Citaat Oorspronkelijk geplaatst door wietse Bekijk bericht
wat verttrouw je niet aan multiplex vulva?
een multiplex body is beresterk, veel sterker dan een body van een mooi stuk hout.
Jij bent één van die mensen die me daarvan eerder al eens hebt proberen te overtuigen. Er zijn veel soorten multiplex en een aantal daarvan is zonder enige twijfel beresterk. Als je een plank zoekt met een dikte van 18mm en je wilt daarmee een schap maken dat 6 kistjes vol zwaar gereedschap moet kunnen dragen, dan kun je daarvoor beter een goed, zwaar stuk multiplex gebruiken dan een stukje hardhout.

Een plank is echter geen gitaar. En om je een klein beetje tegemoet te komen, ik kán me voorstellen dat een gitaar met een multiplex body icm een gelijmde halsconstructie dat stevig verankerd is in een perfect sluitende pocket met een groot lijmoppervlak, zeker niet slecht hoeft te zijn.

Maar gitaren waarvoor een uitsparing moet worden gemaakt die relatief ondiep is en waarbij de hals met schroeven moet worden vastgezet op een veels te dun stuk stuk, kunnen snel zorgen voor slijtage van de afzonderlijke lagen, waardoor kleine breukjes en zwakke plekken kunnen ontstaan.

Mijn eerste electrische gitaar van Maya. Het was een SG model met een geschroefde hals op een multiplex body. Na een jaar daar (zeer intensief) op te hebben, vertoonde de body scheurtjes die vanuit de neckpocket schuin over de voor- en achterzijde van de body duidelijk zichtbaar waren en die langzaam steeds verder door bleven lopen.
Op vrijwel alle gitaren van mij zijn dergelijke scheurtjes te ontdekken, maar deze zijn veel korter en bovendien zijn het slechts haarscheurtjes in de lak. Ik kan me helaas NIET aan de indruk onttrekken, dat de scheurtjes op de Maya doorlopen tot onder de lak.

Hoedanook, het gevolg hiervan was dat de gitaar zich niet meer liet stemmen. De hals geen steeds meer zwabberen, de octaafzuiverheid was niet meer af te stellen en ik zag geen andere mogelijkheid dan op zoek te moeten naar mijn eerste 'serieuze' kwaliteitsgitaar (dat werd uiteindelijk een Fender stratocaster).

Toevallig nam ik rond die tijd mijn eerste demo op en we hadden wat gigs. Mijn strat had ik nog niet (zou nog twee maanden duren) en dus moest ik noodgedwongen een beroep doen op de gulheid van mijn beste vriend, die mij zijn Ibanez Blazer uitleende.

Ik heb ook nog een Precission bas van multiplex. Dat ding heeft inmiddels een actie van een kleine decimeter, terwijl het ding bij aankoop nog prima was afgesteld. Irritant, want een vriend van me kocht in diezelfde tijd een Squire P-Bass voor 50 gulden meer, maar zo stabiel als een tet (en een veeeeeel beter geluid)!

Andere vrienden vervloekten hun van multiplex voorziene gitaren om exact dezelfde redenen.

Wellicht ben ik onnodig pessimistisch, maar ik mag aannemen dat je het me niet kwalijk zal nemen, dat ik er na zulke ervaringen wat terughoudend in geworden ben.

Overigens zijn dit allemaal voorbeelden uit de periode 1980/1983. Misschien zegt dat iets?
Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik sindsdien noooit meer een gitaar met een multiplex body in mijn handen heb gehad. Dus mócht er in die zin veel varanderd zijn, dan is dat volledig aan mij voorbij gegaan.





Vrienden van mij hadden dezelfde problemen