Tis maar een verhaaltje over aantrekkingskracht.

[piezo]

Mitch, Pepe en Brum, genuanceerde meningen? Dat kàn ècht niet, hoor, hier op GN.
@ Mitch: Dank je, alweer.

Ik meen dat Bill in de 70'er en 80'er jaren vooral ceramische magneten gebruikte...
... Waaruit ik opmaak dat het gebruikte magneettype geen (hoorbaar) hol uitmaakt.

Het stokpaardje - als ik dat zo oneerbiedig mag zeggen - van herr Willi Lorenz was de funeste invloed van wervelstromen (eddy currents) op frequentiebereik en dynamiek. Die treden op in geleidende materialen onder invloed van een wisselend magnetisch veld, werken het magnetisch veld steeds tegen en beperken zodoende de energieoverdracht. Daarom hebben trafo's van elkaar geïsoleerde plakjes weekijzer i.p.v. een massief blok weekijzer, om de wervelstromen "op te sluiten".
In een element met een alnico magneet zorgen ze ervoor dat de elementmagneet zichzèlf verzwakt, zodra zijn veld gaat trillen. Ergo, zodra de snaar trilt. Het resultaat, vergeleken met keramische: minder efficiënt, minder attack, minder hoogfrequent. Aldus "Der Willi".
Maar gitaristen vinden alnico meer vloeiend, "warm" compressie-effect. Idem in luidsprekers. Ach, wat de één sprankelend noemt, zal de ander pinnig noemen, het zij zo.

Dan mijn stokpaardje maar: die draaiknoppen op een gitaar zijn de meest onderschatte hulpmiddelen om je geluid te vormen. Daarom zie je die oude topgitaristen steeds - soms wel per frase - een heel klein beetje bijregelen.
Bijvoorbeeld - aardigheidje - : we moeten en zullen zo'n vintage Vox of Thomas wah kloon hebben, toch? Vanwege dat smoothe geluid zonder oorvernielende hoog-mid piek.
Nee hoor, je hoeft meestal alleen maar volume en/of tonepot een béétje terug te draaien om de eigen resonantiepiek van het element zover te verlagen dat piek van element en piek van wah samen niet te veel zijn.
(Verontschuldiging voor het verstoren van de GAS-aanvallen, beste GN leden)

En @Brum, helemaal met je eens, over Super Distortions. In de brugpositie dan.