DE GITAAR VAN...

MARC VAN VUGT

Ik begon op jeugdige leeftijd akoestisch gitaar te spelen. Eerst speelde ik vooral folkliedjes, later veel braziliaanse muziek. In 1981 stapte ik over naar de electrische gitaar in verband met mijn studie jazz-en geïmproviseerde muziek aan het Conservatorium van Utrecht waar ik ook compositie studeerde. In 1993 startte ik met zangeres en tekstschrijfster Ineke van Doorn de groep Vandoorn: www.inekevandoorn.com. Voor deze groep schrijf ik veel muziek. We maakten 5 cd's, speelden in o.a. Canada, Japan, New York, Parijs, Wenen en Hongarije, werkten samen met Robin Eubanks, Kenny Wheeler en Thomas Chapin en wonnen in 2001 een Edison Jazz Award. Hiernaast leid ik mijn eigen band Big Bizar Habit (www.marcvanvugt.com/bbh), een 11-koppig jazzkamerorkest. In het najaar van 2002 komt de tweede cd van BBH uit. De laatste jaren speel ik weer veel akoestisch gitaar hetgeen in het jazzcircuit een bijzonderheid is. Samen met Ernst Fliek heb ik een speciaal versterkingsysteem voor de acoustisch gitaar ontworpen: de Blackbird (gemaakt door de firma Timberworks). Als componist ben ik voor uiteenlopende ensembles en solisten actief, o.a. voor het Metropole orkest. In 1996 componeerde ik het Fantastische Luchtschip (muziek bij stomme film), ism het Nederlands Filmmuseum en videokunstenaar Pieter Baan Muller, hetgeen op video en cd verscheen. Verder werk ik als docent compositie en gitaar aan de Hogeschool voor de Kunsten, Utrecht. Op mijn Levin gebruik ik een D'Addario EJ21 set, dit zijn "grof omwonden" 0.12 snaren. In combinatie met de Blackbird versterking heb ik dan een mooi compromis tussen akoestisch en electrisch. Voor mijn staalsnarige Lowden O32-EC gebruik ik een 0.11 phosphor bronze set ook van D'Addario. Voor mijn Lowden S-25 jazz gebruik ik wederom een set van D'Addario ditmaal een high tension set. De Tacoma Papoose is bespannen met, en nou wordt het saai, een 0.11 D'Addario set. Ik ben geen endorser maar zou het onderhand wel kunnen zijn. Website: http://www.marcvanvugt.com Marc van Vugt Lowden O32-EC Snaren: 0.11 phosphor bronze D'Addario Versterking: Blackbird Ernst Flieck Geluidsfragment: Black Belt to White Belt (Marc van Vugt met het Metropole Orkest olv Vince Mendoza) Heb je je gitaar laten bouwen of is het een standaardconfiguratie? Ik speel op een aantal gitaren. Mijn twee hoofdinstrumenten zijn de laatste tijd een Lowden O32-EC staalsnarig akoestisch gitaar en een Levin 325 jazz gitaar. Daarnaast speel ik op een Tacoma Papoose en een Lowden S-25 nylonsnarige gitaar. Voor het "electrische" werk heb ik nog een Gibson 335-TD. Sinds de aanschaf nog iets aan veranderd? Al sinds 1995 was ik op zoek naar de ultieme akoestische gitaarversterking. Na veel zoeken en eindeloos experimenteren heb ik samen met Ernst Fliek de Blackbird ontwikkeld: een preamp speciaal voor akoestisch gitaar. De preamp heet "Blackbird" en wordt gemaakt door de firma Timberworks. Het is een systeem waarbij er een piezo pickup in de brug geplaatst wordt en er een microfoontje in de klankkast geplaatst wordt. De preamp is een 19" kast met regelaars voor volume, microfoon, hoog, mid, laag en een (naar keuze seriele/parallele effect loop). Normaal versterk ik het daarna via een Sound Project Exact monitor, of gewoon via een PA. Al mijn akoestisch gitaren zijn er mee uitgerust. Ook mijn Levin. Bij de Levin kan ik bovendien het magnetisch element dat er ook op zit gebruiken. Die Levin was overigens een hele oude akoestische jazzgitaar die ik ooit heb opgedoken en die volledig gerenoveerd is. 'Klus' je veel aan je gitaar? Ik laat het echte "klussen" graag over aan Chris Teerlink van Luthier's Gitaren in Den Bosch. Wel stel ik de hals bij als dat nodig is. Desnoods nog vlak voor een optreden. Ik hou van een gelijkmatige actie en dan ontkom je daar niet aan. Zoals uit het bovenstaande wel blijkt, heb ik wel heel veel geklust aan mijn geluid. Krassen op je gitaar; geven je gitaar karakter of ben je juist voorzichtig? Krassen en butsjes zijn wel krassen en butsjes op mijn ziel maar tegelijkertijd ben ik ook gek op instrumenten die duidelijk getekend zijn door de tand des tijds. Mijn Levin is zo'n doorleefd instument. Op met name mijn akoestisch gitaren speel ik soms met een techniek, een soort percussie, waar mijn gitaar nog wel eens wat van te lijden heeft. Dan kan je niet al te lang stil blijven staan bij een krasje. Het blijft een middel om muziek te maken. Het schoonmaken van je gitaar; heb je een speciaal middeltje? Nou, nee niet echt. Een vochtige zachte doek is alles wat ik gebruik om mijn gitaar schoon te maken. Verder vervang ik zeer regelmatig mijn snaren. Het kost me een fortuin maar ik ben elke keer weer als een kind zo blij met het geluid. Wanneer je je gitaar oppakt, speel je dan 9 van de 10 keer dezelfde riff of accoord? Ik ben gek op improviseren. Als ik mijn gitaar oppak dan probeer ik ook altijd te spelen wat dan in mij opkomt. Dat is dan steeds weer een verrassing en dat is wat improviseren ook zo leuk maakt. Maar ja, soms is het ook wel erg verleidelijk om gewoon iets te spelen wat er direct te gek uitkomt..... Beschrijf het geluid van je gitaar. Heel mooi... Wat maakt het geluid van je gitaar; (meest doorslaggevende factor(en))? Volgens mij is het me nog steeds niet gelukt om op een andere gitaar echt anders te klinken. Het zal mijn manier van spelen dus wel zijn. Heb je weleens met je gitaar geslapen? Nee, echt niet!!! Hoewel mijn vriendin me er vast van verdenkt dat het anders is. Ooit wil ik graag nog een... ...gitaar gebouwd door Linda Manzer...