Begin jaren '90 van wat tegenwoordig 'de vorige eeuw' heet, hadden we ze al eens in Den Bosch gezien, de mannen van Metallica. Toen bestond de band nog uit James Hetfield (zang/gitaar), Lars Ulrich (drums), Kirk Hammett (gitaar) en Jason Newsted (bas). Dat was nog in de periode van vóór de "Black Album", en dus de tijd dat Metallica nog echt Metallica was. Nu, zo'n 15 jaar later en 100 euro lichter voor de entreekaartjes, waren we benieuwd of we Metallica definitief moesten afschrijven of dat de geluiden dat ze over 'nieuw elan' zouden beschikken waar waren.

Want laten we wel wezen: de Black Album was toch een soort van afscheid van het authentieke Metallica-geluid. Die CD werd destijds door Henk Westbroek in zijn radioprogramma "Vara's Vuurwerk" nog wild aangekondigd als zijnde een 'nieuw juweeltje van de boys van Metallica'. Ter ondersteuning van die stelling draaide Westbroek de Queen-cover "Stone cold Creazy", die erg strak klonk en veel goeds voorspelde. Ook de producer Bob Rock zou een prima productie hebben geleverd. Uiteindelijk bleek Stone cold Creazy slechts een B-kant van een singel te zijn. The Black Album zelf was uiterst zwak (hoewel positief ontvangen door het onwetende grote poppubliek, met als meest ernstige resultaat een acousti-cessie en een orgestratie waar de echte Metallica-fan een dwarsplasser van kreeg), en Kirk Hammett was Kirk Hammett niet meer sinds die door Bob Rock werd verplicht om een wah-wah te gebruiken over zijn gitaarsolo's. Wah-wah is immers voor mietjes en niet voor grote kerels die bij Metallica spelen. Enkele jaren daarna hebben de mannen van Metallica zich onmogelijk gemaakt bij het publiek door Napster in een aantal rechtszaken om zeep te helpen. Conclusie van het metalpubliek: geldbeluste uitgerancheerde bejaarde metal-rockers. En wat ook niet echt bijdroeg aan hun populariteit bij hun oude publiek, was het feit dat de mannen hadden gemeend om een psycholoog in te schakelen om de verhoudingen tussen de bandleden te normaliseren. Een echte Metal-rocker gaat niet naar de psycholoog; die speelt zijn woede en frustratie juist van zich af door Metal te spelen.

Bijna 20 jaar later stonden de mannen weer voor onze neus op het podium in Arnhem. Met één verschil: Jason Newsted was inmiddels vervangen door Robert Trujillo, een vervaarlijk uitziende californische scatebord-gangster met Zandokan-trekken die in het verleden bij de Suicidal Tendencies en Ozzy had gespeeld. (Advies: kom deze man nooit tegen in een donkere steeg, want dat overleef je niet...)

Het optreden was een weldaad voor de echte Metallica-fan. En niet in de laatste plaats omdat de mannen weinig Black-Albumachtig gezeur brachten, maar daarentegen het concert hadden geplaatst in het teken van de twintigste verjaardag van hun oude CD "Master of Puppets". Als gevolg daarvan speelden ze alle nummers van Master of Puppets (zonder wah-wah en zonder violistengezever!!!) met zo hier en daar een andere klassieker ('One'!).

Bassist Trujillo bleek intussen over een charisma te beschikken dat zanger Hetfield (kort haar, lange pijpbaard met stijfsel) enkel kon bijbenen door zo nu en dan het hoge podium op te zoeken. Hammett was als de bescheiden gitarist met Zorro-uiterlijk die nog steeds over een zonderling gitaargeluid leek te beschikken ( harde attack, weinig bass, veel treble en solo's als bliksemschichten. Géén wah-wah!) en Ulrich kon ik nog steeds niet onderscheiden van de drummer van Queen: alle drummers lijken op elkaar).

Of Metallica weer 'back to the routs' is, weet ik niet. Na de Black Album ben ik gestopt. Maar zolang de mannen hun oude repertoir ten gehore blijven brengen, zal ik hun concertjes blijven bezoeken.

Toch blijven het commerciële rakkers. Als nieuwste inkomstenbron hebben ze nu weer de opnames van al hun concerten geplaatst op hun website (www.metallica.com). Voor ongeveer 15 euro kun je het concert naar wens downloaden. Ik zou dat echter niet doen. Het beste is om gewoon Master of Puppets te kopen (of te lenen en daar datgene mee te doen wat je wilt: kopieëren is verboden!) want het probleem met optredens van Metallica is dat er nagenoeg niet wordt geïmproviseerd, weinig nieuws wordt uitgeprobeerd on stage en dat Master of Puppets het beste tot je komt door ... gewoon de authentieke CD te draaien.

 Relevante links:

top