Goed punt. Al die gasten zijn groot geworden door de partijen van hun helden uit te zoeken en daarop verder te bouwen. Maar ergens ten tijde van de avantgarde van eind jaren zestig is iedereen elkaar gaan napraten over dat jazz compleet spontane muziek zonder regels is en sindsdien zijn er nogal wat mensen die zich te goed voelen om gewoon al die Parker-licks te oefenen tot je vingers pijn doen. Of ze horen niet eens meer dat hun jazzhelden in die traditie staan.





Met citaat reageren

Favorieten/bladwijzers