Één van onze kinderen begon op zijn derde op 1/16 viool. De kleinste maat van de serieus functionerende violen.
Daarom dat ik mij nog steeds pijnlijk bewust ben van de relatie snaarlengte vs zuiverheid. Ik had e grootste moeite zuiver te blijven op dat ding, en hij deed het iets beter door kleinere handen.
Op een halve viool speelde ie wel zuiver, maar zijn handen konden dat niet aan.

Ik heb nog een opname hoe mijn dochter, jankend van de lach, een halve noot onder de begeleiding speelde. En ik vond dat zonder flauwekul geniaal.

Geen leed is mij bespaard gebleven. Maar we hebben veel plezier gehad.
Dat is wat ik heb bedoeld.

Kijk of je op de Gretsch (@ts) de lol van het spelen vindt. Zo niet, niet kloten met lolliestokjes, maar terug met dat ding.
Vriendelijke groet, Gus