Wat heb je aan theorie?

[EuroCinema]

En grant green en wes montgomery konden inderdaad geen noten lezen en theoretisch waren ze niet onderbouwd. Maar reken maar dat die gasten alle plaatjes op jazzgebied hebben uitgezocht en dat zei weten hoe melodisch mineur klinkt en waar je het speelt, ze weten het alleen niet te benoemen (waarschijnlijk dat ook nog wel trouwens).

Goed punt. Al die gasten zijn groot geworden door de partijen van hun helden uit te zoeken en daarop verder te bouwen. Maar ergens ten tijde van de avantgarde van eind jaren zestig is iedereen elkaar gaan napraten over dat jazz compleet spontane muziek zonder regels is en sindsdien zijn er nogal wat mensen die zich te goed voelen om gewoon al die Parker-licks te oefenen tot je vingers pijn doen. Of ze horen niet eens meer dat hun jazzhelden in die traditie staan.

[Guitarmania]

Goed punt. Al die gasten zijn groot geworden door de partijen van hun helden uit te zoeken en daarop verder te bouwen. Maar ergens ten tijde van de avantgarde van eind jaren zestig is iedereen elkaar gaan napraten over dat jazz compleet spontane muziek zonder regels is en sindsdien zijn er nogal wat mensen die zich te goed voelen om gewoon al die Parker-licks te oefenen tot je vingers pijn doen. Of ze horen niet eens meer dat hun jazzhelden in die traditie staan.

Ik denk altijd maar: Parker heeft de Parkerlicks zelf ook niet ingestudeerd. Die heeft ie ergens anders vandaan...

Ik bedoel, het is ergens ook iets van time-management. Je kunt je gitaristische carriere niet doorkomen door alleen maar licks van een ander te bestuderen. Op een gegeven moment ga je je eigen licks maken.

Dan die f*ing hersenen: Leuk en handig voor mn werk, maar das maar werk... Bij gitaarspelen zitten ze in de weg. Ze zitten tussen mijn vingers en mijn intuitie. Ze willen "figuren" en ladders. Ze dwingen mijn vingers in een stramien. En als die vingers daar eenmaal inzitten, leidt het spiergeheugen ertoe dat ik ga herhalen.

Een bevriende pianist zei me ooit: "Improviseren bestaat niet, je doet wat je altijd al hebt gedaan, hoogstens in een andere volgorde."

Ik ben er ooit een topic over gestart: Stel je krijgt een akkoordenschema in je handen gedrukt met de opdracht om daar over een uurtje een perfecte solo over te spelen. Hoe pak je dat aan? Wat is je bagage? Hoe ga je om met die bagage?

[EuroCinema]

Parker had inderdaad weer heel veel swing- en blueslicks en klassieke oefeningen voor andere instrumenten en een klein beetje strawinsky zitten oefenen. Same difference, je zal toch moeten verteren wat er voor je kwam als je in bepaalde traditie wilt spelen. Time management... Ik ben nou een jaar of 6, 7 (van 21 jaar serieus gitaar spelen) echt dagelijks met jazz bezig en sta voor m'n gevoel nog aan de start: het begint een beetje te komen. Ik hoop als ik 56 ben (over 20 jaar) echt te kunnen spelen. In de tussentijd maak ik natuurlijk m'n eigen ideeen op basis van wat ik nu kan. En hoe meer oude dingen ik leer, hoe meer nieuwe dingen ik verzin... Het 1 sluit het ander niet uit - integendeel.

[terrasbeest]

Ivm de vraag of je in uurtje een perfecte solo kan verzinnen : als dàt jouw uitgangspunt is, denk ik dat je van een kale reis zal terugkeren.
Als je de lat te hoog gaat leggen, dan ga je er meestal onder door.
We zijn hier tenslotte allemaal amateurs, toch?
Ik heb in m'n jeugd ontelbare jams gespeeld, maar dat was blues : niet dat
(goeie: want het wordt wel degelijk onderschat ) blues makkelijk is , maar het is wel vrij eenvoudig, en zoals altijd kan de routine ofwel je redding, ofwel je dood zijn. Wat ik wel weet is, dat in een eerste fase, is me steeds heb gehouden aan dingetjes waar ik op geoefend had,stukjes Clapton of Eelco Gelling. Complete solo's gekopieerd , en ontbrekende stukjes ' ingevuld' met eigen dingetjes.Naarmate je je beter in je vel voelt in die situaties = je routine krijgt = de muziek goed leert kennen, ga je beter worden.

Er is iets dat me in dit topic- en andere, toch steeds weer opvalt : er wordt steeds maar verwezen naar het SOLEREN, alsof een nummer staat of valt met jouw solo. Ik kan me best voorstellen dat dat jouw ' bekommernis' is, maar het mag NIET het 'doel' zijn. Een solo heeft niet tot doel om je - al dan niet vermeende- virtuositeit ten toon te stellen.Dat is voor mij BTW een reden om bvb niet naar Satriani te 'kunnen' luisteren.
Het geheel moet kloppen, en elke muzikant is daaraan ondergeschikt.
Dat ' zich ondergeschikt maken aan ' is voor mij 'musicianship' ( NL woord? )
Stel je even voor dat een drummer als een gitarist zou gaan denken.

Om even weer aan te pikken bij Jazz, en Jazz gitaar : van Joe Pass wordt gezegd dat hij , meer dan anderen ,de nummers door en door kende.
Ik heb het niét zo voor JP als het over z'n solowerk gaat, al wat het maar omdat z'n klank meestal zuigt, impressionant hoor, maar....:
Pass is ong 10 jaar de vaste gitarist geweest van Oscar Peterson,en levert oa daar IMO z'n beste werk af.
Er bestaat een CD, live North Sea begin jaren '80,met Oscar Peterson, Joe Pass, Toots Thielemans, NHOP,( wie de drummer was weet ik niet) : die kerels kunnen ' toveren'.

[EuroCinema]

De muziek die mijn band speelt bestaat wel voor 80% uit solo's, maar die zijn weer ondergeschikt aan de groove en "feel". Wat mij betreft is een solo ook een groepsproces, waarbij 1 iemand toevallig de taak heeft om wat meer noten te spelen. Je reageert op elkaar, geeft elkaar ruimte, spoort elkaar aan. Het moet geen jammen met een backingtrack worden, zeg maar. En het publiek moet het "verhaal" kunnen volgen, in elk geval de grote lijnen van rust,vraag/antwoord, herhaling, climax etc. Daarom verzin ik een solo nooit van te voren, ook niet bij opnames. Dat werkt voor mij niet. Ik verken wel de mogelijkheden van de akkoorden, het ritme, posities op de hals die prettig zijn in de toonaard etc. Verder zien we wel.

En amateurs... nou ja, hoeveel Nederlandse jazzgitaristen zouden er echt, zonder inkomsten uit lesgeven of iets anders van het musiceren leven? 2 of 3, of zelfs geen 1..? Een tamelijk succesvolle NL jazz cd verkoopt 5000 stuks en meestal worden de opnames door de artiest zelf betaald. Is geen vetpot dus. De NL jazztop huur je in voor zo'n 350 euro per avond - wit en bruto . Moet ook nog een percentage voor de boeker vanaf en alle kosten die je als zelfstandige hebt. Reken maar uit hoeveel je zou moeten spelen om een gezin te ondderhouden en bedenk eens hoeveel jazzgitaristen er consequent, elke maand, zo vaak op de planken staan.

[terrasbeest]

@ Eurocinema : met amateurs bedoelde ik wel liefhebberij,hobby dus.

Toen ik met Jazz wou beginnen had ik een lijstje opgesteld van nummers die ik wel even zou gaan spelen. Nummers die ik het mooiste vond, dus.
Die ambities heb ik dus wel even moeten bijstellen. Een dead-line heb ik nooit gehad.

[EuroCinema]

Haha ik ook! Ik dacht: rock heb ik leren spelen door een stel van die nummers met tab uit te zoeken. Dus dat gaan we ook doen met jazz. Had ik er een stel van Wes Montgomery uitgezocht uit een boek, Airegin en zo. Na drie maanden kon ik acht maten spelen en geen IDEE hoe hij erbij kwam.

[terrasbeest]

haha ik ook! Ik dacht: Rock heb ik leren spelen door een stel van die nummers met tab uit te zoeken. Dus dat gaan we ook doen met jazz. Had ik er een stel van wes montgomery uitgezocht uit een boek, airegin en zo. Na drie maanden kon ik acht maten spelen en geen idee hoe hij erbij kwam.

gitaar te koop

Slechts drie maanden volgehouden.

[gorgasm]

en dan te weten dat parker de helft van zn leven heeft vergooid aan beinvloedende middelen, daar onder lijden en er van afkicken:-) wat had er gebeurd mocht ie sober gebleven zijn.

En pass zn klank is idd niet de klank die je wil. Maar heeft iemand hem gezien? Kdenk dat dat overweldigend moet geweest zijn.

[terrasbeest]

en dan te weten dat parker de helft van zn leven heeft vergooid aan beinvloedende middelen, daar onder lijden en er van afkicken:-) wat had er gebeurd mocht ie sober gebleven zijn.

En pass zn klank is idd niet de klank die je wil. Maar heeft iemand hem gezien? Kdenk dat dat overweldigend moet geweest zijn.

'An evening with Joe Pass' : gaat bij mij toch 2-3 keer per jaar de player in.
En dan neem ik m'n gitaar even op schoot, zoo lastig kan dat toch niet zijn

Prachtig die contrapunt van hem ( 'movement' noemt hij het zelf ).
Moet een fantastisch arrangeur zijn geweest.
Dit ' effect ' deed ie op z'n eentje :

http://www.youtube.com/watch?v=SbkE7c-YAFU