 | | Klik op het plaatje voor een vergroting |
H-62 Artist Jazz
Deze gitaar is van Teddy Morgan geweest. Hiermee heeft hij zijn beroemde
album
Ridin'in Style opgenomen. Er zat er een grote scheur
in de zijkant
van de body van de input tot aan de cutaway. De hals stond dientengevolge
behoorlijk
krom. Na reparatie is de gitaar afgesteld en de speelbaarheid en
actie is
nu fantastisch. De gitaar is veelvuldig gebruikt, te zien aan de versleten
plekken tussen
de elementen en bij de volumeknop voor het nekelement (Teddy Morgan heeft er
jaren
mee getoerd). De golven in het hout bij de versleten plekken lijken te
duiden op een
massieve top, maar het blijkt toch gelaagd te zijn. Het mooie Harmonylogo is
hier wel aanwezig. De brug is een simpele houten brug
(waarschijnlijk origineel). Het akoestisch geluid is veel opener en luider
dan bij de
Espanada, maar sterft wel iets sneller uit (houten brug !?). Het electrisch
geluid is
unreal. Het overall geluid is luider en duidelijker dan de H-63 in alle
pickup standen.
Vooral het nekelement klinkt geweldig. Veel laag natuurlijk, maar dat heeft
de Espanada
ook, alleen hier is het duidelijker. Dit is het beste archtop geluid wat ik
ooit heb
gehoord, zonder gekheid. Deze gitaar leent zich perfekt voor
WestCoast-blues, jaren
'50 blues en jumpblues. Het tegenfase geluid is ook zeer sterk, en de mooie
scherpe brug
stand voor blues completeert het geheel. Feedbacken doet deze bak nauwelijks,
hoewel hij
geen stapel heeft. Het overall geluid van Espanada was reeds
zeer goed, voor dit geluid kun je niet anders dan een 10 geven! Als je
gitaren wilt vinden
die een beter geluid hebben voor dit type muziek, kom je bij hele dure
Gibsons uit,
(ES-5) en die zijn helaas (en misschien maar goed ook) echt onbetaalbaar.
 |
 |
| Elementen en brug (klik voor vergroting) |
Kop (klik voor vergroting) |
H-63 Black Espanada
Deze gitaar is gebouwd in 1955 en is afkomstig van een muziekwinkel, c.q.
Harmony liefhebber
in de staat New York. Het is de meest extreme van de twee qua uiterlijk, de
'Holy Grail'
voor iedere Harmony(archtop-)liefhebber. De gitaar is zwart gelakt en wat
meteen opvalt,
is dat de body een aluminium rand heeft. Deze 'metalbinding' is iets wat men
bij
Harmony dus een paar jaar deed bij deze gitaren en is volgens mij uniek en
later nooit
meer vertoond. Het geeft de gitaar een robuust stoer en extravagant
uiterlijk.
 | | H-63 Black Espanada (klik voor vergroting) |
De gitaar heeft een 12-string tailpiece en een aluminiumbrug met 12 gleufjes
en als
je naar de kop kijkt, zie dat er 6 extra gaten in zaten. Iemand heeft
blijkbaar geprobeerd
er een 12-snarige gitaar van te maken (de sukkel!); de gaten in de kop zijn
netjes
opgevuld en en de kop opnieuw gelakt, waardoor wel het mooie Harmony logo
verdwenen is.
De pickups liggen in een wit/doorzichtig plastic kuipje (hoe noem je dat?)
en zijn dus
in hun geheel met schroeven in hoogte verstelbaar. Het zijn een soort
P90-achtige single-
coil pickups. De gitaar voelt stevig aan en ook
knoppen en switch voelen goed aan.
 | | H-63 Pickups (klik voor vergroting) |
De nek is iets breder dan tegenwoordig
normaal, 1,75",
en is ongelofelijk soepel bespeelbaar. Het akoestisch geluid is duidelijk,
gemiddeld
hard, maar wel mooi. Ingeplugd op een Blues Junior versterker gaan we het
electrisch
geluid testen. En daar komt hij tot leven! Het nekelement zorgt voor een
volle warme,
maar toch felle (niet jazzy/rond) bluesklank, perfect voor swingblues. Het
is een donkerbruine
klank, maar toch blijven de noten vrij goed onderscheidbaar. Het wordt geen
'zooitje' of
'notenmoes'. Het brug element is feller en scherper, maar nog steeds vol,
goed voor blues
of rocknroll. Ik heb beide elementen in tegenfase laten zetten, waardoor de
middenstand
het karakteristieke 'T-Bone'-geluid levert, het droge, scherpe, 'ouwe' blues
geluid,
perfekt voor jumpblues of jaren '40/'50 blues. Totaalgeluid is zeer goed,
veel beter
dan de nieuwere Epiphone's die ik gehad heb (de ES-275 en de ES-5 remakes van
Epiphone),
met als uitschieter de klank van het nekelement. Feedback veroorzaken doet
de gitaartrouwens nauwelijks, en als we in de body kijken zien we een stapel, pakweg
tussen
brug en brugelement.
Kortom, deze twee juweeltjes van de 'goedkope' Harmony fabriek behoren niet
alleen qua klank,
maar ook qua uiterlijk bij de mooisten der aarde.
 | | Klik op het plaatje voor een vergroting |
Relevante links:
|
)
)
)
)
)
)
