Te veel gear?

[Pepe]

Wel hebben m'n gitaren tot nu toe altijd een individueel nut/bestaansrecht.

Dat hebben mijn gitaren blijkbaar niet nodig. Dan vraag je aan zo'n strat, wat zou je denken van een classic SRV meets Hendrix? Heeft meneer daar geen zin in! En toch aan zo'n haakje blijven hangen, de arrogantie.
En ook geen push/pull natuurlijk, ze zien me al aankomen.

[Speeddemon]

Dat hebben mijn gitaren blijkbaar niet nodig. Dan vraag je aan zo'n strat, wat zou je denken van een classic SRV meets Hendrix? Heeft meneer daar geen zin in! En toch aan zo'n haakje blijven hangen, de arrogantie.
En ook geen push/pull natuurlijk, ze zien me al aankomen.

[Pepe]

Het was een olijke post, misschien had ik meer zwart moeten gebruiken

[Speeddemon]

Het was een olijke post, misschien had ik meer zwart moeten gebruiken

Dat was me duidelijk, ik vond het alleen apart dat je juist dát gedeelte van mijn post 'te kakken' wilde zetten.
Ik heb een Strat, een Tele (nou ja, ASAT) en V's en Les Pauls om hun eigen karakter. Leek me niet iets om dan te bagatelliseren...maar ja... ik had een beetje een baaldag.

[joh@ndederde]

Dit:

[dacrow]

Leuke flowchart!

Eigenlijk als je jong bent en niet of pas werkt heb je zoveel GAS en te weinig cash!

Als je ouder bent heb je genoeg cash om je GAS aanvallen te temperen maar toch een schuldgevoel dat je remt om teveel dingen te kopen en desnoods dingen te verkopen om de 'stock' wat te minderen.

Nog iemand dit gevoel of gaan jullie volluit?

[Gearjunkie]

Tja, mensen begeren net wat onbereikbaar is toch?


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

[JeroenP]

Heel veel herkenbare motieven hier.
Zo heb ik twee gitaren die ik wegens nostalgie nooit weg zal doen.
4 gitaren waar ik mijn speeluren op maak. (als student op kamers is het erg fijn op beide locaties een akoestische én een electrische te hebben staan)
Een leuk basje om gewoon af en toe iets anders te doen.
Een les paul die ik voor de huidige verkoopwaarde écht niet weg zal doen...

Dan komen de gitaren die iets moeilijker te verdedigen zijn:
Ik heb drie van die glitteritalianen uit begin jaren 60. Maken veel te weinig speeluren maar zien er o zo gaaf uit aan de muur.
Twee 80'ies fenders om sporadisch op te spelen.
etc. etc. (+/- 20 stuks)

Iets wat mij wel opvalt is dat elke gitaar wel een prijs heeft waarvoor je hem zou willen kopen. Zelfs als je vriendin boos wordt bij de volgende gitaar ga jij die gibson lp custom kopen als 'ie voor 750 euro wordt aangeboden.
Zou ik mijn gibson lp special VOS voor 2200 in de winkel kopen? Zeer zeker niet, ik zal er voor die prijs met een grote boog omheen lopen. Krijg ik een ruilaanbod voor een oude Gretsch die ik voor 450 gekocht heb (gelukje), en dan is een gibson cs'er ineens heel interessant en begeerlijk.
Zo koop ik best vaak gitaren. Er komen gewoon veel leuke gitaren voorbij waarvan ik denk, die kan ik voor dat geld niet laten liggen. Daarnaast ben ik een liefhebber van vintage rariteiten, en die zijn vaak best toegankelijk.
Dat ik soms rationeel gear koop ("die is zeker het dubbele waard") en hem vervolgens gewoon houd "omdat 'ie zo gaaf is", tja dat hoort er bij denk ik. Helpt wel bij het halen van hoge aantallen.

Wel probeer ik een (beetje) een dynamisch evenwicht te creeren. Als er een paar gitaren binnenkomen moeten er gevoelsmatig een paar weg. Zo blijf ik lekker met mijn hobby bezig, kost het me vrijwel nop en barst mijn kamer niet uit zijn voegen. Daarnaast is het heel fijn om in de eeuwige zoektocht naar jóuw tone veel, uiteenlopende gitaren langer dan 10 min. in de winkel te bespelen.

Heb ik te veel gitaren voor mijn talent? Waarschijnlijk
Zijn al mijn gitaren bedoeld om talent op te uiten? Nope, sommige zijn om te verzamelen en andere zijn gewoon een goede investering.

[Jay75]

heel veel herkenbare motieven hier.
Zo heb ik twee gitaren die ik wegens nostalgie nooit weg zal doen.
4 gitaren waar ik mijn speeluren op maak. (als student op kamers is het erg fijn op beide locaties een akoestische én een electrische te hebben staan)
een leuk basje om gewoon af en toe iets anders te doen.
Een les paul die ik voor de huidige verkoopwaarde écht niet weg zal doen...

Dan komen de gitaren die iets moeilijker te verdedigen zijn:
Ik heb drie van die glitteritalianen uit begin jaren 60. Maken veel te weinig speeluren maar zien er o zo gaaf uit aan de muur.
Twee 80'ies fenders om sporadisch op te spelen.
Etc. Etc. (+/- 20 stuks)

iets wat mij wel opvalt is dat elke gitaar wel een prijs heeft waarvoor je hem zou willen kopen. Zelfs als je vriendin boos wordt bij de volgende gitaar ga jij die gibson lp custom kopen als 'ie voor 750 euro wordt aangeboden.
Zou ik mijn gibson lp special vos voor 2200 in de winkel kopen? Zeer zeker niet, ik zal er voor die prijs met een grote boog omheen lopen. Krijg ik een ruilaanbod voor een oude gretsch die ik voor 450 gekocht heb (gelukje), en dan is een gibson cs'er ineens heel interessant en begeerlijk.
Zo koop ik best vaak gitaren. Er komen gewoon veel leuke gitaren voorbij waarvan ik denk, die kan ik voor dat geld niet laten liggen. Daarnaast ben ik een liefhebber van vintage rariteiten, en die zijn vaak best toegankelijk.
Dat ik soms rationeel gear koop ("die is zeker het dubbele waard") en hem vervolgens gewoon houd "omdat 'ie zo gaaf is", tja dat hoort er bij denk ik. Helpt wel bij het halen van hoge aantallen.

Wel probeer ik een (beetje) een dynamisch evenwicht te creeren. Als er een paar gitaren binnenkomen moeten er gevoelsmatig een paar weg. Zo blijf ik lekker met mijn hobby bezig, kost het me vrijwel nop en barst mijn kamer niet uit zijn voegen. Daarnaast is het heel fijn om in de eeuwige zoektocht naar jóuw tone veel, uiteenlopende gitaren langer dan 10 min. In de winkel te bespelen.

Heb ik te veel gitaren voor mijn talent? Waarschijnlijk
zijn al mijn gitaren bedoeld om talent op te uiten? Nope, sommige zijn om te verzamelen en andere zijn gewoon een goede investering.

helemaal mee eens :d

[FruscianteFan]

Zo zit ik de laatste tijd te spelen met de gedachte een gitaar te kopen, die al zo lang te koop is dat ze inmiddels behoorlijk afgeprijsd is. Gaat om veel geld, maar de overweging is of het geld meer of minder waardevast is dan een Gibson ES-335