Overigens heb ik een tijd geleden de Blackstar artisan uitgeprobeerd. Ook een erg vette plexi achtige sound alleen geen mastervolume.
http://www.youtube.com/watch?v=iHn1z...feature=relmfu
Laatst gewijzigd door Thiez; 25 februari 2012 om 18:51
Gitaren: Gibson SG 50th Anni. 24
Amp: Engl Blackmore, Marshall 1960AX
Band: Shabby Harrys https://www.facebook.com/shabbyharrys/?locale=nl_NL
Te koop: niets
Die Top Hat klinkt wel heel goed, maar voor een typische "Plexi" sound is hij wat stijfjes vind ik. Dan is die Blankenship toch meer een "echte Plexi", IMO.
Wordt best wat afgeluld en dan heeft niemand al de gevraag gesteld "wat je nu onder Plexi sound verstaat"
TE KOOP: fender bandmaster 1968 (drip edge) nog blackface circuit. in perfecte staat
Haha, dat dacht ik eigenlijk ook al.
Over de andere boeg dus, er zijn zoveel tegenwoordig zoveel verschillende interpretaties van de Plexi sound dat je bijna door de bomen het bos niet meer ziet.
Neem Eric Johnson bijvoorbeeld, die speelt zelfs over een oude Plexi, maar klinkt het ook echt zo, voor mij in ieder geval niet.
Wat maakt de Plexi sound eigenlijk tot wat het is?
Voor mij:
1. Vette oversturing met weinig merkbare korreligheid of rafeligheid, reageert/klinkt bijna als een cleane amp alleen dan met veel meer sustain waardoor de gitaar zingt (solo sound).
2. Bruutheid, lompe ballen, rauw, dynamisch, als je hard aanslaat dan krijg je de sound ook recht in je bek, maar als je zachter aanslaat is 'ie bijna clean (rhythm sound).
Het is de, vrijwel onmogelijk perfect verenigbare, combinatie van deze twee factoren die wat mij betreft de magie van Marshall bepaalt.
Met name op punt 2 gaan de meeste boutique bouwers vaak mis wat mij betreft, het klinkt allemaal best leuk hoor, maar vrijwel niks is tegelijkertijd zo clean (qua oversturing), dynamisch en lomp/rauw/agressief als een Marshall.
Veel amps gaan ook veel te ver de moderne kant op (OD100 is een duidelijk voorbeeld), dan klinken ze misschien wel strak, maar het heeft voor mij absoluut niet de vetheid, de breedte, de bruutheid en rauwheid van een Marshall.
Hahaha! Inderdaad. Dat is een hele legitieme vraag natuurlijk, maar het antwoord is voor iedereen anders denk ik. Ik ga er eigenlijk altijd vanuit dat men de sound van een Marshall (Super) Lead uit midden 60's tot midden 70's bedoelt, maar het probleem is dat geen enkele Marshall uit die periode hetzelfde klinkt. Echt, ik heb er best een hoop gehoord en heb zelf een '74-er, maar ze klinken allemaal significant anders. Sommigen hebben meer gain dan anderen, zijn scheller, hebben minder dynamiek of zijn wat neuziger. Ook zijn er natuurlijk (vooral) in de 80's enorm veel gemod.
Toch zijn er een aantal dingen die je als algemene richtlijn kunt zien, IMO, en ik vind dat Tristan het mooi omschrijft. Rauw, dynamisch, haast cleane oversturing met veel sustain en heel erg veel kloten. Luister naar oude live-opnames van The Cream, Hendrix, Led Zeppelin en AC/DC en je hoort dat ze allemaal anders klinken, maar toch die overeenkomsten hebben; zelfs als er een compleet andere gitaar gebruikt wordt. (Of een ander type Marshall...)
Ik ben het ook met Tristan eens als hij zegt dat je voor die sound toch echt een Marshall moet hebben. Ik bedoel daar alleen niet het merk mee, maar meer het juiste schema met de juiste onderdelen.
zou dat cleane ook niet komen doordat ze vroeger een stuk minder gain gebruikte i.c.m. low output pickups? Je krijgt dan automatich een stuk cleaner en dynamisch geluid... just my 2 cents
heb samen met mijn gitaarmaatje een 20 à 30 Marshalls van de periode '65 tot 73 gehad (waaronder enkele clonen), dus ben vrij goed op de hoogte hoe een plexi kan klinken. Maar zoals Tristan zo mooi en goed omschrijft, is er nogal wat verschil tussen model en toepassing.
Toch nog even bij vermelden dat de factor geluidsniveau een belangrijke rol speelt (@topic starter: Melaerts zal je met jouw crancked Plexi graag zien komen op het MUDA :-)) . En misschien is dit wel de reden waarom er zo weinig clonen en boutique in de buurt komen (powerscaling, MV, hotplate hebben allemaal hun impact) en dan natuurlijk ook nog het cab. Met een H30 cab gaat het geluid meer in the face zijn, greenbacks kunnen dan weer zo lekker onder overdrive klinken. Maar zit weerom een groot verschil tussen pakweg een M20 pinstripe cab en een hedendaagse Chinees met M25's.
btw: het beste geluid uit een plexi(achtige) heb ik ooit gekregen uit een 1972 superbass 100, zingend lead, fantastische palm mutings.... 1 klein nadeeltje, dat beest was schandalig luid, bij palm mutings zag je de speakerdoek golven maken
TE KOOP: fender bandmaster 1968 (drip edge) nog blackface circuit. in perfecte staat
Favorieten/bladwijzers