen Gelukkig wel eigen klopper en krukje mee anders had hij nog veel meer feest gehad...

Wij staan als het kan altijd lekker dicht bij elkaar op het podium, ook op van die brede festivalpodia. Onze toetsenman gaat dus niet op het daarvoor bestemde podiumpje staan, maar er vlak naast, om een beetje contact te hebben met de rest van de band. Paniek op de vloer!!! FOH-mixer komt uit zijn laadklep en meldt dat hij de toetsenist zo echt niet van monitorgeluid van voorzien!!! De monitor zou in dit geval een halve meter verplaatst moeten worden en een klein beetje gedraaid... Da's inderdaad een hele opgave. Onze toetsenist heeft, mede door dit soort ongein, ALTIJD zijn eigen monitor mee en had zijn eigen vertrouwde geluid.

De turn-around was 15 minuten en wij waren na 10 minuten klaar (goed voorbereid backstage), inclusief alle ongein. Meestal dan nog even checken wie wat op de monitor wil, maar wegens stress bij podiummanager was daar geen tijd meer voor en 'het stond al ongeveer goed' (??). Daar doe ik het niet voor, want ik wil zeker weten dat ik mezelf kan horen zingen en verder niets op de monitor. Nog voordat ik dat had kunnen melden, werden achtereen volgens de drummer, de bassist en ondergetekende bijna in een klap doof door het introotje van de pianist. Die had met gemak meer dan genoeg gehad aan de monitor aan de andere kant van het podium Nog net op tijd dat kunnen laten wegdraaien. De drummer had ook alleen maar toetsen op de side-fill en dat vinden ze meestal niet fijn Dat via de zaal maar even opgelost richting FOH-mixer en na een paar nummers had ik persoonlijk redelijk geluid (zang van de floor en gitaar van mijn amp - de rest is voor mij bijzaak, mits niet te hard) en een wazig kijkende drummer als ik een beetje enthousiast begon te zingen. Dat kan ik nogal dynamisch zeg maar en onze drummer had alle handen nodig voor het drummen, dus hij probeerde met dichtgeknepen ogen zijn oren dicht te krijgen om mijn vocale uithalen te weerstaan. Ik kwam erg goed door op de side-fill, zo bleek na afloop...

Wij zijn opzich een heel makkelijk bandje. Snel opbouwen, snel afbreken, geen gezeur, vooraf situatie proberen in te schatten, aftikken en spelen. Je wilt niet een festivalpubliek dat zo'n turn-around vrij duidelijk meemaakt, halverwege een festival gaan vermoeien met ellenlange soundchecks en geneuzel over wat er op monitoren moet. Dat hoort een podiummanager/monitormixer VOORDAT JE AFTIKT te weten/vragen. Maar daar was deze meneer duidelijk niet mee bezig. Geen lekkere start van een gig derhalve en een set gespeeld met verre van optimaal podiumgeluid.

Laatst nog bij een band staan kijken die dat dus wel deed. Net zolang de juiste monitormix zoeken tot ze zelf tevreden waren en dat duurde best lang en alles ging via de PA naar de FOH-mixer. Publiek vond dat niet heel fijn, maar de band speelde vervolgens de planken uit de vloer en pakten daarmee het publiek weer volledig in. Na afgelopen maandag vraag ik me toch af of ik de volgende keer in zo'n situatie ook maar door moet 'zeuren' om een fatsoenlijk geluid voor de hele band.

Dilemma dus. Wat doen jullie in zo'n geval? Doorzeuren om goed podiumgeluid, of niet zeuren maar kruisje slaan, aftikken en gaan met die banaan?

Ik weet ook wel dat niet overal de omstandigheden optimaal zijn, maar in hoeverre ga je op je strepen staan? Ik heb in de jaren wel geleerd dat geluidsmensen tegen je in het harnas jagen vaak averechts werkt, maar wat moet je allemaal pikken?

Weer een heerlijk weekendje dus met vele verhalen voor onze bandhistorie

B.