klik op foto voor vergroting

Foutje!
Deze keer was er een PRS gitaar te gast op mijn testbank in Arnhem, straight from the USA. Na de test zond ik hem volgens afspraak door naar de Nederlandse importeur, door wie ik achteraf gevraagd werd waarom ik geen factuur voor de levering van de gitaar had bijgesloten. Of ik die alsnog wilde versturen! Ondanks de adviesprijs van zo'n 3350,- Euro heb ik me weten te beheersen en het misverstand uitgelegd…

Eerste indruk  [top]
Voor zo'n prijs mag je natuurlijk wel wat verwachten, en ik moet toegeven, je krijgt er ook wat voor. De gitaar valt direct op door zijn bijna vlekkeloze afwerking. Als ik 'm uit de koffer pak, die overigens van een gemiddelde kwaliteit is, speur ik eerst het fretwerk af. Daar is bijna bij elke gitaar wel iets op aan te merken. Echter bij deze niet; complimenten! De vorm van de hals is ook zeer goed. Net hol genoeg tussen de topkam en de 20ste fret, maar vlak als je meet tussen de 7e en de laatste fret. Als ik de rest van de gitaar bekijk kan ik nauwelijks een onvolmaaktheid ontdekken. De afstelling is prima, en ik hoef 'm zelfs niet te stemmen. De gitaar is goed in balans en voelt al snel vertrouwd aan. Zijn gewicht van 3,7 kilo past bij mijn verwachting en klopt dus voor mijn gevoel. Door de compacte bouw en de 25 inch schaal ziet 'ie er een tikkeltje klein uit, maar dat maakt 'm nou net zo handelbaar. De totale lengte is bijna 96 cm. De .009 snaren vind ik te dun, maar dat is een kwestie van smaak. Eigenlijk hadden de gewone draagbandknoppen best vervangen mogen zijn door straplocks.

De kop  [top]
Op de kop staat de handtekening van Paul Reed in het goud, afgedekt door blanke lak. De gouden lijntjes zijn zo dik dat je ze duidelijk kunt voelen, en dat geeft een luxe indruk. De klemmechanieken zijn erg hoog, maar verhinderen gelukkig niet dat alle snaren dezelfde neerwaartse hoek maken. De topkam is van het gladde grafiet, wat goed combineert met de aanwezige tremolo. De afwerking van de kam is één van de weinige smetjes, dat kan een stuk netter. Het halspen afdekplaatje vind ik om cosmetische redenen iets te groot. Eronder bevindt zich de afstelbout van de halspen die twee kanten op werkt; zowel bol als hol.

De kop

De hals  [top]
De hals is gemaakt van kwartiers gezaagd mahonie. Waarom zie je dat toch zo weinig? De vorm is van het type "wide thin neck". Wide slaat duidelijk op de topkambreedte van 43.8 mm. Dat moet je liggen, maar voor mij voelt het heel natuurlijk. De dikte op dezelfde plaats gemeten is 21.0 mm, wat ook niet bepaald slank te noemen is. Echter hoe dikker je hals, hoe beter het geluid en hoe stabieler de stemming. De pallisander toets bevat 22 fretten van 2.6 mm breed. Gemiddeld dus. De lichte compound radius begint met een straal van 10 inch. Tot slot zijn de inlegstippen het vernoemen waard. Weer een leuke vinding van PRS, de mooninlays. Het is een combinatie van abalone en MOP. Onder het halselement loopt de hals een stukje door in de body voor een stabiele verbinding.

De hals

De body  [top]
Zowel de mahonie body als de esdoorn top zijn praktisch kwartiersgezaagd. Alweer! Het hout van deze gitaar is opvallend goed. Het gespiegelde topje heeft een prachtige vlam en een goed gespoten burst, die echter naar mijn smaak een tikkeltje goedkoop oogt omdat de rand wel erg rood is. De welving is duidelijk ontworpen om met een eenvoudige freesgang snel te kunnen reproduceren, maar ziet er goed uit. De binding wordt slechts gesuggereerd door het ontbreken van kleur op de rand van de top. Aangezien binding met de huidige lakken geen andere functie vervult dan een cosmetische, is dit weer een mooie vinding. De afdekplaten van de tremoloveren en de elektronicaruimte vind ik een lelijke vorm hebben. Ze hebben geen enkele relatie tot de vormen van de gitaar. De tremolo is stabiel en de gitaar laat zich er niet door ontstemmen. De snaren zijn er alleen mee te ontspannen, wat de beste tremolofunctie biedt zonder al te grote concessies te doen aan de klank, sustain, en stemvastheid.

De body

De elektronica  [top]
De elementen worden door PRS zelf gemaakt. Zowel hals als brugelement zijn van het type "PRS Dragon 2". Naast de volume en toneknop is er nog de vijfstanden draaischakelaar. Ziet er strak uit zo, zonder duidelijk herkenbare switch, maar ik raakte er nog niet aan gewend om te draaien. Dat is misschien een kwestie van tijd. Af en toe "klikte" de schakelaar. De standen geven de volgende schakelingen: brug, buitenste spoelen, single serie, single parallel, en hals. Er is een condensator op de volumepot gesoldeerd om gehoorsmatig verlies van hoog te compenseren als je de volumeknop terugdraait. De afscherming bestaat uit geleidelak die welliswaar dik is aangebracht, maar net zoals elke geleidelak niet 100% afschermt. Tussen twee willekeurige punten meet ik een weerstand van 540 Ohm, terwijl dat nul had kunnen zijn in het ideale geval, bijvoorbeeld met een afscherming van koper.

De elektronica

De lak  [top]
Je kunt zien dat er kleur is aangebracht op het topje zonder eerst een grondlaag te spuiten. Het voordeel is dat de tekening van het hout nog iets duidelijker uitkomt, maar de look van de gitaar wordt er minder helder van. Nergens is de tweecomponenten lak overdreven dik (gelukkig). Als je een glimlichtje opzoekt zie je dat de aflak heel lichtjes in de poriën van het hout is gezakt. Dat duidt op een niet al te vullende lak, wat goed is voor het geluid, maar het is wel een tikkeltje vroeg voor deze verzakking. Onder het halselement vond ik een stickertje wie zich exclusief met de lak heeft beziggehouden. Er staan verschillende namen!

De lak

De sound  [top]
Het geluid is opvallend goed in balans. Het klankkarakter is warm, rond, en zoet. Als je er wat kwaads over wilt zeggen; een beetje braaf, weinig agressief. Het brugelement laat bijvoorbeeld geen knerpend AC/DC geluid horen. Een jazzy geluidje is er echter gemakkelijk uit te toveren. Je hoort heel goed dat de body van mahonie is gemaakt, en het is een compliment voor de elementen dat het hout er zo goed doorheen komt. De tussenstanden geven een gevarieerd geluid waar heel bruikbare opties bij zijn. Sommige lijken zich echter niet dusdanig duidelijk te onderscheiden van andere dat het ook echt de mogelijkheden vergroot. Voor een popcoverband bijvoorbeeld zou dit echter wel eens de ideale gitaar kunnen zijn.

Conclusie  [top]
Ondanks het commentaar hier en daar, is dit een gitaar die de perfectie benadert. Vanwege zijn prijs ben ik heel kritisch geweest en heb dingen genoemd die ik bij een goedkopere gitaar onbelangrijk zou vinden. Het mooie van gitaren in deze prijsklasse, en van dit niveau, is dat de techniek en afwerking eigenlijk geen rol meer spelen. Je mag verwachten dat daar niets meer op aan te merken valt. Het enige wat er overblijft is het geluid. Heerlijk, je hoeft er alleen maar op te spelen! Als je genoeg moois hoort is dit de perfecte gitaar voor je. Of je genoeg moois hoort hangt af van wat je zoekt, maar ik denk dat er veel gitaristen zijn die hier mee uit de voeten kunnen. Natuurlijk moet je wel even een stapel bankbriefjes op tafel leggen waar je ook de meest geweldige gitaar volgens je eigen wensen van had kunnen laten bouwen, dan hou je nog over ook, maar dan staat er geen handtekening van Paul Reed Smith op de kop!

Jasper Boerma
Aspe Guitars Arnhem

Specificaties  [top]

Oordeel PRS Custom CU 22  [top]

Meer informatie  [top]
Voerman Amersfoort BV
Postbus 321
3800 AH Amersfoort
Website: www.voerman.nl

top

 Relevante links: