Omdat het stuk dan niet te spelen is... Zo'n blazers-toonsoort is voor klassieke stukken simpelweg ongeschikt. (en sowieso, ik moet me als gitarist de hele tijd in bochten wringen omdat de saxen en trompetten zelf NIET in E kunnen spelen omdat ze dan teveel kruisen moeten lezen. Bizar genoeg hebben die blazers niet het probleem dat het grootste gedeelte van de noten die ze spelen op ergens tussen de twee, en (grofweg, voor de open hoge e zijn er wel meer te verzinnen) acht verschillende manieren zijn te spelen. Ze hoeven ook niet meerdere noten tegelijk te spelen. Eigenlijk is het niet logisch. Weet trouwens niet of ik het nog zou doen, bigband. Enerzijds kan het heel leuk zijn, maar repetities waren slaapverwekkend. De hele tijd op blazers zitten te wachten en misschien 10 minuten spelen op het uur.)

Is niet beremoeilijk, maar ook niet supermakkelijk. Zou wellicht in de originele luitstemming nog kunnen schelen. De kunst is om het echt mooi te laten klinken. Bij zo'n langzaam ding zijn haperingen, of dudnotes echt gelijk killing. En sommige basnoten zitten bij mijn gitaar met 9 harpsnaren best ver weg.

Bij die dingen die je met blazers speelt speel je ws. in jazz of big band idioom. Dan heb je doorgaans een speelstijl die behoorlijk anders is dan solostukken voor gitaar. Geen ingewikkelde meerstemmige gedeeltes (en dan bedoel ik stemmen die verschillend zijn, niet gelijk oplopende dingen in octaven, tertsen of sexten), geen grepen of riedeltjes die alleen werken als je precies weet welke noten je als open snaar speelt, en welke juist naar een heel andere positie verschuiven...

Stel je voor dat je van de lead partij van Jerry's breakdown (als je het nummer nog niet kent) een partij in standaardnotatie krijgt, zonder vingerzettingen, dan zou je werkelijk geen enkele kans hebben om die partij prima vista te spelen zoals hij bedoeld is.

De eerste etude van Villa Lobos, zonder vingerzettingen, als je die niet kent, veel plezier... Dan is het toch echt een stuk lastiger voordat je doorhebt dat de helft van het stuk één greep is die je opschuift. En in de eerste helft zitten ook nog wat tricky grepen dan.