Bas snaren op een jazzgitaar

[harrie-beton]

De Nederlandse jazzgitarist Rob Elfrink speelt op een 7 snarige Guild, de 7e is een bassnaar. Hij is erg door Tuck zijn gitaarspel beïnvloedt - ik kan niet zo veel vinden van hem:
http://www.izalinecalister.com/bio/projects/duorob.html

[frekie]

Arrangementje van Lover Man: http://www.soundclick.com/player/sin...&q=hi&newref=1

Je kan wel horen dat het moeite heeft gekost

Ervaringen. Halsje houdt het prima. Op stemming houden en intonatie van vooral de lage E is wat lastig. Ik zit te denken aan een TOM brug. Ik moet de topkam nog wat nabewerken, vooral de lage E zit nog wat hoog in de topkam waardoor de lage F niet helemaar zuiver is.

Versterking is belangrijk. Laatst op bezoek bij een saxofonist. Ik was met het OV dus ik had een piepklein ampje mee. Dan hoor je het laag niet en dan heeft het dus geen zin. Hij had een dikke Laney basbox met een 15 inch speaker staan, doorgekoppeld knalden de bassnaren eruit! Met mijn Roland Cube 60 heb ik een redelijke balans.



Demping is het motto. Schuimrubber in de F gaten en onder de snaren achter de brug en topkam. Afdempen met de rechter handpalm bij walking bass.

Vandaag naar de Noorder Gitaardag in Winschoten geweest. Leuk evenement. Prima clinics, o.a. met 2 erg goede fingerpickers. Die ene, Wim, had wel belangstelling voor dit verhaal. Meteen goeroe Jan Kuiper er weer overheen met een verhaal over monniken en outgoing types. Wat heeft dat er nou mee te maken.

[frekie]

Oh ja 7 snarige jazzgitaar is nix nieuws, George van Eps had al een 7 snarige archtop eind jaren 1930 geloof ik:

http://www.youtube.com/watch?v=cfTtjBpIE5E

[Duhsjaak]

Hi Frekie
Ja ja ja, allemaal gelul. En vooral valse bescheidenheid. Ineens besluiten dat het anders moet vind ik karakter. Je bent jezelf opnieuw aan het uitvinden. Of het nou in 1930 al eens is gedaan vind ik minder interessant.

Ik heb naar je opname geluisterd en ik kan de lol er prima van inzien. Lopen heb je ook moeten leren.

Ik hoop dat je er nog effe mee doorgaat. Kijk, de titel 'mooiste gitaar van 2012' zul je er niet mee binnen slepen. Als het straks blijkt alleen maar iets geinigs te zijn om er bij te doe is dat toch gewonnen?
Top man!
Vridnelijke groet,

[frekie]

In principe zou dit moeten kunnen op iedere Gibson Les Paul/ES335/jazz achtige gitaar met zo'n staartstuk. Stoptail is te verwijderen en te vervangen door zoiets. "Gootje" waar de dikke E snaar door moet in het staartstuk even breder maken met een platte vijl. Gaten boren in het stukje blik wat het trapeze staartstuk vasthoudt. Bassnaren door die gaten halen. Staartstuk monteren. Brugzadels en topkam nabewerken met de vijl zodat de bassnaren er goed in passen en een goede hoogte hebben. Flatwound snaren gebruiken.

Begin eens met een Richwood ofzo

Bij Fender-achtigen met tremolo's en hardtail string through body bruggen lijkt dit moeilijk te realiseren. Maar ik houd me aanbevolen.

Nog 1 soundclipje: http://www.soundclick.com/player/sin...&q=hi&newref=1

[frekie]

Jijbuis clipje: https://www.youtube.com/watch?v=L3xRVekJaN4

[frekie]

Net even bezig geweest met versterking. Gitaar inpluggen in de Roland Cube 60, 12 inch speaker. Klinkt prima in balans maar de echte basbodem ontbreekt. Via de tuner out vd Roland doorprikken naar een Ashdown 5-15 bascombo met een 15 inch speaker, op de instrument input. Op de Ashdown het "deep" knopje indrukken, preamp volume voluit, master op 5, bas op 7, mid en hoog op 5.
Wat je op de Roland doet qua EQ, volume en effecten maakt nix uit voor hoe het bij de Ashdown binnenkomt. De tuner out gooit gewoon het droge gitaarsignaal direct er weer uit. Dus galm en chorus op de Roland, droog op de Ashdown.

Nu gaat het toch wel vol klinken hoor. Als ik terugschakel naar een ES335 gitaar met gewone 011 Thomastik flatwounds op alleen de Cube klinkt het toch wel heel iel ineens...

[frekie]

Heb een reactie gekregen op mijn Jijbuis videootje. De grote Chet Atkins deed dit al in 1968 op zijn album Solo Flights: http://www.youtube.com/watch?v=gc3EkDywQNw

[frekie]

Heb de archtop net mee gehad naar een optreden. Had zeker meerwaarde maar het is toch de beste test, de harde praktijk. Probleempjes zijn de feedback en het wat wollige geluid. De oplossing werd 60 a 70 jaar geleden al gevonden door mensen als Leo Fender, Les Paul e.v.a.:



Een oude Lp copie uit de verzameling. Betrekkelijk probleemloze conversie al kom je altijd wel wat tegen. De aarding bleek niet via de TOM brug maar via de studs. Die heb ik er dus maar weer op gezet, die maken zo contact met het staartstuk. En zo heb je dus aarde. Zo komt het staartstuk wel wat hoog te liggen, moet ik dus nog wat op verzinnen.



Sorry voor de slechte foto. Alleen het dunne gedeelte van de bassnaren past door het gaatje in de gitaarmechanieken. Gezien de langte van de lage E snaar was ik gedwongen het derde mechaniekje te gebruiken. De D snaar zit nu op het 1e mechaniek. Verwarrend en niet optimaal. Leermomentje: Op LP-achtigen shortscale bassnaren gebruiken.

1e indruk: de solidbody truc werkt ook hierbij perfect. Meer sustain, een strakkere sound zeker op de bassnaren, geen feedback meer. Comfortabeler spelen zonder die dikke klankkast vd archtop. Je verliest wel wat van het diepe warme geluid vd archtop natuurlijk. Ook nu lijkt het toch niet al te dikke halsje het prima te houden.

[frekie]

Hoe het verder ging. Hier shortscale flatwound D'Addario snaren erop. De "gootjes" in het staartstuk voor de E en A snaar wat uitgevijld. Blijft wel hangen zo.



De blauwe omwindsels van de E snaar moesten wat verwijderd worden anders paste ie niet het gaatje. Bij de A snaar geen probleem. De topkam hadden we al uitgevijld.



Achter de brug de zaak goed dempen.

1e indruk met de shortscales. het wordt nu wel beter gedefinieerd met een betere intonatie. Qua gitaarsnaren ben ik terug gegaan naar 011 Thomastik, speelt toch wel veel soepeler dan 013, dat geeft echt wat teveel snaarspanning IMHO. Mooie lage axie zonder gerammel. Heel makkelijk bespeelbaar zo.