Te veel gear?

[Tupelo]

Teveel gear ?
Wat voor gear ?
Een maatje van mij heeft ook zo een muur vol, maar met veel van die net niet dingen.
Mexicaanse Fenders, Chinese Gretsch, Chinese Hofner, Indie Bas, goedkoopste Gibson Goldtop die onlangs te verkrijgen was, Marshall 4*12 + Head, maar geen JCM zoveel ofzo, ziet er wel zo uit, maar met printplaatje erin, hele koffer met effecten (net als Boss, maar dan Harley Benton).
Kwaliteit van die gear buiten beschouwing gelaten, het zal best allemaal deugen, of ergens voor deugen, maar koop een nieuwe Chinese Gretsch en speel erop ?
Prima, veel plezier ermee.
Koop vier van die gitaren, dan begint je geld mijns inziens snel minder waard te worden.
Die gozer verdenk ik wel van een kinderlijk waarnemingspatroon.
Veel is beter dan weinig & zolang het eruit ziet als het eruit ziet, is het hetzelfde; vorm & inhoud zijn identiek.
Ding is dat juist dat soort gear wanneer je het weer wil verkopen, weinig waardevast blijkt te zijn.
Zou je er mijns inziens beter aan doen om USA Fenders, Gibsons & Gretsches te kopen uit een ander segement.
Heb je drie gitaren voor hetzelfde geld, maar wel drie die binnen een redelijke termijn te cashen zijn zonder heel erg veel geld kwijt te raken.

[dagrim1]

Tja, het is misschiet niet nodig om heel veel gear te hebben maar dat wil niet zeggen dat je er geen plezier aan kunt beleven. Ik speel zelf niet al te best, maar kan toch genieten van het (vast)hebben van een gitaar, van het zien van een gitaar, etc (en zo heb ik ondertussen 6 elektrische en 1 akoestische). Zolang je de ruimte en het geld hebt, waarom niet. Je gevoelens bij een gitaar veranderen ook, ben nu pas echt toe aan het verkopen van 1 van mijn gitaren... eerder wilde ik dat echt nog niet.

Tuurlijk kun je je geld aan nuttigere dingen uitgeven, maar als je op die manier gaat redeneren kun je al helemaal niets doen.

Het kunnen, en genieten van het, bespelen van een gitaar is 1 ding, het genieten van gitaren an sich een heel ander.

[Tupelo]

Ik zit ook op maximaal gear voor mijn gevoel.
Eigenlijk heb ik aan mijn gemodificeerde Blade & Hofner voldoende, de rest is verzamelen, en voor de lol.
Zou ik een vijfde gitaar kopen, dan ga ik wel voor iets waarbij de verzamelwaarde ook in geld uit te drukken valt zeg maar.
Geen zin om een contemporary gitaar te kopen en op af te schrijven, zie het wat dat betreft toch ook als alternatief voor spaargeld.
Om die reden moet het wel te cashen zijn, zou ik op een gegeven ogenblik besluiten op wereldreis te willen ofzo.
Met vijftien Thomann Mexicanen, Chinezen & Koreanen, of zelfs Amerikanen, tja, dan lijd ik teveel financiele schade om 't na verkoop nog leuk te maken voor mezelf.
Of het beter is ?
I doubt.
Maar doe mij maar wat vintage Gretsch, Gibson, Guild & Fender spul.
Betaal je teveel voor, maar de kans is groot dat een ander dat ook doet wanneer je 't weer kwijt wil.

[Duhsjaak]

Ik denk dat het onderwerp vooral wringt bij mensen die het zich financieel (net) niet kunnen veroorloven en toch meer spullen blijven kopen. Komt wellicht doordat zij niet helemaal helder hebben welke rol gitaarspelen nou echt in hun leven speelt. Puur financieel gezien is er veel voor te zeggen om 2000 euro te steken in de aflossing van een hypotheek, een studiepotje voor de kinderen, noodfonds voor vervanging CV-ketel of spouwmuurisolatie; niet in een topklasse elektrische gitaar.

Ik heb een jaar of 5 geleden een Mexicaanse strat gekocht (500 euro?) en daarvoor op mijn kop gekregen van vrienden die wisten dat ik mijn studieschuld nog niet had afbetaald en geen spaargeld heb. Als het nou mijn enige fatsoenlijke gitaar was geweest dan had ik hun opmerkingen eenvoudig naast me neer kunnen leggen...

Muziek maken is een hobby, en een hobby mag wat kosten. Maar als je een verzameling instrumenten aanlegt die niet in verhouding staat tot je inkomenspositie, krijgt het vroeg of laat iets sneus.

Als je nieuwe gear nodig hebt: go for it! Zo lang je voor jezelf maar goed kunt formuleren wat 'nodig hebben' nou echt betekent.

Zelfs nodig hebben is een aparte discussie.
Ik heb een hoop rammel gitaren en ben daar vreselijk blij mee. Het voordeel van een aantal goedkope gitaren ten opzichte van een hele dure is dat je je geen bult valt als blijkt dat je geen vriendjes ermee kunt worden.
Dat gebeurt soms om de gekste redenen.

Zo kocht ik een heerlijke Yamaha, ik meen 311. Daarmee ging het zo vreselijk beschaafd, dat ik me gek stond te vervelen. Die heb ik toen voor een schijntje aan een GN'er verkocht. Daarmee had ik niet de helft afgeschreven als wannee ik een dure had gekocht en moest verkopen, en voor die 75 piek nog iemand helemaal blij gemaakt ook. De enige gitaar die ik ooit heb verkocht.

Ik maak rammelmuziek en vind rammelgitaren om die reden heerlijk. Juist het gegeven dat ik er een aantal van heb, allemaal met hun eigen kwaliteiten en hebbelijkheden vind ik persoonlijk een grote plus.

Teveel gear? Dat is teveel wanneer je snaren beginnen te roesten.
En ja, ik speel nog drie keer zo weinig akkoorden dan de heer Vrienten. En sinds wanneer moet ik (of iemand anders) een examen afleggen voordat ik er eentje bij mag kopen?

Mijn mening maar hoor!
Vriendelijke groet, Gus

[Pepe]

Elke gitaar waar je geen lol meer aan beleeft is overbodig lijkt me. Kwa aantal ligt er ergens een grens dat je je meer verzamelaar gaat voelen dan gitarist. Verzamelen vind ik een naar woord maar is voor een ander een hobby. Nog zo'n naar woord. Hobby. Zalige hobby. Twee nare woorden.
Tenenkaas verzamelen is een zalig hobby. Dat is de naarste zin die ik kan verzinnen. Maar er zullen ongetwijfeld mensen zijn die daar een hele hoop lol mee hebben. En dat is mooi.

[iWishmaster]

Het is verleidelijk om (spaar)geld in gitaren te stoppen. In het verleden, toen ik het financieel iets beter had, deed ik dat ook wel eens. Inmiddels heb ik ook weer aardig wat de deur uit gedaan en nu besloten dat het geld dat erin zit, er ook in mag blijven (tenzij het niet anders kan). Een paar zaken staan nog te koop, en dan zou er graag een compact (combo) versterkertje bij willen. Momenteel heb ik maar één versterker en ik ben het gesleep naar de oefenruimte zat.

Ik heb 5 gitaren, die grotendeels een andere rol vervullen. Een akoustische gitaar, geen duur model, maar voor 'erbij'. Dan een squier telecaster die ook vooral als 'leuk voor erbij' / backup gitaartje dienst doet. Daarnaast drie 'main' gitaren die wat prijziger zijn:
-Een 'allround' Fender strat (USA deluxe) voor het diverse/rustige/rock achtige spul
-Een 'allround' Gibson Les Paul (Studio faded) voor het wat 'andere', al dan niet hardere 'lead' spul
-Een Fender Jim Root Strat voor het metal-werk.

Eén is favoriet: de USA deluxe, want daar kan ik eigenlijk alles mee en die zal niet snel (zeg nooit nooit, maar ik bedoel toch wel nooit ...) weg gaan. Eén echte goede en fijne gitaar is toch wel echt minimaal. De twee goedkopere gitaren (akoustische en telecaster) zou ik zonder alteveel moeite afscheid van kunnen nemen, maar aangezien de tweedehandswaarde vrij laag ligt heeft dat niet zoveel zin in mijn ogen.
De andere twee zijn prachtige gitaren die beide hun functie hebben in wat ik speel en wil spelen. Ooit mag daar misschien nog wel een leuke (semi-)hollow bij mocht ik een keer een goede financiële meevaller hebben. Neemt niet weg, dat mocht er ooit nood aan de man zijn, ik me heel goed besef dat 5 gitaren geen noodzaak is en die twee dus ook niet.

Heel verhaal, maar het blijven toch instrumenten die ik al een hele tijd heb en die hebben allemaal wel in meer of mindere mate een emotionele waarde. Dus teveel gear? Misschien wel. Maar maakt dat uit? Nee, en zeker niet zolang ik het me financieel kan veroorloven. Ben ik, met mijn beperkte gitaarvaardigheid, zo'n som geld aan instrumenten kwijt? Geen idee... en dat interesseert met ook niet als een ander dat wel vindt, want ik voel me er goed bij.

[Duhsjaak]

Elke gitaar waar je geen lol meer aan beleeft is overbodig lijkt me. Kwa aantal ligt er ergens een grens dat je je meer verzamelaar gaat voelen dan gitarist. Verzamelen vind ik een naar woord maar is voor een ander een hobby. Nog zo'n naar woord. Hobby. Zalige hobby. Twee nare woorden.
Tenenkaas verzamelen is een zalig hobby. Dat is de naarste zin die ik kan verzinnen. Maar er zullen ongetwijfeld mensen zijn die daar een hele hoop lol mee hebben. En dat is mooi.

Dat klopt helemaal. Die ene ben ik dus kwijt en op die andere speel ik lekker allemaal. Dat was dan ook het punt dat ik niet zo succesvol naar voren heb geprobeerd te brengen.
Ik voel me hier helemaal senang bij. Als een ander 3.500 aan een gitaar uitgeeft, zal je mij niet horen. Aan de andere kant vind ik het altijd een beetje hilarisch als mensen geen benul hebben van muziek maken (en dus vooral de lol die dat geeft) en niet verder komen dan mijn gitaren tellen.

Van buitenstaanders begrijp ik dat ze het niet snappen, maar dat soort discussies hier ook worden gevoerd.....

Elkaar een beetje in zijn waarde laten en vertrouwen op het oordeel van een ander is kennelijk niet makkelijk op te brengen. Ik zeg: leven de verschillen.
Vriendelijker groet, Gus

[hole]

Elke gitaar waar je geen lol meer aan beleeft is overbodig lijkt me.

Ik denk dat dit het gewoon wel opsomt. Vervang "gitaar" door "gear" en je hebt wat mij betreft een algemene waarheid, waar niemand het mee oneens kan zijn.

[Luke-wannabe]

Teveel gear ?
Wat voor gear ?
Een maatje van mij heeft ook zo een muur vol, maar met veel van die net niet dingen.
Mexicaanse Fenders, Chinese Gretsch, Chinese Hofner, Indie Bas, goedkoopste Gibson Goldtop die onlangs te verkrijgen was, Marshall 4*12 + Head, maar geen JCM zoveel ofzo, ziet er wel zo uit, maar met printplaatje erin, hele koffer met effecten (net als Boss, maar dan Harley Benton).
Kwaliteit van die gear buiten beschouwing gelaten, het zal best allemaal deugen, of ergens voor deugen, maar koop een nieuwe Chinese Gretsch en speel erop ?
Prima, veel plezier ermee.
Koop vier van die gitaren, dan begint je geld mijns inziens snel minder waard te worden.
Die gozer verdenk ik wel van een kinderlijk waarnemingspatroon.
Veel is beter dan weinig & zolang het eruit ziet als het eruit ziet, is het hetzelfde; vorm & inhoud zijn identiek.
Ding is dat juist dat soort gear wanneer je het weer wil verkopen, weinig waardevast blijkt te zijn.
Zou je er mijns inziens beter aan doen om USA Fenders, Gibsons & Gretsches te kopen uit een ander segement.
Heb je drie gitaren voor hetzelfde geld, maar wel drie die binnen een redelijke termijn te cashen zijn zonder heel erg veel geld kwijt te raken.

Tsja, ik weet niet. Dure luxe gitaren zijn gaaf, maar ik ben vaak blij dat ik niet van dat dure spul heb. Een van mijn duurdere dingen is mijn top, een Marshall (alsnog onder de €1000,- maar ik vind dat een hoop geld). Ik houd mijn hart vast als ik met carnaval in kroegen moet spelen waarbij het volk staat te hossen op het podium. Of als je even in de pauze achter, buiten, of waar dan ook ergens anders, een sigaretje zit te roken en geen zicht op je spul hebt. Ook met dat bier gegooi ben ik blij dat ik 'maar' een Roadworn Telecaster en een rotte zelf in elkaar geknutselde Strat bij me heb. Met spullen van 1500+ zou ik me echt voortdurend druk maken...

[Tupelo]

Ja, maar jij bent naast gitarist ook nog artiest, daar heb ik geen last van.
Mocht ik weer op podia belanden, dan neem ik veilig mijn Blade mee, lelijke headstock; wil niemand hebben of vies maken. :-)