Printable View
Het gaat om het truukje dat hij wel eens gebruikte. Eerst hoor je dan een gewone toon (bijvoorbeeld een G) en die gaat dan langzaam over in een andere - veel hogere - toon. Als een flageolet rond de tweede of derde fret ofzoiets.
Euh... niet alleen Hendrix gebruikt dit truukje hoor... ík kan het in ieder geval (nog) niet :sad: :sad: :sad:
ja, zo dat die toon overslaat, dat zou ik ook wel willen weten. The offspring gebruikt dat ook soms.
hmmmm.... hebben jullie een concreet voorbeeld (nummer en waar ongeveer in dat nummer) van wat je precies bedoelt?
Bij het "langzaam overgaan in een andere, hogere toon" denk ik aan gebruik maken van de feedback van je versterker. Bij het "overslaan in een andere toon" denk ik eerder aan een pinch-harmonic.
ja, het is eerder langzaam overgaan naar een hogere toon. Hoe bereik je dan die feedback?
Met Wah Wah, of door je positie tov van de versterker te veranderen.
Is dat niet gewoon het gebruik van een tremelo i.c.m. een hoop feedback?
Met m'n wah lukt het in ieder geval niet.Citaat:
Op 2002-05-11 12:44, schreef Jimi Hendrix:
Met Wah Wah, of door je positie tov van de versterker te veranderen.
...positie tov van de versterker te veranderen. ??? Leg uit.
Misschien heb je 't al wel meegemaakt dat je versterker langzaam aan een piep begon te geven. Dit gebeurt vooral als je 'm redelijk hard hebt staan of als je je gitaar er heel dicht tegenaan houdt. Deze piep (feedback) ben je eigenlijk naar op zoek. De aard van de feedback kan je veranderen door je elementen anders op je versterker te richten.
Zet je versterker op high, je slaat een toon aan en je gaat een beetje ten opzichte van je versterker bewegen: je loopt er naartoe... en weer weg, je richt de voorkant van de gitaar op de versterker... dan weer de zijkant. Met enig experimenteren moet 't wel lukken.
t niveau op dit forum stelt me terleur ik dacht dat t hierr wel interessant was...:grin: LOL!!! feedback..jeez...
Hmmm... met die houding wens ik je succes met 't vinden van die band in de regio Haarlem :grin:Citaat:
Op 2002-05-15 20:28, schreef RadiuS:
t niveau op dit forum stelt me terleur ik dacht dat t hierr wel interessant was...<IMG SRC="/phpBB/images/smiles/icon_biggrin.gif"> LOL!!! feedback..jeez...
Ik wist dat die zou komen...
feedback is een essentieel onderdeel in het experimentele van gitaarmuziek... lijkt me heerlijk om een solo van vooral feedback te doen een keer :razz:
Ik heb 't 1x geflikt op een optreden een paar jaar geleden. Ik heb 't (vaak) van de andere bandleden moeten horen. Ik stond strontbezopen met m'n gitaar richting versterker om de feedback steeds wat anders te laten worden.
Het klonk nergens naar (zelfs goed vals), sloeg nergens op en duurde heel lang :smile:.
Gelukkig deed ik niet snel daarna al spelend de oogjes dicht en pleurde ik achterover tussen de versterkers om een dutje te doen :smile:.
Feedback veroorzaken is niet zo moeilijk,
gecontroleerde feedback is pas moeilijk.
Na een uitringelend accoord krijg je zo'n mooi scherp oplopende feedback geluid net
voordat het echt heftig gaat worden.
Ieeueueueueuweeeeeeeeeeeeei... Ram
maar het continue reproduceren vind ik nog erg lastig.
ik was aan het luisteren naar pay the man van the offspring op hun cd americana.
en op 4:55 begint zoiets als iemand dat liedje heeft, is dat feedback?
ja... das feedback
Mooi voorbeeld van Hendrix is ook het begin van Foxy Lady met die thrill waar dan feedback opgewekt wordt