Tja ik zou haast zeggen welkom in de wonderen wereld der gitaren.
Het gaat niet om specs maar om waarvoor je iets kan verkopen. Soms is dat duidelijk, zoals bij een echte '58 Les Paul want die zijn er gewoon heel weinig en telt verzamelwaarde behoorlijk mee. En soms gaat het over mojo. Dan betaal je voor een nieuwe LP 2k, voor een R9 vanaf 6k en als Tom Murphy 'm heeft geswaffeld komt er nog wat bij. Van oudere gitaren wordt vaak gezegd dat ze beter klinken omdat het hout droger is en/of meer is 'open' gespeeld door de trillingen. Er gaan genoeg verhalen de ronde over gitaren die voor speakers zijn gezet die hard muziek afspelen om de klank te verbeteren.

Als je er gaat inzoomen op specs van die LP's hebben ze waarschijnlijk allemaal een mahogany body, maple top, mahogany neck, rosewood toets en hardware/electronica. Dat hout is dan soms wel ouder, langer gedroogd, visueel geselecteerd op bepaalde kenmerken etc. etc. En qua bouw zijn er soms wat verschillen zoals een neck tenon waardoor het met 'als het origineel' is.
Ik heb ze nooit naast elkaar gehad dus ik waag me niet aan uitspraken over wat je hoort en voelt, laat staan of dat het waard is.


Maar als ik dan deze LP naast deze LP houdt hoop ik niet dat je het over een matige en een hele goede gitaar hebt. Hooguit een andere.