AHOY, ROTTERDAM, 30 JUNI 2001 Ahoy BBKing

In 1992 zag ik hem voor het laatst. Een swingende BB in een dampende Oosterpoort in Groningen. Toen een concert van bijna 3 uur. De zaal massaal aan het swingen en kolken. De band uit zijn dak.Ja, ook voor knallende bluesboys schreidt de tijd verder. Deze keer was het allemaal anders. We schuivelen een nagenoeg uitverkocht Ahoy in, oplopend met een publiek dat evengoed naar een optreden van Hazes had kunnen komen. Ahoy, of all places. Een gedrocht van een hal.

Op het heerlijke bluesy geluid van Keb Mo vinden we een plekje vlak bij het podium. Vlak achter ons schreeuwt iemand dat hij blues wilt horen. Nou ja, had hij toch naar Hazes moeten gaan want als de muziek van Keb Mo geen blues is dan houdt het allemaal op.In de tussentijd pruts ik wat aan mijn minidisc om zometeen er helemaal klaar voor te zijn als de King Of The Blues zijn dingetje gaat doen.Eindelijk komt BB’s band op. Na een 20 minuten durend gelikt introotje komt de man zelf het podium op.

King of the Blues

Niet bepaald lopend als een kievit. Voetje voor voetje naar een luie stoel alwaar hij er eens lekker voor gaat zitten. Hij valt met de deur in huis door te vertellen waarom hij zit en niet staat. Na 50 jaar on the road heeft hij eindelijk genoeg respect verdiend om te mogen zitten. Bijkomstig is het feit dat zijn kniëen versleten zijn en hij bovendien "75 years old" is. De zaal joelt één van de weinige keren vol overgave.

BB maakt een aangeslagen indruk. Of dit nu komt doordat net eerder in de week zijn bluesmaatje John Lee Hooker het aardse verlaten heeft of doordat Ahoy nu eenmaal een waardeloze zaal is zullen we nooit weten. In ieder geval is zijn stem nog even krachtig als ooit wanneer hij het publiek vertelt dat hij ze niet horen kan. BB speelt bijna op de automatische piloot wat oud en wat nieuw werk en zijn band is alles behalve vlammend. Na een uurtje spelen wordt er door een roady een versterkertje het podium op gerold gevolgd door een man met een petje en een gitaar. “Jantje Jantje” wordt er gescandeerd. Jan Akkerman, door BB geïntroduceerd als waarschijnlijk de beste gitarist van onze tijd, slaat een paar bluesnootjes aan om vervolgens gemeen jazzy en onnavolgbaar de band op sleeptouw te nemen. BB kruipt zowat in Jan’s gitaar om vooral maar niets te missen van zijn licks and tricks. De zaal schreeuwt haar longen stuk en Jantje, Jantje doet zijn ding. Als een waanzinnige knalt hij zijn riedeltjes door de hal heen. Helaas, tot een heus gitaarduel komt het niet. No crossroads this time.

Na anderhalf uur breidt de ouwe man er een eind aan. Pro forma bedankt hij het publiek, maar ergens geloof ik er geen donder van dat hij het meent. Het publiek voelt zich misleid. Het kwam voor Hazes.

Bedankt BB. Ik vond het een eer om nog eenmaal oog in oog te staan met de halve eeuw muziekgeschiedenis die je schreef. Als ik je ooit nog zie, dan graag in een rokerig achteraf zaaltje met een handjevol mensen die begrijpen waarvoor ze gekomen zijn.

Fretless

 Relevante links:

top