http://www.nu.nl/muziek/2160233/nieu...tgebracht.html
Ben zeeeeer benieuwd waar hij in zijn laatste jaar mee bezig was. :hippie:
Printable View
http://www.nu.nl/muziek/2160233/nieu...tgebracht.html
Ben zeeeeer benieuwd waar hij in zijn laatste jaar mee bezig was. :hippie:
Ik ook, zou vet zijn als er echte top nummers op staan!! Hoop wel dat er niet te veel aan getweaked is met andere hedendaagse muzikanten.
Tracklist:
01. Stone Free
02. Valleys Of Neptune
03. Bleeding Heart
04. Hear My Train A Comin' [De originele Jimi Hendrix Experience versie]
05. Mr. Bad Luck
06. Sunshine Of Your Love
07. Lover Man
08. Ships Passing Through The Night [Alternatieve take]
09. Fire
10. Red House
11. Lullaby For The Summer
12. Crying Blue Rain [Ook alternative take]
Jammer dat we al veel nummers hiervan kennen, maar ja, dat was te verwachten he. Ik ben benieuwd, maar ook wat sceptisch. Nou ja, ik denk dat je "echt nieuw materiaal " niet meer kan verwachten van hendrix.:dontgeti:
ja idd, maar ik zou het echt heel vet vinden als er bijvoorbeeld nog thuis/hobby opnames van hendrix zouden verschijnen of e.v.t. jams in z'n studio. niet dat ik dat verwacht, want de kans is vrij klein dat daar iets van wordt vrijgegeven, maar het zou wel gaaf zijn.Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door heinz3110
Ik zei het in Off Topic al, maar hier nog een keer:
"zuster Janie Hendrix [...] . Ze leidt de Experience Hendrix LLC, die de muzikale nalatenschap van Jimi Hendrix beheert."
Jeweetwel, da's die club die de wereld bijna wist te "verrijken" met de Jimi Hendrix Signature Guitar Set, die trots werd gepresenteerd op de website van Gibson, maar binnen 3 dagen daar nergens meer te vinden was.
Ik hoop dat het mee gaat vallen, maar die dame is bereid dingen voor geld die Hendrix' naam geen eer aan doen.
Het album waar Hendrix aan werkte ten tijde van zijn dood is al uitgebracht onder de naam First rays of the rising Sun. En allemaal nieuwe nummers, geen opgewarmde kliekjes. Misschien wel mijn favoriete Hendrix album, sterke songs en klinkt nog steeds modern.
http://upload.wikimedia.org/wikipedi.../FirstRays.jpg
inderdaad een fantastisch album met nummers als freedom, in form the storm en mijn all time favoriet hey baby ( land of the new rising sun).
Ik had deze alleen van rainbow bridge.
Beetje teleurstellend die "nieuwe" release.
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Pepe
Pff... al 40 jaar geen album uitgebracht.
Die zal het gitaarspelen wel verleerd zijn:stop:
:seriousf:Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door lollol
Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Pepe
is dat die cd die door de engineer/producer is gemaakt aan de hand van ruwe opnamen en jams uit de studio? Hendrix had nog wat vage ideetjes op de plank liggen, en die producer heeft dat verder aangevuld met extra opnames en overdubs. Weet niet of dat bij deze cd was?
Sorry als ik 'n beetje cynisch klink, maar die muziek waar Hendrix vlak voor z'n dood aan werkte, kennen we inmiddels toch wel? Er zijn al zoveel van die posthume albums uitgebracht: First Rays inderdaad, maar ook War Heroes, Loose Ends, Cry of Love, Rainbow Bridge, South Saturn Delta, Voodo Soup... allemaal grotendeels met dezelfde nummers die ook hierboven weer gepost zijn. Maar goed, ik zal toch wel weer even luisteren omdat Hendrix 1 van m'n eerste muzikale liefdes was en je stiekem blijft hopen op dat ene vergeten juweeltje.
@Eurocinema: Ach, cynisch....nee hoor. Wat je zegt is helemaal waar. Ik heb het eigenlijk ook wel allemaal gehoord, of dat nou het lijstje is wat je oplepelt, of via live opnames, der is niet echt wat nieuws meer te ontdekken. Maar desalniettemin.. ik ben benieuwd, maar ik ben bang dat het voor mij toch een beetje dooie mus word.
Hoorde net de nieuwe single van Hendrix op StudioBrussel. Valley of Neptune.
Lekkere sound, had wel iets weg van John Frusciante...;)
Zo zie je hoe John Frusciante muzikanten van vandaag de dag beinvloed :D
+1Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Pepe
Nough said.
Dit is het enige album waar Hendrix voor zijn dood aan werkte. Het is uitgebracht onder de naam The Cry of Love, en daarna, veel later, opnieuw als deze geremasterded versie. Inderdaad, misschien wel Hendrix beste album. Billy Cox is een zoveel betere (en funkiere) bassist dan Noel Redding...
Discussie kan verder gesloten worden!
Zit nu te luisteren. Klinkt erg tof tot nu toe :)
Schijnt toch niet helemaal waar te zijn. Voor zijn dood was hij ook veel bezig met sing/songwriter achtige nummer en jawel.... jazz.Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door heinz3110
Daar schijnen ook opnames van te zijn, maar om de een of andere reden vinden ze het belangrijker om de al eerder uitgebrachte nummer opnieuw op cd te zetten.
@Pepe: Ja dat is echt een mega plaat! Night bird flying vind is echt een geweldig nummer. Daar waar normaal de bas toch redelijk overschaduwd word speelt het in dit nummer een hele belangrijk rol. Weet niet of je deze mening deelt, maar ik vind het te gek en echt een van de beste zo niet het beste nummer van Hendrix (misschien op little wing na;))
ja echt jammer dat er nooit wat van een samen werking tussen miles davis en jimmy hendrix is geweest.
Is er al iemand die wat kan zeggen over het nieuwe album? ouwe koeien of zit er echt juweeltjes tussen?
Ik ben wel aardig weg van Mr. Bad Luck.Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door cerpintaxt
De opgefunkte versie van Stone Free is erg fijn.
Je hoort gewoon Funkadelic erin.
Ik ga hier niet linken naar illegale materialen, maar stel he, stel dat iemand zou gaan googlen op termen als blogspot, hendrix en bootlegs, dan zou zo iemand een e-norme lading onuitgebracht materiaal vinden dat op 1 of andere manier is uitgelekt. Inclusief dingen die jazzjam dit en jazz dat heten en zelfs een hele cd met jams met jazz- en fusion held Larry Young. Dat geeft een behoorlijke indicatie van de "jazzrichting" die hij opging. Denk aan Miles' Bitches Brew, denk aan Emergency van Tony Williams Lifetime... jazzrock, waarbij Hendrix de rock-component leverde. Begrijp me niet verkeerd, ik had dat heel graag gehoord want ik hou van die muziek. Maar laten we nou ook niet geloven dat Jimi vlak voor zijn dood net een setje flatwounds op een linkshandige L5 aan het zetten was om Groovin' High op te nemen. ;)Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Riky
Betty Davis, de vrouw van Miles, bracht Hendrix en MIiles min of meer samen, Betty en Hendrix hadden een dingetje samen. Maar goed, na de scheiding bleef Hendrix aan Miles kleven. voeg daar Sly Stone aan toe en je krijgt Bitches Brew, het begin van de Jazzrock.
Ik mag graag geloven dat, wanneer Hendrix de tijd had gekregen, hij zijn eigen Bitches Brew had gemaakt.
En Betty heeft ook zonder Hendrix en Miles een paar prachtige harde funky albums gemaakt.
Hmmm Emergency van Tony Williams was al een jaar eerder he? Uit m'n hoofd zelfs nog voor In A Silent Way. Maar goed, Bitches Brew, Jack Johnson etc blijven wel absolute topplaten hoor.
On the Corner is eigenlijk de eerste waar ik zelf ook iets van Sly in hoor, al moet je nog steeds erg je best doen om daarop te dansen.
Wat mij betreft heeft Miles 'bandgenoot Hancock op Headhunters DE mix van Sly en Miles-achtige jazz uitgevonden. (En heerlijk voortgezet op platen als Man-Child etc natuurlijk).
.. Jack Johson, de plaat die Akkerman het licht deed zien wat je allemaal kon uithalen met een gitaar.
Later deed ie nogal meewarig over "die witte jas met zijn tandarstboor" maar Jan kennen we al langer dan vandaag.
Altijd grappig als je die lijnen ziet, je begint bij Robert Johnson en voor je het weer zit je in het smurfenlied.
:seriousf: Uiteindelijk kom je altijd bij het Smurfenlied inderdaad.
Hoewel we over die Johnson ook nog wel even verder kunnen babbelen. De rock-historie plaatst hem als als DE vertegenwoordiger van de rauwe, pure, authentieke Delta blues, een soort rock'n'roll prehistorie. Maar hij was een tijdgenoot van Charlie Christian, om maar even aan te geven hoe de muziek op de radio destijds klonk. Ook zijn aardig wat van zijn nummers (volgens de kenners) terug te leiden op musicalhits uit die tijd. Het lijkt er dus op dat die rauwheid eigenlijk een bewust ontwikkelde stijl was, welicht ook 1 waarnaar de blanke folk-verzamelaars in New York erg op zoek waren. We kennen allemaal de verhalen van bluesmannen die hun country- en jazzy repertoire niet mochten opnemen van vader en zoon Lomax. Er zijn zelfs mensen die daarin racisme zien: de folkmuziek van de zwarte Amerikanen moest rauw en simpel klinken, want dat paste zo fijn in het stereotiep. Eerlijk gezegd moet je die mensen nageven: er is nog steeds niets waar een rockcriticus zo'n hekel aan heeft als aan subtiele, gladde muziek door zwarte muzikanten (disco, fusion, smooth jazz, r'n'b). Past niet in het plaatje wellicht. Goed ik wijd e-norm uit maar om terug te komen bij Hendrix' plaats in dit alles: die vocht natuurlijk ook erg met de stereotypen, werd tijdens zijn leven meer als "wildman of rock" neergezet dan als de vernieuwer die hij was. Een mooi boek over zijn plek in de zwarte muziekgeschiedenis is Crosstown Traffic van Charles Shaar Murray, bij Amazon nog wel te krijgen. Echt een aanrader!
Inderdaad een erg mooi boek, heb hem vorig jaar voor 1,50 tweedehands gescoord:soinnocent: Ik vond zelf het biografie gedeelte ook interessant, maar dat is ook omdat ik er nog niet zo heel erg in thuis was.Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door EuroCinema
Ja, dat boek staat ook hier in de kast.
Op zich wel een raar fenomeen dat er nauwelijks zwarte gitaristen zijn die zich met rock bezig houden.. de Hendrix legacy voortzetten. Vernon Reid is de enige die ik zo snel kan bedenken. Te weinig funky beats denk ik.
Tony MacAlpine past wellicht nog een beetje in het verlengde?
Hij heeft ook een soloplaat ingezongen, niet onverdienstelijk, maar ik vind z'n instrumentale solowerk fenomenaal.
Het is wel meer een soort van fusion-rock ofzo, maar toch.
Phill Lynott en de gitarist van Mother's Finest (weet z'n naam niet), zijn nog een paar zwarte rockers.
Er zijn er nog wel meer, maar niet zo bekend allemaal.
Rock 'n' Roll is toch min of meer door Bill Haley, Elvis en Jerry Lee Lewis uitgevonden?
Allemaal blanken.
De zwarten maakten toen Soul en Blues.
MacAlpine.. good one.. ik zag pas dat het een afro was toen ie zijn haar millimeterde, in de eighties hadden al die LA glam jongens zo'n kapsel maar hij hoefde dat dus niet elke dag te föhnen..
Daar zijn de muziekhistorici het niet mee eens. De eerste rock n roll plaat was volgens de Leo Blokhuizen van deze wereld Rocket 88, van Ike Turner (onder naam van zijn saxofonist uitgebracht). Verder is Chuck Berry natuurlijk erg belangrijk geweest, en Little Richard, Fats Domino en ga zo maar even door. Eigenlijk waren alle elementen van rock'n'roll al aanwezig in de zwarte rhytm'n'blues. Of zoals Elvis zelf zei: "A lot of people seem to think I started this business, but rock 'n' roll was here a long time before I came along. Nobody can sing that kind of music like colored people. Let's face it: I can't sing like Fats Domino can."Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door H.Huisjes
En over zwarte rockgitaristen: Eddie Martinez, Eddie Hazel (de eerste 3 Funkadelic-platen zijn echt veel meer rock dan funk) enne Slash, al was zijn vader joods geloof ik?
Ja, Fats D, Chuck B., Ike T en Little R. zijn ook belangrijk geweest natuurlijk, maar echte R&R was het naar mijn idee nog niet, meer R&B lijkt me.
Die 2 stromingen liggen natuurlijk wel heel dicht tegen elkaar aan.
Domino en Ike zou ik zelf ook nog r'n'b noemen, maar "echtere" rock n roll dan Johnny B. Goode of Tutti Frutti kan ik niet bedenken. Elvis etc. brachten wel ook wat coole country-invloeden mee, wat tot rockabilly leidde.
OK, jij hebt beter gestudeerd dan ik. :) :ok:
- Tutti Frutti op Wiki
- Chuck Berry op Wiki
:) welnee, alleen het geluk op te groeien met een Haagse rocker als pa, dus omgeven door al die ouwe muziek plus de verhalen.
Trouwens, Elvis had in '54 "That's All Right, Mama" al opgenomen, maar of je dat al als R&R kunt bestempelen...
Edit: Bovendien is het een cover van Arthur Cudrup uit '46.