Earl's Last Breakdown

[RB-1]

Ik bedacht deze aanpassing van het origineel afgelopen donderdag, naar aanleiding van de actualiteit.
Heb niet de moeite genomen om ProTools op te starten, maar de twee instrumenten even met Audacity opgenomen.
De Zoom H2 als usb microfoon. Eerst de gitaar en toen het andere ding. Geen EQ of FX, gewoon droog.
Dit is een Recording King RK-75 en niet mijn vintage Gibson. Mag helemaal niet klagen over de klank voor maar 10% van de prijs van de Gibson, ik stap er zo het podium mee op.....

Earl's Last Breakdown

[Duhsjaak]

Hi
Stap er zo mee het podium op? Terecht!
En jammer dat je geen vier handen hebt, kon je dit bijzonder sympathieke lied live brengen.
Petje af!
Vriendelijke groet, Gus

[The Lo Lands]

Website Offline, No Cached Version Available!!??

[Duhsjaak]

Hi
@Lo
Bull!
Als je maar genoeg betaalt.....
Vriendelijke groet, Gus

[RB-1]

Ja, de Banjo Hangout heeft op het moment last van een flinke server crash.
Alleen tekst loopt nog. Ik wilde net de tablature uploaden.
Dus dat moet nog even wachten.
Zodra het is gelukt, link ik 'm ook wel even hier naartoe. Kunnen jullie zien hoe het werkt.

Overigens was het overlijden van Earl Scruggs, de grondlegger van deze banjostijl, een heel merkwaardige sensatie.
Hoe kan zoiets je nu zo aangrijpen? Ik heb de beste man nooit ontmoet.

Ik begin het langzaamaan te snappen. Zonder hem had ik zeer waarschijnlijk een heel ander leven gehad.
Was ik geen muzikant geworden, was ik niet in dat bandje gaan spelen, was ik niet zo goed bevriend geraakt met de zangeres, waren we nu al niet weer meer dan 25 jaar heel gelukkig en spelen we nog altijd samen.
Dat is best een schokkende constatering.
Hier nog iemand die het uitlegt...

@ Gus: Thanks! Ik doe altijd maar wat...
Dit ben ik met 10 handen: Deep Purple in Bluegrass
P.S. aan het eind hoor je wel de Gibson, compleet met de van Scruggs (op 1:09) geleende rundown

[Duhsjaak]

Hi
Ik ben wel eens vaker enthousiast, maar met het woord geniaal probeer ik een beetje spaarzaam om te gaan. Harald laat mij met plezier luisteren naar Beatles muziek (ehmmmm... need I say more), Merelvh speelt nog maar 4 jaar gitaar en speelt de halve wereld de veters uit de schoenen. Geniaal dus. En dan kom jij met deze muziek....

Normaal pruim ik dit dus ècht niet (sorry - maar à la Harald) je flikt het wel om mij dat stuk een keer of vier af te laten spelen. En met een grijns, die op mij hoofd gebeiteld staat.

Niks meer of minder dan geniaal dus.
Ik gaa eerst nog effe luisteren.
Vriendelijke groet, Gus

[RB-1]

Website Offline, No Cached Version Available!!??

De server is net weer on line. Hier de tab die ik er van heb geschreven

[RB-1]

Hi
Ik ben wel eens vaker enthousiast, maar met het woord geniaal probeer ik een beetje spaarzaam om te gaan. Harald laat mij met plezier luisteren naar Beatles muziek (ehmmmm... need I say more), Merelvh speelt nog maar 4 jaar gitaar en speelt de halve wereld de veters uit de schoenen. Geniaal dus. En dan kom jij met deze muziek....

Normaal pruim ik dit dus ècht niet (sorry - maar à la Harald) je flikt het wel om mij dat stuk een keer of vier af te laten spelen. En met een grijns, die op mij hoofd gebeiteld staat.

Niks meer of minder dan geniaal dus.
Ik gaa eerst nog effe luisteren.
Vriendelijke groet, Gus

:blush:

Ik heb zo mijn heldere momenten.... Meestal blijft het steken in goedbedoelde pogingen en toch komt er ook soms ineens dit uit.
Ik heb nog iets van mezelf liggen dat krom staat van de syncopen en zelfs een stuk van maatsoort wisselt, maar die ben ik aan het opnemen voor de nieuwe Heartstrings mini CD (maxi single?)
Het gaat nog wel even duren, want ik heb mezelf daarmee mooi aan de grens gebracht van wat ik aan strak spelen als uitvoerend artiest waar kan maken. Je kent dat wel, 40 takes en geen een goede....

Ik zie net dat die Merelvh en ik dezelfde achternaam delen, toch ken ik haar helemaal niet.
Als ik me in haar tempo had ontwikkeld, dan was ik Bela Fleck nu al straatlengten voorbij geweest. Niet dus, maar we blijven ons best doen.....

[Duhsjaak]

Hi
Ja, het begrip 40 takes en geen één echt goed ken ik zeker. Niet omdat ik zo'n twijfelkont ben, maar omdat ik al lang geleden opgegeven heb ooit begaafd musicus te kunnen zijn.

Daar staat dan gelukkig tegenover dat ik wel componeer. Mijn opname ding loopt tijdens dat componeren mee. Je zou dus kunnen zeggen dat ik al mijn liedjes maar één keer speel. En niet geoefend dus. Soms hoor je ook dat ik het refrein de tweede keer anders doe dan de ererste keer. So what!

Ik wil jou niet over halen dingen te doen waarbij je je niet thuis voelt, aan de andere kant vind ik het een heerlijke gedachte dat niet alles geniaal hoeft te zijn. Het gegeven dat je jezelf voorneemt alles een keer in te spelen en dat je geen fouten gaat verbeteren heeft (in ieder geval op mij) de heerlijke uitwerking gehad dat ik daarmee aanvaard dat ik gewoon weer volop lol mag hebben. En die lol pakt niemand mij af. Ik doe gewoon iedere dag een liedje.

Een beetje rammelend betoog. Zal het proberen een beetje te structureren.

Als ik je post verkeerd heb begrepen, sorry. Maar: Als een bepaalde mate van perfectie een opgave wordt, gaat de lol eraf. Misschien dat een afspraak met jezelf het verlies aan plezier kan compenseren. Splits je activiteiten in een perfectie hoekje en een lang-leve-de-lol hoek en je zult zien dat je perfectie hoekje daar ook wel bij vaart.

Echte sterren trekken zich van geen astronoom wat aan. Ik zeg: Pet af voor je vakmanschap.
Vriendelijke groet, Gus

[RB-1]

Nee joh.... Ik herken het juist heel goed wat je daar beschrijft.

Je moet me live horen... Dan is het de sport om de bal niet op de grond te laten komen, alles is dan geoorloofd..... Reken maar dat ik daar lol mee heb....

Omdat het type muziek (en de arrangementen) wat ik zelf bedenk zo precies in elkaar grijpt, is de drempel tussen nog best te doen en 'hier ga ik mij uiteindelijk aan ergeren, als ik het maar vaak genoeg hoor' vrij smal.
Ik doe het mijzelf aan maar ik lig er niet wakker van, hoor....

Omdat ik vrijwel nooit strikt traditionele bluegrass speel, maar originele muziek is het vaak een onontgonnen terrein waar ik terecht kom.
De spagaat is tussen het wel traditionele bluegrass instrumentarium, dat voor mij een van de mooiste klankmogelijkheden in zich heeft en de muziek die uit een veel bredere invloedssfeer afkomstig is.
Zo herken ik dus altijd mijn eigen telefoon....

'Technisch perfecter' hoeft helemaal niet 'muzikaal beter' te betekenen. Vaak zelfs niet.....

'Spring Tide' is een stuk uit, als ik me goed herinner, 1989/90 en het hele instrumentarium was van aanzienlijk mindere kwaliteit dan waar ik nu mee gezegend ben. Ik heb het gecomponeerd en speel banjo en mandoline.
Ondanks dat er van alles misgaat (fiddle soms niet zuiver, gitaar bij vlagen hopeloos uit de maat, 'dode' noten op de mandoline, andere knallen er als overcompensatie dan weer uit , de banjo is een 'opgevoerde' masterclone uit Japan en klinkt blikkerig en niet gelijkmatig over de hele hals, enz.) is het helemaal niet verkeerd.
Ik luister er nog steeds met plezier naar. Want wat ik in mijn hoofd had (aan het eind vechten de banjo en mando elkaar bijna de tent uit en maken toch een zachte landing)blijft overeind, is in essentie te horen. En daar ben ik dan nog steeds blij mee. Ook terwijl het niet perfect is.

Dat stuk waar ik het eerder over had, valt wel helemaal op z'n gezicht als de timing niet klopt.
Ik ben dus van de functionele perfectie.....

Ik ga nog wel eens graven naar meer van dit materiaal.

Bruno