 | Heb je je gitaar laten bouwen of is het een standaardconfiguratie? |
| Beiden zijn standaard.
|
 |
| Sinds de aanschaf nog iets aan veranderd? |
De Lowden wordt door de bouwer standaard afgesteld op .012 en dat heb ik bij Sjak Zwier laten aanpassen in een afstelling op .011.
Sjak heeft de hals daarvoor een nachtje in de klem moeten zetten. Met .011 heb je voldoende body in het volume en tegelijk de mogelijkheid om meer effect in je spel tebrengen. Dynamiek en subtiliteit en toch voldoende volume zijn voor mijn soort gitaristen (fingerstyle, powerpicking) belangrijk
Voorts is er een Fishman Matrix piezo in geplaatst.
De Furch heb ik voorzien van een .012 set, maar wel zelf samengesteld. Voor mijn 12-snarige gitaar koop ik nooit een fabriekssetje. Ik vind bijvoorbeeld dat de A-octaafsnaar omwonden moet zijn en dat vinden de leveranciers van de fabriekssetjes niet. Vanwege mijn Kottke-achtige spel moet ik laag kunnen stemmen
en zijn wat dikkere snaren gewenst. Vroeger speelde ik wel op .014, maar dat was vooral omdat mijn toenmalige Washburn dan het geluid had dat ik wilde. Subtiel was het niet. De Furch heeft dat wel. Die gitaaris een gitaristen-gitaar. Eentje die met je praat en waar jij tegen moet praten, met je vingers wel te verstaan.
Mijn gitaren zijn zo goed dat dus slechts minimale veranderingen nodig waren!
Beide gitaren speel ik over een AER Bingo, voor kleine gelegenheden.
|
|
| 'Klus' je veel aan je gitaar? |
| Tegenwoordig niet meer :-)!
|
|
| Krassen op je gitaar; geven je gitaar karakter of ben je juist voorzichtig?
|
| Tja, ik ben wel voorzichtiger geworden. Vooral omdat ik op duurdere gitaren speel.
Krassen... liever niet, maar als krassen zijn als de levenslijnen in een hand - ok!
Een instrument is om op te spelen en maakt veel mee. Zolang het instrument technisch in orde blijft...
Mijn Lowden heeft een paar krassen aan de achterzijde, die ik koester.
Tijdens de presentatie van mijn eerste CD voor Acoustic Music Records hield de wethouder
van Welzijn een korte toespraak en overhandigde Peter Finger (gitarist, eigenaar van het blad Akustik gitarre, eigenaar en producent van genoemd platenlabel) haar een exemplaar van mijn CD.
Ik was nerveus want ik moest daarna het kunstje doen. De gitaar legde ik tegen mijn natuur
in op de grond. De wethouder stapte echter telkens een paar centimeter achteruit... en ik maar weer snel die gitaar verleggen. Het zijn wel elegante krasjes, gelukkig :-)!
|
|
| Het schoonmaken van je gitaar; heb je een speciaal middeltje? |
| Een deel van een oud flanellen overhemd doet wonderen en eens in de 5 maanden of zo ga ik er met speciale
olie overheen. Beide gitaren hebben een matte finish.
|
|
| Wanneer je je gitaar oppakt, speel je dan 9 van de 10 keer dezelfde riff of accoord? |
| Nee, hoewel ik altijd eerst een flageolet aansla om even de vibratie van het hout te voelen.
Daarna maakt het niet uit en speel ik gewoon van alles, zoals het op dat moment voelt.
|
|
| Beschrijf het geluid van je gitaar. |
De Lowden heeft een karaktervolle hout-klank: droog, diep, warm en vol.
Door de .011 afstelling is het hoog wat helderder.
De Furch heeft een volle maar verder neutrale klank die tot leven komt door de manier waarop je speelt.
Sla je de Furch aan dan klinkt die lang door. Je voelt de vibratie. Uitnodigend.
|
|
| Wat maakt het geluid van je gitaar; (meest doorslaggevende factor(en))? |
| Een volle en tegelijk sprankelende klank, een klank die zegt: 'ik klink al mooi..., wat doe je met me'?
Daarnaast moet de gitaar in verschillende open stemmingen dat uitnodigende houden.
De Lowden en de Furch hebben dat allebei.
|
|
| Heb je weleens met je gitaar geslapen? |
| Nee. Wel met mijn 5-string banjo uit veiligheidsoverwegingen. En omdat die niet in de kluis van het
hotel paste.
|
|
| Ooit wil ik graag nog een... |
...endorsement bij een Nederlandse bouwer.
Ik speel internationaal en al mijn collega's spelen op grote buitenlandse naam-gitaren, inclusief de Nederlanders.
Washburn bood me een endorsement, maar dat is niet doorgegaan.
Een Nederlands product promoten..., ja...
Zoals Ulli Bogershausen, de Duitse fingerstyler het Duitse Lakewood promoot.
Een Nederlandse 12-string..., en de Fransen en Duitsers en zo wat laten horen.
Daarnaast wil ik graag ooit mijn oude 12-string Bozo terug. Ooit ingeruild voor een Peavy versterker in Vlissingen begin jaren 80...
Stom - dat was een goede gitaar(die verkeerd was afgesteld, dat wel). Iemand heeft hem en ik zou hem heel graag terug willen hebben!
|
