Welkom op het GitaarNet.
+ Reageren op discussie
Pagina 3 van 17 EersteEerste 1234513 ... LaatsteLaatste
Weergegeven resultaten: 21 t/m 30 van 168

Discussie: Jazz soleren

  1. #21

    Standaard

    Eigenlijk mis ik hier een beetje een bevlogen pleidooi voor stiltes. Dat is het eerste dat bij mij opkomt als ik de ontwikkeling van dit draadje bekijk.

    Vooral bij zich vanaf metal (qua roots) naar jazz ontwikkelende gasten.

    Overal het algemeen is techniek bij metal niet echt een taboe-woord.

    Dus dat zou niet het eerste zijn dat ik zou adresseren. Bij veel technisch fabelachtigheid, loert de 'effies een hoop noten doen' om de hoek.

    Toen ZVP zijn bijdragen aan het familie album (muziek dus met familieleden) deed, zette hij in op het beperken van het aantal noten om betekenis en vooral melodie beter tot uitdrukking te kunnen brengen. Die discussie liep toen ook tussen ons.
    Helaas is hij ook in die tijd overleden. Heel integere en eigenzinnige musicus.
    PM maar voor zijn naam.

    Kijk ook eens naar de oude garde. Fine and mellow van Billy Holiday brengt je sinds kort op utube een schat aan oude knarren. Het leuke is dat je bij die gasten kunt zien hoe ze bijna zingend hun melodielijnen opbouwen.
    Errol Garner? Hoor je boven het geluid van zijn piano uit neuriën.
    Ben Webster? Zelfs als je jouw theoriekennis heeeeeeel langzaam had uitgelegd, had ie het niet begrepen.

    Als wij elkaar ontmoeten, krijg je van mij zijn digigemaakte Albert Heijn LP, met het mooiste dat de man opnam op het Europese vasteland.

    Ja, het is weer een lang en rammelend verhaal geworden.

    In short:
    Ik gok dat techniek niet de bottleneck zal zijn
    Al doende ontdek je meer
    Probeer vanuit je muzikale geheugen te spelen in plaats van uit je senso motorische
    Can't wait om je jazz te horen maken

    Alors, mijn manier van kijken daarnaar.
    Vriendelijke groet, Gus




    WeTransfer Ben is ook OK.

  2. #22
    Senior Member
    Geregistreerd
    16 september 2005
    Berichten
    12.345

    Standaard

    Goede tips Gus! Zekers, pauzes, stiltes, frasering, en dan mooi ritmische trucjes uithalen met syncopen etc (het is toch zeker wel jazz he ), Ik ben me dat heel bewust.

    En dat niet vanuit de sensomotoriek is überhaupt de beste tip ooit. Niet alleen voor jazz. Maar (voor mij) iig ook heel moeilijk. Maar gek genoeg ben ik daar door de focus op jazz opeens weer mee bezig

    Dank je wel, ik laat jullie zeker mijn stamelende pogingen binnen een paar dagen of weken horen. Dat er dan nog te lachen valt is prima, maar ik schaam me nooit zo voor fouten en gebrek aan van alles. Ik hoop dat degenen hier die een beetje ervaring hebben met jazz en fusion iig zullen horen wat ik proberen, het herkennen, begrijpen. En over een paar maanden post ik wel weer wat progressie. Dit zal allemaal langzaam gaan want hooguit 2 uurtjes gitaar per week, maar toch, ik leer snel

  3. #23
    Senior Member
    Geregistreerd
    22 augustus 2014
    Berichten
    1.409

    Standaard

    Ik heb een tijdje jazz les gehad van iemand die er heel goed in was. Ik werd zelf eigenlijk helemaal gek van de theoretische benadering. Want je wordt al snel doodgegooid door mensen die op youtube eerst een kwartier lullen over welke toonladders over welke akkoorden kunnen, alteraties dit, kruis 11 zo, mol 5 hier , tritonis daar, 2/5/1 enzovoort. Er is een Joe Pass video waarin hij zegt dat hij niet veel met theorie heeft en er niet veel van weet. Wes Montgomery kon geen noten lezen. Chet Baker ook niet. Django ook niet. Ik hou er wel van om de zaak meer intuitief te benaderen: dus gewoon luisteren naar de muziek en als je iets hoort wat je mooi vind en dan op gehoor uitzoeken. Werkt bij mij beter, onthou ik alles beter, voelt beter enzovoorts. Nog een tip: luister veel naar de blazers, niet alleen naar de gitaristen (dus Coltrane, Miles, Chet, Parker, Dizzy etc.).

  4. #24
    Senior Member
    Geregistreerd
    16 september 2005
    Berichten
    12.345

    Standaard

    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door NLF Bekijk bericht
    Ik heb een tijdje jazz les gehad van iemand die er heel goed in was. Ik werd zelf eigenlijk helemaal gek van de theoretische benadering. Want je wordt al snel doodgegooid door mensen die op youtube eerst een kwartier lullen over welke toonladders over welke akkoorden kunnen, alteraties dit, kruis 11 zo, mol 5 hier , tritonis daar, 2/5/1 enzovoort. Er is een Joe Pass video waarin hij zegt dat hij niet veel met theorie heeft en er niet veel van weet. Wes Montgomery kon geen noten lezen. Chet Baker ook niet. Django ook niet. Ik hou er wel van om de zaak meer intuitief te benaderen: dus gewoon luisteren naar de muziek en als je iets hoort wat je mooi vind en dan op gehoor uitzoeken. Werkt bij mij beter, onthou ik alles beter, voelt beter enzovoorts. Nog een tip: luister veel naar de blazers, niet alleen naar de gitaristen (dus Coltrane, Miles, Chet, Parker, Dizzy etc.).
    Blazers zeker! Maar ook pianisten Theorie, het is slechts een manier om dingen te benoemen. Miles deed ooit de legendarische uitspraak "Theorie? Leer zoveel mogelijk als je kunt, leer alles, om het daarna weer te vergeten". Als jij op gehoor bijv de augmented scale onthoud als twee gestapelde #5 akkoorden (en zelfs bijv niet ziet als twee #5 akkoorden), ook prima toch? Maar je ontkomt niet aan wat basis theorie. Je kunt mij niet vertellen dat je de noten niet benoemt, of op zijn minst de 3 en de 5 laat meewegen om de naam van een akkoord te vormen etc. Mijn persoonlijke ervaring is dat theorie studeren veel makkelijker deuren opent om de klanken en de specifieke intervallen van jazz te bereiken dan alleen op gehoor. Het biedt handvaten zeg maar. Maar dat kan voor jou uiteraard anders werken.
    Mystic: progressive metal

  5. #25

    Standaard

    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Duhsjaak Bekijk bericht
    Eigenlijk mis ik hier een beetje een bevlogen pleidooi voor stiltes. Dat is het eerste dat bij mij opkomt als ik de ontwikkeling van dit draadje bekijk.
    Ongetwijfeld één van de redenen waarom Andreas Oberg in die masterclass aangeeft bij het oefenen mee te zingen bij wat hij speelt, en zelfs te oefenen door alleen te zingen. De andere reden is trouwens dat het je dwingt in je hoofd te horen wat je wilt doen. ipv je vingers patroontjes te laten spelen, en hopen dat het goed klinkt.

    Blijft vreemd dat instrumentalisten zo hameren op die ladders, en op welke ladder op welk akkoord kan, terwijl je wel gelijk een solo inwendig kunt horen of zingen op willekeurig welk akkoordenschema... Je moet dus leren te spelen wat je intern hoort. Daar kunnen ladders handig bij zijn, daar niet van. Maar de ladder is niet het doel.

    En ja, er zijn schema's die dermate warrig of tricky zijn dat je ook met meezingen nog wel eens mis gaat. Maar als je het niet kan horen, wordt het sowieso nooit geweldige muziek. Dan zal de theorie je hooguit voor foute noten behoeden.

    De goede noten spelen is nog iets heel anders dan geen foute noten spelen.
    I see that you have also collected a few more guitars – this is a terrible disease and I hope they never find the cure !!!
    aldus een oude Ierse kennis, die ik onlangs geheel onverwacht tegen het lijf liep...

  6. #26

    Standaard



    Zoek Rick Beato eens op . Heeft ook video's over Alan Holdsworth gedaan. In deze video heeft hij het even over Holdsworth. Maar dit gaat niet zozeer over hoe het te spelen. Hij heeft wel genoeg op dat genoeg.
    I see that you have also collected a few more guitars – this is a terrible disease and I hope they never find the cure !!!
    aldus een oude Ierse kennis, die ik onlangs geheel onverwacht tegen het lijf liep...

  7. #27
    Senior Member
    Geregistreerd
    17 juli 2002
    Locatie
    Amsterdam
    Berichten
    24.319

    Standaard

    Wat IK mis in zo'n hele technische benadering, ook die van Oberg, is het woord emotie.
    Voor mij is spelen toch een beetje als praten met je lichaam. Je hebt een woordenschat en een grammatica maar wat ga je zeggen en vooral hoe. Een beetje wat Gus met stilte bedoeld denk ik maar het is uitgebreider.
    Er is blijkbaar een correlatie, hoe meer techniek hoe minder het hoe belangrijk wordt.

    Er zijn best wel uitzonderingen, mensen die veel kunnen zeggen maar hun woorden zorgvuldig kiezen. Niettemin is dat de makke no.1 van een grote woordenschat, je gaat ze ook allemaal gebruiken.
    "Life is a combination of magic and pasta." Federico Fellini

  8. #28
    Senior Member
    Geregistreerd
    16 september 2005
    Berichten
    12.345

    Standaard

    Emotie is uiteraard subjectief. Kunnen we niet zo heel veel over zeggen hier. Theorie en tips daaromtrent zijn redelijk objectief, praat makkelijker

  9. #29
    Senior Member
    Geregistreerd
    16 september 2005
    Berichten
    12.345

    Standaard

    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Pepe Bekijk bericht
    Er is blijkbaar een correlatie, hoe meer techniek hoe minder het hoe belangrijk wordt.

    Er zijn best wel uitzonderingen, mensen die veel kunnen zeggen maar hun woorden zorgvuldig kiezen. Niettemin is dat de makke no.1 van een grote woordenschat, je gaat ze ook allemaal gebruiken.
    Ik ben t hier compleet mee oneens. Wat uiteraard net zo onzinnig is als jouw uitspraak zelf, immers, emotie is compleet subjectief. Van de meeste muzikanten die ik luister spetteren de emotie en de techniek hand in hand er van af. Voor mij persoonlijk dan.

  10. #30

    Standaard

    Vandaar ook dat zingen. Daarmee omzeil je het helemaal vanuit je hersens werken.

    Sowieso één van de grotere problemen bij jazz, die hele nadruk op het spelen van de changes nodigt uit tot een enorm brainy benadering. Dat filtert zowel bij het publiek al de muzikanten. Daarom vind ik Philip Catherine zo goed, het succes van Miles Davis en Pat Metheny komt daar ws. ook grotendeels vandaan. Die hadden dat wel nog, emotie, en meer op melodie gericht.

    Bij fusion werd dat in de 80er jaren helemaal erg. Veel daarvan is technisch zo perfect, en het zit interessant in elkaar. Maar het komt totaal niet over.

    Jazz rock was meestal wat aardser, wat funkier.

    Wat dat betreft is iemand als Larry Carlton een fijne uitzondering.

    I see that you have also collected a few more guitars – this is a terrible disease and I hope they never find the cure !!!
    aldus een oude Ierse kennis, die ik onlangs geheel onverwacht tegen het lijf liep...

 

 

Favorieten/bladwijzers

Favorieten/bladwijzers

Regels voor berichten

  • Je mag geen nieuwe discussies starten
  • Je mag niet reageren op berichten
  • Je mag geen bijlagen versturen
  • Je mag niet je berichten bewerken
  •  
Back to top