Hey Gus,

Wat een prachtige reactie om te lezen. De wijsheden deel ik met je. Ik ben het helemaal eens met de stelling 'Niet het goede is veel, maar het vele is goed.' wanneer het om creatieve uitingen gaat.

De echte reden waarom ik deze cover heb gedaan is om er van te leren. Ongeveer een jaar geleden begon ik mij te interesseren in het mixen van nummers en sindsdien houd het me elke week bezig.

Ik heb dit nummer gekozen omdat het arrangement technisch gezien eenvoudig is. Daardoor kon ik makkelijk de meeste instrumenten zelf inspelen dan wel simuleren. Het resultaat is dat ik een nummer kan gaan mixen waarbij ik een voorbeeld heb van hoe hij moet klinken.

En dan komt het mooiste gedeelte van de reis: "Waarom klinkt mijn versie zo anders / slechter dan die van Opeth?"

Deze vraag vormt de leidraad voor het proces. Toen ik de eerste takes had opgenomen voor het nummer en een eerste mix had gemaakt, klonk het nergens naar. Hierdoor ben ik gaan experimenteren met de middelen die ik had.

Ik heb bij de akoestische gitaar veel verschillende microfoon posities uitgeprobeerd, een hoop mellotron VSTi's gedownload en getweakt, op mijn elektrische gitaar heb ik geëxperimenteerd met element positities en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Ik weet dat met de middelen die ik heb, heel ver kan komen bij het origineel. Maar het uiteindelijke doel is niet om een replica te maken, maar dat het me in een staat brengt waarbij ik heel veel ga experimenteren en dat ik zo van die ervaring leer.

Wanneer ik me zou richten op een 'eigen interpretatie', zou ik een hoop lessen missen. Zo zou ik dan nooit te weten zijn gekomen welke invloed bijvoorbeeld seriële compressie op leadgitaar zou hebben. Ik zou dan tevreden zijn met de eerste poging en het gebrekkige geluid wegschrijven als 'mijn interpretatie'.

Dat is de reden waarom ik nog verder ga tweaken aan het nummer en vroeg om de input van mede gitaarnetters.

Als ik deze versie moet beoordelen, zou ik het een 6,5 geven. Tijdens mijn research naar de opname van het album ben ik op wat moois gestuit. Namelijk iemand anders die een een aantal covers had gemaakt van nummers van hetzelfde Opeth album Damnation.

http://www.youtube.com/watch?v=8IM4quQt3J8

Als ik die versie zou moeten beoordelen (waarbij het origineel van Opeth een 10 is), zou ik het een 9 geven. Ze komen belachelijk dicht in de buurt. Dit is dan wel in een professionele studio opgenomen en gemixt, maar dat boeit me eigenlijk niet.

De opname keten van het instrument is voor iedereen hetzelfde. Muzikant -> instrument -> (de ruimte + ) microfoon -> post-fx. Wat ik met tweaken bedoel is elk stuk van de keten te optimaliseren door te experimenteren.

Om er maar even een cliché tegenaan te gooien: 'Het is de reis die telt, en niet de bestemming'.

Ik vind dat ik wel weer genoeg geluld heb, want dat doe ik normaal nooit.
Steven.