ik vind het altijd wel aandoenlijk. De discussies tussen coverbands om orgineel te zijn bij de nummerkeuze.

Op de radio staat een top 2000 waar elke tien jaar hooguit 8 nieuwe nummers bij weten door te dringen op vaste basis. De top tien is helemaal onveranderlijk. Een setlijst waar het publiek voor gaat is dus alles behalve een geheimzinnige wetenschap.

Als jij een goede paradise by the dashboardlight neerzet dan speel je gewoon een top 10 cover. En klaar het publiek is blij.

Ik heb ooit eens op internet bij een groot boekingskantoor alle setlijsten van de coverbands gedownt. En in exel met een draaitabelletje een hitlijst gemaakt.

Conclusie?

70% van de bands vonden in de bio hun setlijst "verrassend", "orgineel" o.i.d.
dat toonden ze aan door "soul with a capital S" van top op te voeren en af te geven op "fire" en "I will survive"

De meest gespeelde cover was dus..."soul with a capital S" van de tower
En "I will survive" kwam 2 keer voor "fire" geheel niet.



Als een band in een muzikantencafe met een orginele cover komt. Speelt drie maanden later elke band in de stad die er stond te kijken dat nummer ineens ook.

voordeel is wel dat je zonder repeteren met covermuzikanten op het toneel kan gaan staan. Er is een soort real-book ontstaan.
nadeel is wel dat deze realbook achtige aanpak eigenlijk de dood van de live popmuziek als levende stijlvorm betekent. Niet voor niets doen DJ's het zo goed. Elke week dezelfde nummers door verschillende bands is niet leuk voor zaalhouder en publiek.