Je hebt prof en je hebt prof natuurlijk.
Als bekende artiest kun je je prima permitteren om dikke versterkers op oorlogssterkte mee te nemen.
Als oneerbiedig gezegd, dienende gitarist is het naast vaardigheden en sound ook wel redelijk belangrijk om gewoon niet die moeilijke pain in the ass te zijn, stel ik me zo voor.
Het zou veel hobbyisten helpen om dit juist níet te doen.
Ik gebruik een clean, clean met randje, clean met iets meer rand, crunch en lead, zoals ik ook met een conventionele amp doe.
Wat je schrijft kán wel, als je je zaakjes goed voor elkaar hebt, maar er zijn te veel bandjes waarvan de gitarist zó veel geluiden heeft met onderling te veel verschillen, zowel eq als volume, dat je geluidsmensen gillend gek ziet worden.
Niet zelden ook nog met dikke delays die niet goed ingetapt zijn en meer van die ongein![]()




Met citaat reageren

Favorieten/bladwijzers