Technisch gezien is de schuim oplossing in theorie beter. Weber heeft sowieso helemaal niet veel op met theorie want de beam blocker werkt in ieder geval niet zoals hij zelf aangeeft:

Het geluid gaat helemaal niet netjes langs de blocker: het reflecteert van de blocker terug naar de conus en daar weer van terug, voor een deel inderdaad vervolgens langs de blocker de ruimte in.
Die lelijke piek die zo gebeamt wordt is in feite cone-breakup. Dat hij beamt is het gevolg van de diameter van de speaker.
Elke luidspreker heeft last van cone-breakup in het hoog. Bij je hifi-luidsprekers is dat opgelost door het hoog er mbv een spoel af te filteren. Dat kan bij je gitaarspeaker ook prima. En de daarvoor benodigde spoel kost ongeveer 5 euro, heel wat minder dan een beamblocker. Nadelen zijn er ook: het irritante hoog is foetsie, maar omdat het niet wordt teruggekaatst zoals bij een beam blocker krijg je er geen off axis ruimtelijkheid bij. Verder beinvloedt de spoel de 'communicatie' tussen de speaker en de eindtrafo van een buizenbak en dat klinkt net ietsje minder lekker. Voordeel is wel dat je de constructie met de spoel mbv een schakelaar uit de signaalweg kan nemen zodat je kan kiezen of je hem wil gebruiken of niet.
Ik heb het zelf nooit geprobeert, maar voor degenen die willen experimenteren: een spoel van 1 mH in de positieve kant van de luidsprekerkabel zou de trick moeten doen. Let wel even op de belastbaarheid van de spoel; ik zou voor minstens 1 mm draaddoorsnee gaan.