Pat Metheny?
Als ik ergens... zo zie je maar weer. Over het algemeen, hoe platgestampter, processed en verbasterd, des te minder het mij zegt. De eighties met die buzzende boss bakkies, klinische chorus tapijtjes en zeeën van galm was dan ook een vrij depressief decennium voor mij, gitaartechnisch gezien. Die Pat maakte het wel heel bont. Niet alleen altijd die eeuwige Berklee approved chorus maar ook nog door een synth. Afgezien dat de man fantastisch kan spelen natuurlijk hoewel, de samenwerking met Bowie was gelijk rock bottom voor onze androgyne rocker wat mij betreft. Niet dat het met Reeve Gabriels nou zoveel beter zou worden maar goed, Ronson had de lat ook wel hoog gelegd (met slechts een simpele wah en treblebooster)
Strat & Marshall stack.. ach, d'r zijn er best wel een hoop die daar mee overweg kunnen natuurlijk. Ik denk dan weer gelijk aan Tommy Bolin voordat hij op de loonlijst van Purple kwam te staan. Ferdi Karmelk met zijn JMP. Of van de jonge generatie JD Simo, een ouderwetse nerdy gearhead die misschien nog liever praat over zijn amp dan erover speelt. En een goeie sound heeft ie ook.
https://www.youtube.com/watch?v=c5Zo_iOXaRg