Tsja, ik dacht gewoon dat ik het maar eens moest proberen. De nieuwe laag vlak zien te krijgen met korrel 400. En dat lukte vrij aardig. Nog steeds niet helemaal zonder putjes, maar ik heb me er bij neergelegd dat hij weer niet helemaal perfect wordt. Volgende keer toch echt de moeite nemen om hier en daar poriënvuller op te smeren...

Bovendien kreeg ik last van kleine doorschuurplekjes, vooral op de randjes van de kop. Ik ben er nog niet uit of ik lid zou moeten worden van Barno's "Ik haat lakken"-club, maar als er een "Ik haat schuren"-vereniging opgericht wordt, hoor ik het graag!
Wat doe je met dat soort priegelplekjes? Ik heb geen zin om de hele boel nóg een keer opnieuw te doen omdat ik op één plekje door de lak heen ga. En de volgende keer dus weer, omdat dat de kritieke plek blijft.

Uiteindelijk heb ik besloten om de kleine kale plekjes met een klein penseeltje nog een beetje lak te geven, en vrolijk door te gaan met de hogere korrels. En desnoods nog eens, en nog eens...
Dus na de korrel 400 verder met korrel 600, nat, en omdat ik het toch had liggen ook meteen maar de 800 er tegenaan. Hoger had ik niet in de buurt, dus heb ik vervolgens de Commandant 4 er bij gehaald, en heb me flink in het zweet gewerkt. En het resultaat vind ik alleszins acceptabel! Het is misschien geen echte spiegel, maar hij ziet er een stuk beter uit dan mijn vakantiegitaartje! En ik denk (maar dat moet in de praktijk nog blijken) dat hij ook qua constructie beter in elkaar zit.
Toen kon ik het dus ook niet laten om de hals aan de body vast te schroeven. Voor de zekerheid heb ik de toets toch maar wel aan het bovenblad vastgeplakt (het weghalen van de lak op die plek viel nog niet mee; kennelijk was de laklaag daar toch niet zo extreem dun!) Het vlak tussen hiel en body blijft los. Mocht de nek dan ooit nog eens bijgesteld moeten worden, dan scheelt dat toch iets.
En wat klein grut. End pin er in, schroefje voor het truss rod plaatje gepast, tuners op hun plek (stoer zijn ze!) waarbij ik trouwens nog even ontzettend heb zitten stressen over de schroefjes. Ik had er eentje gepakt om te meten welk boortje ik moest hebben, en toen ik ze natelde: 13! Verdikke! Waar is die laatste? Tussen de rommel? Op de grond? Bij de boortjes? Nergens te bekennen... Heb ik nog andere kleine schroefjes? Ja, maar niet in het zwart... Een koperkleurige dan maar, met marker de kop zwart gemaakt, dan valt het misschien niet zo op... En toen voor de wetenschap nog even bij het andere setje gekeken: ook 13! Doen ze nou overal eentje te weinig bij?
... kwartje valt...

Maar goed. al met al:



Wat een dag om je fototoestel te vergeten!!!!!

Morgen neem ik hem mee, beloofd! Dan nog de brug doen, en de topkam, en wie weet komt er aan het eind van de dag wel geluid uit!