Welkom op het GitaarNet.
  • Zoeken op producten


  • GitaarNet Specials

  • "A dirty mind is a joy 4 ever!" Anand Mahangoe

     ARTIKELEN Anand


    "A dirty mind is a joy 4 ever!"
    Interview met ANAND MAHANGOE
    door Michiel Leijzer
    Januari 2004
    Anand

    Anand is een Nederlandse gitarist die geboren is in Suriname.Op zijn 12e besloot hij gitaar te gaan spelen en "meant business" toen hij Satriani een keer hoorde spelen. Hij won de Nationale Guitar Awards (Beste Nederlandse gitarist) in 1996-1997 en speelde als support voor onder andere Tony MacAlpine!In 1999 kwam hij met zijn eerste album: A Man's Mind, die later (onder een nieuwe maatschappij) de titel Mysterious Ways kreeg.Eind 2003 kwam zijn tweede album uit: Joy 4 Ever. Ook heeft hij onder de naam "Souls In Harmony" een project "Spheres" opgenomen met toetsenist Rob Fahnrich.Het leek ons een goed idee Anand eens onder handen te nemen over zijn muzikaliteit!

    Huidige band: solo
    Eerdere bands/projecten:Geen
    Voor een volledige lijst van releases en biography: www.anandmahangoe.com
    Info over zijn releases: www.guitar9.com

    Anand
    Anand in Hengelo

    Op "De cd "Joy 4 Ever" heeft Anand uit het selecte kringetje van 's werelds meest gevraagde muzikanten gelijkwaardige partners gevonden: Mike Terrana (o.a. Tony MacAlpine, Yngwie Malmsteen) neemt de drumpartijen voor zijn rekening en er is een gastoptreden van toetsenvirtuoos Derek Sherinian (o.a. Dream Theater, Planet X). Is Nederland ook klaar voor de erkenning van deze Nationale virtuoos? Aan Anands inzet zal het niet liggen. "Mijn eerste album komt weer opnieuw uit, nu bij Lion Music. Daar komt een niet eerder uitgebracht nummer op, een nieuw nummer en extra toetsenwerk. Dit komt ergens in 2004 uit.Momenteel ben ik bezig met mijn project "Souls in Harmony"; daarvoor zoeken we een platenmaatschappij. Verder speel ik nog wat nummers voor een compilatie van Lion Music. En uiteindelijk ben ik ook langzaam bezig met ideeën voor een nieuwe cd."

    Techniek kan voor een gitarist zijn erkenning als muzikant wel eens in de weg zitten. Critici halen al snel hun neus op, wanneer ze "Satriani achtig" gitaargeweld horen. Paradoxaal genoeg is het inzicht dat techniek niet alles is, zeer belangrijk geweest voor Anands ontwikkeling als gitarist. "Toen ik net speelde ging ik uit van het band-idee. In de band paste ik de technieken die ik kende toe. Toen ik net "sweep picking" geleerd had zaten mijn solo's vol met sweeps. Dat heeft me heel erg geholpen, want zo kon ik de technieken die ik leerde ook daadwerkelijk live neerzetten. Je kunt echter niet alleen techniek spelen, het moet ook te volgen blijven. Toen ben ik me op melodie gaan storten. Ik vond het belangrijk dat het nummer echt melodie heeft en niet alleen techniek. Verder is het belangrijk dat je techniek altijd iets beter is dan je laat horen op cd, anders komt het niet goed over. Ik kan meer dan ik laat horen op cd's maar als je dat doet dan gaat het weer ten koste van de compositie."

    Joy 4 Ever is nog niet zo lang uit. Op de vraag hoe de reacties tot nu toe zijn,weet de Enschedese gitarist in geur en kleur te vertellen dat deze erg goed zijn geweest, doordat de cd heel toegankelijk is en ook "aan te horen is" door niet-gitaristen. "Omdat mijn muziek wel wat metal bevat, komen de cd's ook weleens terecht bij een blad als Aardschok deze door mensen worden beluisterd die weinig bezig zijn met mijn instrumentale rock".We praten wat verder over de plaat waarna "het concept" hiervan aan de orde komt."De gehele titel is eigenlijk: A Dirty Mind Is A Joy 4 Ever. Op de cd speelt zich een heel verhaal af over een man en een vrouw die samen een te gekke avond hebben maar de vrouw heeft al een relatie en laat de man gedesillusioneerd achter. De man gaat opnieuw op zoek en vindt dan wel de liefde van zijn leven. (zie ook guitar9.com).Tot nu toe is er slechts één persoon die het hele concept zonder vragen gesnapt heeft. Het mooie is dat het vaak ook met de nummers helemaal klopte. Kijk bijvoorbeeld naar "Intimate Dance", wat echt een dansballad is en "Get out" wat weer erg agressief is. "Onatopp" heb ik trouwens uit een James Bond film waar (volgens mij) Famke Jansen in speelt. Zij heette ook Onatopp en dat vond ik leuk om te gebruiken. Mijn favoriete nummers van de cd zijn "Intimate Dance" en "Get Laid"."


    Hans Theesink Hans Theesink

    De cd is uitgekomen bij Lion Music.De axe-man legt uit dat hij in Hongarije heeft gewoond en daar bij een platenmaatschappij werkte. Via deze maatschappij kent hij Lasse van Lion Music. Die wilden zijn eerste album al uitbrengen, maar Anand besloot te kiezen voor een Belgische maatschappij. Dat was niet echt wat en dus is hij daar weggegaan en zo bij Lion Music gekomen. "Zij zijn ook de enige waarvan ik weet dat het met de promotie enzo echt goed zit. Het is een soort Shrapnel van Europa. Mascot heeft ook wel wat instrumentale dingen maar die doen alleen maar een paar grote jongens".

    Joy 4 Ever klinkt duidelijk anders dan Mysterious Ways. Er lijkt nog meer variatie in te zitten, terwijl in Mysterious Ways nummers vaak geënt waren op steeds terugkerende melodielijnen. "De plaat klinkt wat rauwer. In technisch opzicht ligt hij wat hoger. Hij heeft meer lef en is wat spannender. Het is gedurfder. Maar nog steeds is melodie zeer belangrijk. Daarnaast is een belangrijk verschil dat ook de andere muzikanten een prominente rol hebben in de muziek. Dat was op de vorige niet zo, maar toen had ik ook geen tijd om dat allemaal met de jongens uit te werken."

    Anand heeft onlangs onder de naam "Souls In Harmony" een project "Spheres" opgenomen met toetsenist Rob Fahnrich, waarvoor hij nog een geinteresseerde platenmaatschappij zoekt. "Het moet er een zijn die ook niet-hardrock/metal acts kan promoten. De muziek is wel instrumentaal maar het is meer achtergrondmuziek of filmmuziek. Veel orkesten en trommels en geen echte drum- en baspartijen. Ik vind dit het leukste project dat ik gedaan heb omdat ik er het meest creatief mee ben geweest. Ik heb van de 60 minuten muziek misschien 1 minuut echt thuis voorbereid. De rest heb ik allemaal in de studio beluisterd en daarna gespeeld wat in me opkwam. Maar ik heb ook technieken gebruikt. Als we een maatschappij hebben, moet de cd "Spheres" ook zo snel mogelijk uitkomen."

    Voor de opnamen van Joy 4 ever heeft Anand gewoon zijn Powertone gebruikt. "Één microfoon en niet meer. Ook niet met drie microfoons in verschillende standen, nee, gewoon één. Het droge signaal is in principe in de studio hetzelfde als live".Effecten die hij in de studio gebruikte waren zijn eigen TC2290 Delay en een Lexicon PCM90 (galm) die hij toen nog had.Live gebruikt hij de Lexicon niet meer door de deal met TC Electronic. De G-Force gebruikt hij nu voor alle effecten behalve delay. Op den duur wil hij nog een mooi galmapparaat zoals de TC Rev4000.

    Anand heeft een deal met TC Electronic, Jackson en Koch. Tegenprestaties voor dergelijke deals bestaan voornamelijk uit het geven van clinics. "Mijn insteek bij een clinic is dat ik hem geef zoals ik hem zelf zou willen zien. Dus duidelijk laten zien wat alle effecten doen en hoe je ze kan toepassen in muziek. Sommige effecten klinken op zichzelf super maar kun je ook heel verkeerd in de muziek gebruiken. Ik pak mijn eigen nummers om te laten zien hoe je het in de muziek gebruikt. Om de effecten duidelijk te maken speel ik meestal bekende stukjes zoals "Tears In Heaven" van Eric Clapton, die gebruik ik vaak om reverb te demonstreren. En voor delay bijvoorbeeld een stuk van Dream Theater of Steve Vai. Wat veel gitaristen verkeerd doen is dat ze meer bezig zijn om zichzelf te demonstreren dan de apparatuur. Ook heel belangrijk is te laten zien hoe je de spullen aansluit. Het maakt een groot verschil hoe je schakelt en of je seriële of parallelle poorten gebruikt. Of bijvoorbeeld dat je bij een G-Force de parameter voor het directe signaal moet uitschakelen."


    Hans Theesink Hans Theesink

    Dat het geven van een dergelijke clinic aan Anand wel is toevertrouwd, mag duidelijk zijn. Hij speelt reeds 18 jaar gitaar, en beheerst bijna alle aspecten. "Ik heb zeven jaar zelf gepingeld maar dat was eigenlijk niet echt wat. Daarna heb ik in twee jaar alle basistechnieken geleerd, hier, bij Paul Menzing. Daarna ben ik zelf gewoon gaan experimenteren. Je kent de techniek wel maar je moet hem ook kunnen toepassen en er ook mee experimenteren. Uitbouwen. Als je alleen de standaardtechnieken speelt krijg je natuurlijk nooit een eigen geluid. Daarnaast heb ik heel veel gekeken naar de theoretische kant. Hoe bouw je een nummer op. Steve Vai bijvoorbeeld is niet zozeer een inspiratie qua spel maar meer qua opbouw van nummers. Die opbouw bestuderen is veel leerzamer en interessanter dan met die techniekjes bezig zijn."

    Hoe vaak en intensief je oefent, ligt volgens Anand aan het stadium waarin je je als gitarist bevindt. Als Anand zichzelf bekijkt toen hij bezig was met het beheersen van de technieken, kan hij concluderen dat hij hier vaak uren per dag bezig was. Dat was voornamelijk toen hij nog in Hongarije woonde. Metronoom erbij en hakken maar. Vier uur achter elkaar technieken in blokken van twee uur. Daarna ging hij vaak dan nog eens vier uur echt muziek spelen. Dan ga je volgens hem ook echt technieken uitbouwen en combineren. Hij vertelt dat dit ook het verschil is tussen zijn twee cd's. En ook dat hij op de volgende cd de technieken weer anders wil gebruiken.

    Op de vraag wat voor hem de moeilijkste techniek was om aan te leren antwoordt hij stellig. "Dit is zeker speed picking. Maar als je dat goed strak hebt dan zijn de andere technieken ook niet zo'n probleem meer. De kracht en snelheid heb je dan. En als je bijvoorbeeld arpeggio's wilt spelen en alle noten aan wilt slaan dan heb je die strakheid ook wel nodig. Ik heb echt een jaar lang gezweet om dat strak voor elkaar te krijgen. Maar als je het eenmaal hebt, raak je het ook niet meer kwijt. De beste videoband die ik daarvoor gezien heb was "Rock Discipline" van John Petrucci. Daar heb ik echt veel van geleerd."

    Evenals zijn techniek, valt zijn talent voor het schrijven van instrumentale nummers op."Toen ik net begon, voor mijn eerste cd, werkte ik eigen ideeën met de band uit. Tegenwoordig gaat het heel anders. Zodra ik een idee in mijn hoofd heb zet ik de vingerzetting en het basisidee op papier. Thuis zet ik dan de computer aan en maak ik in Cubase basis bas- en drumpartijen. Dan krijg je meer inspiratie, het is al meer een geheel. Van daaruit werk ik het nummer dan verder uit. Ik vind het belangrijk dat ik drums, bas en toetsen erbij hoor. Ik werk echt vanuit loopjes en bijna nooit vanuit akkoorden. Als ik een bepaald thema in mijn hoofd heb, dan komen de akkoorden er ook wel."

    Joe Satriani is voor Anand altijd de grootste inspiratie geweest. Dit komt voornamelijk omdat hij ook de meester van de melodie is. Melodie is voor Anand ook heel belangrijk, dus vandaar. Het is voor hem niet zozeer het spel, maar meer hoe hij de melodieën maakt. Satriani heeft voor hem het meeste gevoel in zijn spel.Steve Vai is ook een inspiratie omdat hij weer heel anders nummers schrijft. Wat hij doet is echt heel "weird" en daarom ook erg inspirerend.Voor de rest luistert Anand niet zoveel naar gitaristen en zijn er eigenlijk geen andere gitaristen die echt een inspiratiebron geweest zijn. Hij weet zelfs te zeggen dat hij thuis vooral meditatiemuziek en achtergrondmuziek luistert.

    Voor Anand is Joy 4 ever een voorlopig muzikaal hoogtepunt. Er staan echter nog veel muzikale beproevingen op zijn verlanglijstje. "Een project met zang. Of met een hele band spelen. Zodat ik het niet meer allemaal zelf hoef te doen. Dat maakt het voor mij ook een stuk makkelijker. Het lijkt me leuk om in een band terecht te komen. Het lijkt me gewoon veel relaxter. Als je solomateriaal speelt moet je constant gefocused zijn en dat is heel erg intensief. In een band heb je wat meer rust omdat je dan ook perioden met puur akkoorden hebt. Maar hier in de buurt is het heel moeilijk om de goede muzikanten te vinden die goed kunnen spelen en ook goede nummers kunnen maken. En de soort muziek die ik dan wil spelen is dan in principe de muziek op mijn cd's maar dan met zang. Melodische hardrock. Maar progressief is natuurlijk ook leuk!"

    Mike Terrana of Derek Sherinian zul je normaal gesproken niet treffen wanneer je Anand live gaat bekijken. Wel een aantal andere muzikale pro's. "De drummer is Paul Thissen. Hij heeft bij Vengeance gespeeld. Ook speelt hij momenteel met John Hayes van Mother's Finest .Op bas is er Barend Courbois. Heel bekende bassist natuurlijk. Heeft ook met Vengeance gespeeld. Verder Action In DC, speelde in de band van Bert Heerink. Hij heeft ook wat shows gedaan met Zakk Wylde. Whistler Courbois Whistler hoort er ook nog bij. Waanzinnige bassist en speelt tegenwoordig ook met John Hayes.Toetsenist is Joost van den Broek. Hij is volgens mij pas 20 en is net afgestudeerd aan het conservatorium. Hij speelt natuurlijk bij Sun Caged en daarnaast ook bij Ayreon en Star One (Arjen Lucassen projecten). Hij is echt heel erg goed.Het is heel prettig om met hen te spelen omdat ze allemaal goed weten wat ze doen op hun instrument."

    Is Anand te strikken voor een clinic voor leden van GitaarNet?

    "Ik doe sowieso clinics voor Koch en TC. Het kan dus in principe altijd. Wat belangrijk is: waar geef ik die clinic. Het beste is dan bijvoorbeeld een muziekwinkel in het midden van het land. Het beste is om TC Electronic en Koch te benaderen zodat zij samen die clinic kunnen betalen. Dat kost ongeveer 150 euro en dan kost het GitaarNet dus helemaal niks. Ik vind het altijd wel prettig om een clinic te doen."

    Bijschrift Anand: "Al
    je vragen over de apparatuur hebt die ik endorse, kijk even op mijn website of stuur me een mailtje. Ik kan je tips geven over het programmeren en aansluiten van de spullen.

    top


     Relevante links:

    www.anandmahangoe.com
    www.lionmusic.com/
    Info over zijn releases: www.guitar9.com
    MIKE TERRANA Official Website
    Koch versterkers
    www.tcelectronic.com/
    DE GITAAR VAN... BAREND COURBOIS
    www.satriani.com
    www.vai.com


Back to top