HNGD ! Hallo Katje !

**Les Strat** · 31 januari 2010, 08:25

Oorspronkelijk geplaatst door wietse

wat verttrouw je niet aan multiplex vulva?
een multiplex body is beresterk, veel sterker dan een body van een mooi stuk hout.

Ja prijs je multiplex gitaren maar hoog aan

**Chocola** · 31 januari 2010, 11:35

Oorspronkelijk geplaatst door vulvasonic

Jij bent één van die mensen die me daarvan eerder al eens hebt proberen te overtuigen. Er zijn veel soorten multiplex en een aantal daarvan is zonder enige twijfel beresterk. Als je een plank zoekt met een dikte van 18mm en je wilt daarmee een schap maken dat 6 kistjes vol zwaar gereedschap moet kunnen dragen, dan kun je daarvoor beter een goed, zwaar stuk multiplex gebruiken dan een stukje hardhout.

Een plank is echter geen gitaar. En om je een klein beetje tegemoet te komen, ik kán me voorstellen dat een gitaar met een multiplex body icm een gelijmde halsconstructie dat stevig verankerd is in een perfect sluitende pocket met een groot lijmoppervlak, zeker niet slecht hoeft te zijn.

Maar gitaren waarvoor een uitsparing moet worden gemaakt die relatief ondiep is en waarbij de hals met schroeven moet worden vastgezet op een veels te dun stuk stuk, kunnen snel zorgen voor slijtage van de afzonderlijke lagen, waardoor kleine breukjes en zwakke plekken kunnen ontstaan.

Mijn eerste electrische gitaar van Maya. Het was een SG model met een geschroefde hals op een multiplex body. Na een jaar daar (zeer intensief) op te hebben, vertoonde de body scheurtjes die vanuit de neckpocket schuin over de voor- en achterzijde van de body duidelijk zichtbaar waren en die langzaam steeds verder door bleven lopen.
Op vrijwel alle gitaren van mij zijn dergelijke scheurtjes te ontdekken, maar deze zijn veel korter en bovendien zijn het slechts haarscheurtjes in de lak. Ik kan me helaas NIET aan de indruk onttrekken, dat de scheurtjes op de Maya doorlopen tot onder de lak.

Hoedanook, het gevolg hiervan was dat de gitaar zich niet meer liet stemmen. De hals geen steeds meer zwabberen, de octaafzuiverheid was niet meer af te stellen en ik zag geen andere mogelijkheid dan op zoek te moeten naar mijn eerste 'serieuze' kwaliteitsgitaar (dat werd uiteindelijk een Fender stratocaster).

Toevallig nam ik rond die tijd mijn eerste demo op en we hadden wat gigs. Mijn strat had ik nog niet (zou nog twee maanden duren) en dus moest ik noodgedwongen een beroep doen op de gulheid van mijn beste vriend, die mij zijn Ibanez Blazer uitleende.

Ik heb ook nog een Precission bas van multiplex. Dat ding heeft inmiddels een actie van een kleine decimeter, terwijl het ding bij aankoop nog prima was afgesteld. Irritant, want een vriend van me kocht in diezelfde tijd een Squire P-Bass voor 50 gulden meer, maar zo stabiel als een tet (en een veeeeeel beter geluid)!

Andere vrienden vervloekten hun van multiplex voorziene gitaren om exact dezelfde redenen.

Wellicht ben ik onnodig pessimistisch, maar ik mag aannemen dat je het me niet kwalijk zal nemen, dat ik er na zulke ervaringen wat terughoudend in geworden ben.

Overigens zijn dit allemaal voorbeelden uit de periode 1980/1983. Misschien zegt dat iets?
Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik sindsdien noooit meer een gitaar met een multiplex body in mijn handen heb gehad. Dus mócht er in die zin veel varanderd zijn, dan is dat volledig aan mij voorbij gegaan.

Vrienden van mij hadden dezelfde problemen

Deze Squier heeft geen multiplex body, maar een van Agathis. Het is een houtsoort die qua toon het meest in de buurt komt van Alder, alleen dan een stuk kutter en toonlozer.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Agathis <-- bekijk die link eens

. Ik heb regelmatig gespeeld op die Hello Kitty en het klinkt ook gewoon niet naar multiplex ofzo, al moet je wat beter dan bij Alder luisteren om wat hout terug te horen.

Zoek eens op google naar "Agathis guitar body", dan krijg je genoeg topics te zien waarin de vergelijking wordt gemaakt tussen Alder en Agathis enzo. Dan zul je zien dat de dichtheid iets minder groot is en dan de tonale eigenschappen vrij gelijk zijn.

Dat moest ik even kwijt omdat iedereen hier aan het flamen is op multiplex body's in een Squier topic

. Overigens wordt Agathis ook wel eens gezien als "het goedkope elzenhout".

**wietse** · 31 januari 2010, 12:47

Oorspronkelijk geplaatst door vulvasonic

Mijn eerste electrische gitaar van Maya. Het was een SG model met een geschroefde hals op een multiplex body. Na een jaar daar (zeer intensief) op te hebben, vertoonde de body scheurtjes die vanuit de neckpocket schuin over de voor- en achterzijde van de body duidelijk zichtbaar waren en die langzaam steeds verder door bleven lopen.
Op vrijwel alle gitaren van mij zijn dergelijke scheurtjes te ontdekken, maar deze zijn veel korter en bovendien zijn het slechts haarscheurtjes in de lak. Ik kan me helaas NIET aan de indruk onttrekken, dat de scheurtjes op de Maya doorlopen tot onder de lak.

en daar noem je al het probleem, het is een SG met geschroefde hals 9 van de 10 bolt on sg's hebben hier last van, komt simpel genoeg omdat het hielblok veel te dun is zeker als ze de originele dunne body willen benaderen, en dan maakt het niet uit wat voor hout er is gebruikt, er zit gewoon te weinig vlees daar om stevig te zijn.
wat die bas aangaat dan ben ik eerder bang dat de hals de boosdoener is, multiplex is zoals jezelf al zegt veel stijver, dat trekt echt niet snel krom.
zou dan ook maar bij ES modellen uit de buurt blijven die zijn van triplex ook de dure gibsons alleen noemen ze dat dan laminated wood, dat is hetzelfde als triplex.

Oorspronkelijk geplaatst door Les Strat

Ja prijs je multiplex gitaren maar hoog aan

nee hoor, het is gewoon een heel stevig materiaal, alleen kwa klank door de vele lijm die er in verwerkt zit niet optimaal.
maar het kan erger ik heb ook een paar gitaren gemaakt van MDF er tussen.

**Les Strat** · 31 januari 2010, 13:23

wat is dat precies?

vr.gr

**Rinze** · 31 januari 2010, 13:29

Oorspronkelijk geplaatst door Les Strat

wat is dat precies?

vr.gr

De Barbapapa onder de houtsoorten. Geen structuur, heel dicht en zo dood als een pier, heel zwaar, je kunt het met een stanleymes snijden. Geschikt voor hifiboxen, keukenkastdeurtjes en meer van dat soort ellende maar niet voor gitaren.

**Chocola** · 31 januari 2010, 14:04

Oorspronkelijk geplaatst door Rinze

De Barbapapa onder de houtsoorten. Geen structuur, heel dicht en zo dood als een pier, heel zwaar, je kunt het met een stanleymes snijden. Geschikt voor hifiboxen, keukenkastdeurtjes en meer van dat soort ellende maar niet voor gitaren.

Wel opmerken dat dit niet echt een objectief feit is, maar meer een mening. Er zijn zat mensen die blij zijn met een triplex/multiplex gitaar. Overigen zijn er zat dure gitaren met multiplex body's, alleen zie je dat vaak terug in hollowbody's, maar ook bij normale body's.

En nogmaals: die Squier Hello Kitty is NIET van multiplex maar van Agatha.

**iwamoto** · 31 januari 2010, 15:06

het is gewoon een mooi gitaartje,

ik zal even de rest nog uitweiden, heb hem van een dame gekocht, het plastic zat nog op de achterplaat, dan weet je het wel. even de volumepot en de jack vastgedraaid want die zaten wat losjes, nieuwe snaren erop, ffe gepoetst, en nu is ie letterlijk als nieuw

Ik heb in mijn oude strat nog een dim. tonezone zitten, denk dat ik die maar eens ga oversolderen, zal wel niet lastig zijn met 1 pickup en 1 volumeknop

zit een beetje te dubben of ik hem zal meenemen naar een optreden zometeen...

**wietse** · 31 januari 2010, 15:14

Oorspronkelijk geplaatst door Rinze

De Barbapapa onder de houtsoorten. Geen structuur, heel dicht en zo dood als een pier, heel zwaar, je kunt het met een stanleymes snijden. Geschikt voor hifiboxen, keukenkastdeurtjes en meer van dat soort ellende maar niet voor gitaren.

ik durf het niet eens hout te noemen, komt meer in de buurt van sterk papier maché imho, maar goed die maffe melody van mij is van MDF en dankzij de shadow elementen klinkt het ook nog wel redelijk, maar sustain hoef je niet op te rekenen.

**Rinze** · 31 januari 2010, 16:12

Oorspronkelijk geplaatst door Resonare

Wel opmerken dat dit niet echt een objectief feit is, maar meer een mening. Er zijn zat mensen die blij zijn met een triplex/multiplex gitaar. Overigen zijn er zat dure gitaren met multiplex body's, alleen zie je dat vaak terug in hollowbody's, maar ook bij normale body's.

En nogmaals: die Squier Hello Kitty is NIET van multiplex maar van Agatha.

Ik had het over MDF...