HNGD: El Maya 1976 Les Paul Custom

[guitarkid]

Totaal niet van plan, maar soms overkomt het je. Een paar maand geleden mijn 1978 Gibson Les Paul Standard met natural top erg goed verkocht, want ik speelde er gewoon te weinig op. Toch verrassend, want ik dacht echt dat ik die nooit weg zou doen. Maar, dat heb ik wel vaker gedacht bij sommige gitaren....
Ik had ook nog een andere gitaar die weg mocht en die heb ik geruild voor een 1996 MIM Fender Stratocaster Deluxe. Zo één met dat knopje waarmee je het brugelement inschakelt bij standjes 4 en 5. Fijn gitaartje en m.i een beter ruil- of verkoopobject dan die andere gitaar en ik heb een hele toffe oude Fender Strat, maar die gebruik ik ook al (te) weinig. Iets met Telecasters...
Die MIM Strat heb ik eergisteren dus geruild voor een El Maya Les Paul Custom uit ong. 1976.
Ik kende de reputatie van deze gitaren, heb me nog even laten voorlichten door deze en gene, want er is niet heel veel te vinden over dit model. Wel over de veel goedkopere Maya-modellen met geschroefde hals.
De El Maya heeft een gelijmde neck, serieuze gold hardware en electronica en goed klinkende pick up's, hoewel de brug pu wel een wax-beurtje mag hebben na bijna 50 jaar.
Het meest bizarre is echter dat hij beter klinkt dan de 1978-er. Een opener toon, meer sustain en de gehele feel van de gitaar is echt geweldig. De hals is prettig, niet de dik en ik vind hem ook fijner voelen dan de Standard, die een maple hals heeft.
En eerlijk gezegd vind ik een zwarte les Paul Custom wel erg mooi (samen met een mooie 1959 unburst )
Ik ga 'm de komende tijd zeker meenemen met mijn 60s classic rockband waar mijn 1985 MIJ Paisley Telecaster op dit moment wel de boventoon voert. Die heb ik in oktober vorig jaar gekocht en is echt heel fijn!!
Maar, nu eerst genieten van de Wittebroodsweken met deze Les Paul!

[munkie]

Mooi man. Ik ben begonnen op een zwarte MIJ Morris LPC kopie, daarna een echte uit 1974. Mid 1980's verkocht op het dieptepunt van de markt voor Les Pauls...The story of my life. Rock on!

[Pepe]

Het meest bizarre is echter dat hij beter klinkt dan de 1978-er.

Beter vertaal ik doorgaans als "smaak".
Ik heb bijv. 3 Gibson juniors, een oude, een CS en een cheap ass SGjr uit 2014.
De eerste 2 zijn onmiskenbaar rijker & complexer van toon, beschaafder, ronder. De Sgjr is een brutale aap, niet te moeilijk maar ook lekker focused rauw in your face met belachelijk veel diphtongue.
Is dus de favo.

1 van mijn eerste gitaren was een Rokkomann BB, zelfde fabriek.
Niet heel geweldig geloof ik maar dat donderde niet, ik was zo trots als een aap met 7 lullen.

Maar goed, het gaat niet om mij maar om U en de el Maya dus gefeliciteerd.

[guitarkid]

Mooi man. Ik ben begonnen op een zwarte MIJ Morris LPC kopie, daarna een echte uit 1974. Mid 1980's verkocht op het dieptepunt van de markt voor Les Pauls...The story of my life. Rock on!

Ik heb ook een aantal LP's gehad. De eerste in 1975 was een zwarte Klira met een geschroefde hals. Dat bleek wel een "echte" want die kreeg een nekbreuk, die gelukkig hersteld kon worden. Daarna in 1976 een Ibanez LP Goldtop (2350CS), ook met een geschroefde hals. Die heb in ingeruild in 1977 op een Framus Jan Akkerman (telt dat als een LP?? ). Die heb ik een paar jaar later weer verkocht. Ik sta er overigens wel mee op de foto in het Framus-museum! Daarna heel lang geen LP's meer, tot 1993, toen ik weer een sunburst Ibanez uit 1977 kocht, met Super 70's pu's en een geschroefde hals, gewoon omdat hij goedkoop was. Dat zorgde ervoor dat ik toch wel weer enthousiast werd over Lp's en ik liep eind 1994 toevallig tegen een Gibson Les Paul deLuxe Goldtop aan uit 1980. Daar een tijd op gespeeld, maar kon niet wennen aan de maple hals (stroef!), dus weer verkocht. In 2005 kocht ik voor de lol een Kasuga Les Paul Deluxe LG-480 BS en eigenlijk was dat best een tof ding, dus ja hoor, weer gas voor een echte. Dat werd in 2007 de 1978 Gibson les Paul Standard natural top, ook weer een maple hals, maar niet stroef. Die dus een paar maand geleden toch van eigenaar verwisselde. En nu dus de El Maya....
Gelukkig heb ik nog een behoorlijk serieus bedrag van de Standard die ik natuurlijk geheel naar eigen inzicht mag uitgeven aan iets moois. En 20 april organiseer ik hier in Zuidbroek mede natuurlijk weer de Noorder Gitaardag, dus maar eens even kijken.....

[guitarkid]

Beter vertaal ik doorgaans als "smaak".

Maar goed, het gaat niet om mij maar om U en de el Maya dus gefeliciteerd.

Zeker. En dank!!

[wietse]

El Maya was de highend line van het budget merk Maya, eigendom van Rokkomann en gebouwd door Tahara, ik heb vorig jaar in zuidbroek mijn EM1100 verkocht ik hoop dat de nieuwe eigenaar er veel op speelt dat was echt een topgitaar.
verbaast me dus niks dat die les paul van je zo goed klinkt, ze gaan tegenwoordig ook voor serieus geld vooral in de USA.

[Fobo]

Opvallend: zwarte schoonheid naast roze hoerenkast
Felicitades & happy playing!!

[guitarkid]

El Maya was de highend line van het budget merk Maya, eigendom van Rokkomann en gebouwd door Tahara, ik heb vorig jaar in zuidbroek mijn EM1100 verkocht ik hoop dat de nieuwe eigenaar er veel op speelt dat was echt een topgitaar.
verbaast me dus niks dat die les paul van je zo goed klinkt, ze gaan tegenwoordig ook voor serieus geld vooral in de USA.

Hee, die is me vorig jaar even ontgaan. Jammer dat je er dit jaar niet bij bent in Zuidbroek....

[guitarkid]

Opvallend: zwarte schoonheid naast roze hoerenkast
Felicitades & happy playing!!

Hoerenkast... Ok, kan ik wel mee leven, want mijn (ex-?? ) muziekvrienden noemen haar Barbie. Het is dus een zij.
Maar wel een hele fijne Telecaster!

[Pepe]

De Custom was in de 70's min of meer de guitar to have in Nederland,
Hans Vermeulen, Akkerman, Chris Koerts, Ferdinand Bakker, George Kooymans, Hollestelle, Jan de Hont enz enz.
Leuk weetje toch?
Algehele redenatie was dat het de duurste Lp was dus ook de beste, begin '80 draaide dat langzaam om naar de sunburst en kreeg de custom iets belegens,
in wit kwam je er nog mee weg als je in de Sex pistols speelde
je ziet ze nu nog wel 's als mode accessoire