Japanse LP's

[E-J]

Je vindt GEEN Gibson kwaliteit voor 300 euro, dat is een illusie. De betere Japanse Les Paul beginnen bij minstens 600 euro en die kunnen Gibsons aardig benaderen, evenaren of overtreffen is een ander verhaal.

Mijn Edwards Les Paul komt dicht in de buurt van een Gibson Les Paul Standard, voor heel wat minder geld. Ik wilde een goede Les Paul Goldtop zonder 2000 euro uit te geven en kwam bij een Edwards uit. Maar nogmaals, als ik het geld had zou ik ook voor een Gibson gaan...

[akkebaas]

tja, een goeie Tokai/Edwards/Burny is wellicht beter dan een slechte gibson...

beetje moeilijk om dogmatisch over te doen...

[Apenzoon]

Eerste post.

Mijn ervaringen met oude japanners zijn vooral positief. Ik heb een Sakai Stratocaster en een Diamond Les Paul. De Sakai is een soort multiplex, maar hij klinkt geweldig. Het gewicht is dan ook stevig. Als ik hem had gezien had voor ik hem kocht (E 70) had ik hem vast niet gekocht. Achteraf is dat goed, want na het nodige opknapwerk (ook door prof) is het een perfecte en spotgoedkope gitaar gebleken. De Les Paul was al 30 jaar van mijn pa. Die is nu aan de beurt. 20 jaar opgeslagen geweest. Deze bestaat volledig uit mahonie. Zo lijkt het op de plaatsen waar hij beschadigd is iig. De body is uit twee delen. Plat op elkaar gelijmd. Klinkt nu al geweldig. De geschroefde hals is niet zo'n probleem. Ik laat hem nu afstellen en dan komt er een beetje schelllak (hoe schrijf je dat?) tussen de hals en de body voor beter contact.
Wat is zeggen wil is dat je best een gitaar voor ronde de 100 euro kan kopen en die vervolgens helemaal naar eigen wens (laten) opknappen.

En nog een paar japanse merken die volgens mij nog niet genoemd zijn;

Sakai, Aria, Diamond, Bird, Hondo, Custom.

Het is inderdaad wel belangrijk om even goed te kijken. De kwaliteit verschilt gigantisch.

Diamond was geloof ik bijna hetzelfde als Aria. Zoiets als Cimar bij Ibanez.

Als iemand nog iets weet over de merken van mijn gitaren (Sakai en Diamond) hoor ik dat graag! Het is allemaal vrij schimmig wat dit soort merken betreft.

[Ibanez666]

Je vindt GEEN Gibson kwaliteit voor 300 euro, dat is een illusie. De betere Japanse Les Paul beginnen bij minstens 600 euro en die kunnen Gibsons aardig benaderen, evenaren of overtreffen is een ander verhaal.

Mijn Edwards Les Paul komt dicht in de buurt van een Gibson Les Paul Standard, voor heel wat minder geld. Ik wilde een goede Les Paul Goldtop zonder 2000 euro uit te geven en kwam bij een Edwards uit. Maar nogmaals, als ik het geld had zou ik ook voor een Gibson gaan...

Ik durf met mijn Ibanez LP met geschroefde hals van 190 euro iedere vergelijkinginstest met een nieuwe Gibson aan. Misschien wat minder qua afwerking, maar wat is nou belangrijk, bespeelbaarheid en klank toch?

[AgileGhost]

Ik durf met mijn Ibanez LP met geschroefde hals van 190 euro iedere vergelijkinginstest met een nieuwe Gibson aan. Misschien wat minder qua afwerking, maar wat is nou belangrijk, bespeelbaarheid en klank toch?

Of je lult uit je nek, of je hebt een wondergitaar, want mijn Ibanez LP klinkt niet eens zo goed als de Richwood LP die ik had.

[Ibanez666]

Of je lult uit je nek, of je hebt een wondergitaar, want mijn Ibanez LP klinkt niet eens zo goed als de Richwood LP die ik had.

ik heb ook meerdere Ibbie LP's gehad en dit was duidelijk de beste. Dus misschien een toevalstreffer

[macwilliams]

Eerste post.

Mijn ervaringen met oude japanners zijn vooral positief. Ik heb een Sakai Stratocaster en een Diamond Les Paul. De Sakai is een soort multiplex, maar hij klinkt geweldig. Het gewicht is dan ook stevig. Als ik hem had gezien had voor ik hem kocht (E 70) had ik hem vast niet gekocht. Achteraf is dat goed, want na het nodige opknapwerk (ook door prof) is het een perfecte en spotgoedkope gitaar gebleken. De Les Paul was al 30 jaar van mijn pa. Die is nu aan de beurt. 20 jaar opgeslagen geweest. Deze bestaat volledig uit mahonie. Zo lijkt het op de plaatsen waar hij beschadigd is iig. De body is uit twee delen. Plat op elkaar gelijmd. Klinkt nu al geweldig. De geschroefde hals is niet zo'n probleem. Ik laat hem nu afstellen en dan komt er een beetje schelllak (hoe schrijf je dat?) tussen de hals en de body voor beter contact.
Wat is zeggen wil is dat je best een gitaar voor ronde de 100 euro kan kopen en die vervolgens helemaal naar eigen wens (laten) opknappen.

En nog een paar japanse merken die volgens mij nog niet genoemd zijn;

Sakai, Aria, Diamond, Bird, Hondo, Custom.

Het is inderdaad wel belangrijk om even goed te kijken. De kwaliteit verschilt gigantisch.

Diamond was geloof ik bijna hetzelfde als Aria. Zoiets als Cimar bij Ibanez.

Als iemand nog iets weet over de merken van mijn gitaren (Sakai en Diamond) hoor ik dat graag! Het is allemaal vrij schimmig wat dit soort merken betreft.

Vraag het wietse eens.

[AgileGhost]

ik heb ook meerdere Ibbie LP's gehad en dit was duidelijk de beste. Dus misschien een toevalstreffer

Dan heb jij misschien die ene met een echte maple top ipv die rare holle constructie op de meeste ibanez LP's. Dan kan ik me iets bij je eerdere uitspraak voorstellen!

[Ibanez666]

Dan heb jij misschien die ene met een echte maple top ipv die rare holle constructie op de meeste ibanez LP's. Dan kan ik me iets bij je eerdere uitspraak voorstellen!

Geen idee, tis de 2351 WN:

http://www.ibanezwiki.com/display/CA...ectric+Guitars

[2350]

Die 2351WN heeft ook gewoon een arched top, geperst triplex over blokjes hout heen dus.