klik op foto voor vergroting

Inleiding
Mijn bedrijf (JS Guitars) houdt zich bezig met het vervaardigen en repareren van elektrische (bas)-gitaren alsmede het doorvoeren van modificaties restaureren van instrumenten en nu dus ook het testen van nieuw op de markt verschenen fabrieksmodellen. Ik zal de komende tijd proberen om een zo objectief mogelijk verhaal te produceren, in acht genomen dat iedere gitaar een bepaald karakter heeft wat bij een bepaalde gitarist past. Het is dan ook onwenselijk om een gitaar zomaar slecht of goed te noemen. Gitaristen zijn nu eenmaal een gemêleerd gezelschap. Maar goed, genoeg gesproken over mijzelf, laten we ons concentreren op het instrument wat hier een aantal weken geleden op de mat 'viel'(u snapt, dit staat niet voor niets tussen haakjes).

PRS, oftewel Paul Reed Smith, staat al sinds het uitkomen van zijn eerste productiemodellen in 1985 bekent om zijn prachtig gemaakte instrumenten. Instrumenten die uitblinken op het gebied van veelzijdigheid, afwerking, fantastische feel en vooral een 'fantastische prijs'. Dit laatste is uiteraard cynisch bedoeld aangezien de gemiddelde PRS zeker meer dan vijfduizend gulden kost en laten we eerlijk zijn, niet iedereen wil dit astronomische bedrag voor een gitaar uitgeven. Het is daarom dan ook niet zo verwonderlijk dat PRS eind jaren negentig met het idee rondliep om een goedkopere versie van de al bestaande PRS-en op de markt te brengen Een zogenaamde budget versie gemaakt in een land waar de lonen simpelweg lager liggen en waar de kwaliteit evengoed door PRS word gecontroleerd. Het resultaat ligt hier voor me, een PRS Santana SE (Student Edition).

Constructie  [top]
Eigenlijk is het onderwerp constructie ten aanzien van het merk PRS een onderwerp waar je weinig woorden aan vuil kunt maken aangezien het bedrijf enorm veel aandacht besteedt aan constructietechnische zaken. De gelijmde hals is vrijwel naadloos ingezet en dit in combinatie met de forse hiel geeft een bijzonder starre constructie inzake de body-hals verbinding. Dit is in mijn optiek een van de meest belangrijke zaken ingaande de bouw van een gitaar. Natuurlijk zijn er nog legio zaken die allen een positieve uitwerking op het geluid hebben, echter de body-hals verbinding is van groot belang.

Natuurlijk zijn de meningen verdeeld over de manier van verbinden zoals bijvoorbeeld geschroefd vs. gelijmd. Ik denk dat het om het even is mits de passing maar optimaal is. Wanneer een hals in de body wordt gelijmd zal deze passing vrijwel altijd optimaal zijn om een deugdelijke verbinding te bewerkstelligen. Bij geschroefde halzen zien we echter regelmatig een veel te ruim uitgefreesd halsgat, dit kan natuurlijk omdat de schroeven de hals evengoed wel 'vasthouden'. Vaak ontstaat door deze slordige verbinding een wat rommelig geluid wat juist door een aantal gitaristen als plezierig wordt ervaren. U zult begrijpen dat we ook hier moeilijk kunnen stellen wat goed en wat slecht is aangezien we weer tegen de diversiteit van de gitarist aanlopen. Maar om op de PRS terug te komen; een zeer deugdelijke body-hals verbinding.

Body-hals verbinding (klik voor vergroting)

De body  [top]
De body van de Santana bestaat uit drie delen mahonie, ik denk van Aziatische afkomst. Eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik nog even goed moest kijken om te ontdekken dat de body inderdaad uit drie delen bestond temeer omdat een Amerikaanse PRS vaak eendelig is en omdat de verlijming zeer netjes is, m.a.w. de lijmnaad is bijna niet te zien. De vrijwel platte body heeft een uitsparing (cutaway) in de buurt van de hoge fretten om zodoende de hoge noten beter te bereiken. Persoonlijk vind ik dit qua uiterlijk niet zo mooi, maar nogmaals dit is persoonlijk, het werkt daarentegen heel goed, functioneel dus. Voorts vinden we nog een lichte glooiing op de plek waarop bij een rechtshandige gitarist de rechter onderarm rust. Deze glooiing voelt prettig aan en dit geldt ook voor de uitsparing achter op de body. Laatstgenoemde uitsparing is overigens subtiel aangebracht en niet zo rigoureus als bijvoorbeeld op een stratocaster. De gitaar rust fijn tegen de buik en nodigt uit tot spelen. De schuifmaat geeft een dikte van 44 mm. Niet te dik en niet te dun zullen we maar zeggen.

De hals  [top]
De hals is net zoals de body volledig van mahonie gemaakt en bestaat uit één stuk. De feel van de hals is in één woord geweldig wat in contrast staat met de daadwerkelijke meetwaarden. Wanneer we namelijk de hals opmeten, zien we dat de breedte van de hals bij het eerste fretje bijna 45 mm bedraagt en dit is niet wat je noemt een smalle hals van een elektrisch instrument. Niet dat een brede hals met een dikte van ca. 22 mm niet goed aanvoelt, maar wanneer je in plaats van meten eerst gaat spelen zou je absoluut niet verwachten dat deze hals zo breed is. Ik heb menig gitarist even laten proberen en met name de wat tragere tussen de gelederen ervoeren de gitaar als snel. Persoonlijk vind ik de hals van de PRS gewoon lekker spelen, vooral heel licht. Ondanks zijn forse breedte speelt hij heel comfortabel. De licht afgeplatte D-vorm die we ook van de 'gewone' PRS-en kennen is hier natuurlijk verantwoordelijk voor.

Het afstellen van de hals gaat door middel van een trekstang die in beide richtingen werkt: de hals kan zowel naar achteren als naar voren worden 'gedraaid'. Dit systeem zien we overigens steeds meer op gitaren verschijnen. De toets met een 10 inch radius is van palissander. De schuin aangebrachte positiemarkeringen zijn bijzonder netjes geplaatst en geven in vergelijking tot gewone dots een rijk uiterlijk. De in totaal 22 frets, die allemaal zijn gelijmd, liggen keurig op de toets en ook de afwerking is heel behoorlijk; geen scherpe randen en ook de binding is met zorg aangebracht. Dit alles vergroot het speelplezier.De stemmechanieken zijn van PRS en werken naar behoren. Toen ik de gitaar na weken weer eens uit de meegeleverde gigbag haalde om er een avondje op te testen viel het me gelijk op dat hij of zij nog steeds op stemming was, iets wat bij een hoop instrumenten als een utopie moet worden gezien.

Stemmechanieken (klik voor vergroting)

Hardware  [top]
Laten we beginnen met het goede nieuws: de mechanieken zijn in opdracht van PRS gemaakt door derden en zien er deugdelijk uit en functioneren geheel naar wens, niets op aan te merken. Ook de fretten die reeds qua montage al zijn behandeld vind ik prettig spelen, alhoewel ik er wel bij moet zeggen dat dit heel persoonlijk is. Een niet al te hoge brede fret verdient nu eenmaal mijn voorkeur en die zitten er toevallig op. Ook de bevestigingsogen voor de draagband zijn breed genoeg om je gitaar tijdens een 'wilde actie' vooral niet te 'verliezen', het beste is natuurlijk te kiezen voor een systeem wat vast zit (lockers). De knoppen voor volume en toon zijn van kunststof en zijn een beetje Gibson-achtig. Een subtiele slagplaat, niet een met de grootte van een voetbalveld om zodoende al het freeswerk te maskeren, is op de body aangebracht en biedt voldoende bescherming tegen 'inkomende' plectrums.

Waar ik wat minder over te spreken ben is het functioneren van de tremolo. Bewust spreek ik hier over de werking van de tremolo omdat met name de brug zelf er bijzonder verzorgd uitziet: keuring afgewerkte zadels en heel netjes gemonteerd. Alleen die werking beviel mij niet. Het probleem: de gitaar blijft zelfs na een enkele duikvlucht niet op stemming. Natuurlijk manifesteert dit probleem zich regelmatig bij tremolo's, maar laten we eerlijk zijn het is natuurlijk vreselijk lastig dat een gitaar niet op stemming blijft. Het wordt pas echt problematisch wanneer je een podium bestijgt met dit apparaat en je wilt eens even lekker met de tremolo freaken. Het publiek zal het niet waarderen aangezien het geluid niet meer om aan te horen is, gewoon vals. U begrijpt, ik ben geen fan van tremolo's en hierdoor is het moeilijk om objectief blijven, toch zie en hoor ik regelmatig gitaren met tremolo's die op stemming blijven daarbij vermeldend dat het hier om zeer prijzige exemplaren gaat. Gebruik je de tremolo niet dan zul je weinig problemen ondervinden met de stemming.

Brug (klik voor vergroting)

Electronica en geluid  [top]
De elektronica is net als de gitaar zelf eenvoudig doch degelijk van opzet. De Koreaanse potmeters en schakelaars functioneren goed en misschien blijft dit ook wel zo. Krijg je na een aantal jaren toch wat bijgeluiden dan bieden wat meer kwalitatieve onderdelen wellicht uitkomst. Het zou mij overigens niet verbazen dat de knopjes gewoon goed blijven functioneren aangezien dit in de lijn der kwaliteit van PRS ligt. De in samenwerking met EMG ontworpen elementen zijn het beste als allround te beschouwen. Een mooie warme sound die zich leent voor verschillende stijlen. Natuurlijk is het niet te vergelijken met een echte PRS of met een ander topmerk toch is het buitengewoon aangenaam en het zou mij ook niet verbazen dat een hoop gitaristen voor deze gitaar gaan, juist omdat de sound allround is. Koop je een absoluut scheurijzer dan is het instrument ook alleen maar geschikt om te scheuren, althans dit is vaak de praktijk en andersom is het ook vaak zo. De PRS Santana SE is echter van alle markten thuis en het beviel mij meer dan goed. Twee avonden heb ik het monster in band-verband getest en het is mij en vooral de rest van de band (want die mochten er de hele avond naar luisteren) goed bevallen.

Conclusie  [top]
De PRS Santana SE is een welkome aanvulling in gitaarland. Het buitengewoon goed afgewerkte instrument in combinatie met een klasse geluid is voor vrijwel iedere gitarist een must. Een deugdelijk, eenvoudig doch kwalitatief ontwerp dat naar mijn mening nog wel eens heel succesvol kan worden. Ik kan me voorstellen dat zelfs beroepsgitaristen de Santana verkiezen boven een veel duurder Amerikaans model aangezien voor deze laatste momenteel astronomische bedragen worden neergeteld. Op de tremolo na die zoals eerder beschreven niet altijd even toonvast is na gebruik, niets anders dan lof. Met name het goed verzorgde fretwerk en de fantastische feel van de hals (de gitaar speelt gewoon heerlijk) blinken uit. In mijn atelier komen regelmatig gitaren langs van zeker duizend Euro duurder die hier niet aan kunnen tippen. De gitaar die iets meer dan duizend Euro moet kosten is zijn geld meer dan waard. Laat je na aanschaf een stel elementen inzetten (niets negatiefs over het PRS model overigens) die helemaal bij jouw speelstijl c.q. genre passen dan is het feest compleet. PRS: hulde.

Jeroen Schoo
JS Guitars De Waal

Specificaties  [top]

<
d>€ 1050

Oordeel PRS Santana SE  [top]

Meer informatie  [top]
Voerman Amersfoort BV
Postbus 321
3800 AH Amersfoort
Website: www.voerman.nl

top

 Relevante links: