Mooiste gitaar van GitaarNet 2011!: DE RESULTATEN

[rinaldo]

joehoe,een gedeelde 45ste plaats, had ik niet verwacht. ik verheug mij nu al weer op volgend jaar. ik ga gauw weer aan het bouwen als het weer een beetje beter wordt.

[allochthomas]

Ghehehe, ga's weg jonguh met die lellekke teles.

Volgende keer misschien een betere foto maken.

Wat is er mis met die foto?

Vorig jaar stond ik veel hoger met die jpm. Volgend jaar maar mijn afgeragde hw1 strat

[niekb]

Gedeelde 13 plek das heel niet gek.
Dank voor de stemmen aan degene die de punten gegeven hebben!

Nummer 1 is ook zeer mooi. Niet op gestemd maar het doet mij deugd dat de lp's het zo goed gedaan hebben. Goede keuze

[Dweezman]

leuk leuk leuk!

Badman=held

[rijsberman]

Wat dweezman zegt.

[yavin]

...toch nog 18 punten bij elkaar weten te sprokkelen. Niet gek...

[keef]

Hebben we eigenlijk al een reactie gehad van de heer winnaar?

Sorry - zag het gisteravond laat pas en ben nog tamelijk beduusd. HEEL veel dank aan de stemmers en andere inzenders! Mijn eigen favorieten waren de Ganjeaux, de 60s Link Wray Yamaha en de de Visgitaar, mooi door lelijkheid.

Nog iets meer dan maar over de 55/58 - het was tot een paar jaar geleden een goldtop uit 1955, gerefinished maar zonder breuken e.d. Van de tweedelige top was één stuk mooi gevlamd, het andere en veel grotere deel niet. Ik zou zelf voor de aged gold refin zijn gegaan en de P90s erin gelaten hebben.

Vintage Makeovers, een clubje in de US, kocht de gitaar van de toenmalige eigenaar uit Florida voor een speciaal project. Het werk werd gedaan door Dave Johnson, een halve legende op dit gebied. Doel was zo dicht mogelijk bij een 'echte' 50s sunburst te komen. De gitaar werd gestript, kreeg een neck reset om genoeg ruimte te maken voor een tuneomatic/stop, een dun laagje maple fineer werd op de top vacuum geseald waarna die werd uitgefreesd voor humbuckers, en de gitaar werd in cherry (unaged) sunburst gespoten. Het 'speciale' aan dit project was dat VM de gitaar uitrustte met 100% authentieke fifties onderdelen, waaronder PAFs, pup ringen en een slagplaat (die laatste twee kosten al een Godsvermogen (denk aan 3 '59 reissues). De vraagprijs (die ik niet ken) was dan ook torenhoog. Omdat er geen kopers kwamen werden de allerduurste parts er weer afgehaald, en werd hij verkocht. Pickups zijn Throbaks. Brug, tail, tuners, knoppen en wat andere onderdelen zijn originele oude parts, rest is repro.

Als meer anale figuren vond ik het dunne fineerlaagje maar niks (aht haht = gaht), maar een paar leden van het Les Paul Forum hadden op het ding gespeeld temidden van een aantal andere 50s PAF Les Pauls, en prezen de toon zo ongeveer de hemel in. Toen ik de gitaar later plots op Ebay tegenkwam heb ik na een paar minuten bedenktijd met trillende vingertjes op de BIN gedrukt. Toen begon het gezeik - de verkoper kreeg mails van allerlei boze en teleurgestelde gasten die meer boden dan de BIN prijs. Of ik voor $1000 wilde afzien van de koop? Daggetniet.

Daarna het wachten. De gitaar bleef nog een aantal weken in de US wegens mijn vakantie. Na tig tussenstops (maar goed verzekerd) kwam de bruine truck afgelopen nazomer langsrijden, met de gitaar nog in 1 stuk. Je moet wel half gaar zijn om zo'n ding ongehoord te kopen maar gelukkig viel de gok goed uit. Al moeten nu wel flink wat gitaren helaas in de etalage..

Hier nog wat foti van het proces:

Voor:


Met fineerlaagje en humbucker routing:


burst refin (voor 'fading'):


fifties parts die er op gingen (en er deels weer af):


Na:

[bass blom]

mooi verhaal keef!

[.slash.]

Hier nog wat foti van het proces:

Voor:


Met fineerlaagje en humbucker routing:


burst refin (voor 'fading'):


fifties parts die er op gingen (en er deels weer af):


Na:

Dat origineel heb ik voorbij zien komen op het Les Paul Forum, ik vond hem zo al gaaf, maar dit!!!!

[De V]

Klopt hij is erg mooi, maar ik zou zelf liever (ondanks de beschadigingen) de goldtop gehad hebben.

Ach, smaken verschillen