Een keer kort op een renaissance luit geprobeerd. Vond ik vies tegen vallen. Qua stemvastheid en praktisch gebruik zie ik hier wel wat in. Sterker nog, zoiets en dan staalsnarig lijkt me geweldig.

In principe was ook bij de barok luit 6 snaren die gefret werden, de overige snaren werden open aangeslagen (diatonisch gestemd in de toonsoort van het stuk). Alle (of bijna alle) stukken die tot het luitrepertoire van Bach worden gerekend duiken (soms beduidend) onder de lage E, en zijn voor gitaar allemaal bewerkt wat dat betreft. Vergelijk ik opnames van de grootheden op luit met de gitaristen, dan is er weliswaar een klankverschil, maar de luitisten klinken meestal (ook de grote namen) een stuk moeizamer dan de gitaristen. Er is blijkbaar toch echt verschil in speelgemak.

Overigens, met de John Pearse snaren die ik op mijn harpgitaar gebruik krijg ik een enigzins luitachtig geluid. Wat authentiek betreft, echt zeker weten hoe het toen klonk doen we ook niet, en ik vermoed dat die luitisten ook geen kattendarmen staan te koken voor hun snaren.