Dit is dus geen grap van jullie zelf en je hebt geen idee of het daadwerkelijk een band is of een hoax?
Raar.
Printable View
Dit is dus geen grap van jullie zelf en je hebt geen idee of het daadwerkelijk een band is of een hoax?
Raar.
een rancuneus ex lid?
...zit wel een kern van waarheid in. Het klinkt soms een beetje "quasi nonchalant".Citaat:
...Nu klinkt hij gemanierd, op het neppe af....
Maar wat je zegt, wel vreemd idd. :confused:
Het commentaar van Jan was om ze een mailtje te sturen dat ze niet vergeten de Buma/Stemra formuliertjes in te vullen. Ik mis nog wel eens een memo maar nee dus, niet uit eigen kamp.
Met de ex drummer is alles koek & ei, van rancune is geen sprake.
Enfin.
Ondertussen gaat het Sammy project gewoon door maar heeft een andere wending genomen. Mijn idee van groepsproject is een eenmans actie geworden waarbij die ene man het precies zus & zo wil hebben. Die noot hier en die noot daar. Niemand, behalve onze man dan, heeft een idee waar het naar toe gaat. Natuurlijk ben ik vrij om ook een versie te maken maar dat lijkt me dan weer niet zo'n goed idee, onderlinge competitie in de club.
Het is jammer.
ja, die dingen ken ik, wij namen vroeger altijd een producer. laatste jaren doen we alles zelf, dan kom je soms in dat soort situaties: een muzikant heeft een aantal partijen thuis ingespeeld, heel veel werk ingestoken en het klinkt echt geweldig, maar het is dan weer net niet wat de andere in gedachten hadden...
Matthias van Putten, Johan van Hoorn en Frans van Loon zijn geen bekenden?
zullen wel fake namen zijn.
We hebben nu 2 cd's opgenomen met het spoor voor spoor concept. Daar zitten een paar nadelen aan vast. 1 daarvan is dat je een partij anders gespeeld zou hebben als je hoort wat er uiteindelijk allemaal bijkomt. Dat ineens een banjo of mandoline dwars door je partij gaat en de interactie ver te zoeken is.
Een ander nadeel is dat niemand echt nog grip heeft op de compositie, geen ruimte om iets om te gooien, ander ritme..
Ik heb voorgesteld voor het volgende album de nummers eerst in de oefenruimte uit te werken maar vooralsnog weinig bijval. Hoe langer je bij elkaar bent, hoe moeilijker het is een routine te doorbreken.
Ik verdenk ene Cor, jijzelf dus. :D
haha.. nou dan was het in ieder geval beter geschreven en beter gedesigned.
Mijn vriendin google'de dit naar boven. Die houd de Facebook bij en zoekt regelmatig naar nieuwe reviews en artikelen, hoe groot is de kans dat je surfend op zoiets stuit?
gewoon raar. Zal wel iets onbenulligs blijken.
Ik heb dit op mijn blog gepost maar aangezien dit min of meer ook een blog is er MINSTENS 3 mensen wel eens langskomen... what the heck. Iets over het schrijven van teksten.
20 Dronken nonnen door een waterkraan.
Er is een opname van Bob Dylan waarin hij in de weer is met een tekst voor een of ander nummer. Hij zit in een studio en heeft een bloknoot voor zich.
“Wat rijmt er op vlieg?” roept Bob. Er lopen een stuk of wat mensen rond. Iemand hangt over een piano heen en weer iemand anders zit op een kruk voor zich uit te pingelen op een gitaar.
“Lieg?...”
“Wieg?...”
“Bedrieg?...”
“Bedrieg is een goed woord” zegt Bob en pent verder.
“Wat rijmt er op bankstel?”
“Jarretel?...”
“Israël?...”
“Vrijgezel?...”
“Hotel"… zegt Bob, “Hotel is een metafoor… metaforen zijn geweldig en met hotel hou je nog alle opties open…..
“wat rijmt er op horizon?”
Enz enz.
Dan had je nog Elvis Costello met zijn kranten truc. Het was niet eens de Times of desnoods The Guardian maar een plaatselijk blaadje dat toevallig op tafel lag. Je zag de krantenkoppen. “SLAGERIJ DE BRUIN WINT GOUDEN HAMBURGER!”… “VANDALEN BEKLADDEN STANDBEELD”.
“Teksten liggen op straat” zegt Elvis tegen de interviewer, “het enige wat je hoeft te doen is ze op te rapen”.
Elvis slaat het krantje open, plukt een paar zinnen uit een artikel, schuift wat met de woorden en hop… weer een briljante tekst waar de recensenten zich helemaal in stuk gaan bijten: “Hoe flikt die dat toch elke keer weer, waar haalt het vandaan...die verduvelde Costello…”
Ondertussen zit ik in mijn maag met een knaap die net verlaten is door zijn vrouw. Het is zijn eigen schuld denk ik. Misschien sloeg ie de kat of lag ie de godganse dag in bed uit zijn neus te eten en naar soaps te kijken. Misschien lag ie wel de hele dag in het bed van de buurvrouw naar soaps te kijken. Vroeg of laat krijgt een vrouw daar genoeg van en omdat het HAAR huis is trek je aan het kortste eind en zit je, voor je het goed en wel in de gaten hebt, met je ziel onder je arm op een bankje in het park te wachten op een volgend couplet waarin alles weer koek & ei is.
Goed. Drama. Een veelbelovend begin. De eerste streek op het doek is het moeilijkst zei Picasso.
Maar nou.
Ik moet die knaap in beweging zien te krijgen. ik kan hem moeilijk niet NOG 2 coupletten op dat bankje laten zitten. Er moet iets gebeuren... een onverwachte wending....
Het zou mooi zijn als er nou ineens een bus met 20 dronken nonnen het verhaal zou binnenrijden...
Het lijkt zo simpel, een songtekst. Je rijmt er maar op los:
Waar komen jullie toch vandaan ? Ja wij kunnen door een waterkraan.
Het ergste is wanneer Cees Nooteboom op de leeslijst stond en er sprake is van heuse literaire aspiraties :
want als jij straks voor me staat
zijn we twee vreemden
maar als het waar is wat men zegt
dat de diepste drang ons leidt
dan zal ik komen
Lieve help. Waar GAAT dat over?
Vorige week kreeg ik van Louise een boek met teksten van Paul Mccartney. “Hier” zei ze, “je schrijft teksten en je hebt alle platen van Paul Mccartney. Een en een is twee.”
“Ja”, zei ik.. “geen speld tussen te krijgen”.
Ik wed dat Paul geen Cees Nooteboom op zijn leeslijst had staan. Paul schrijft liedjes over honden met 3 benen en glazen melk die hij met een snufje Leiber & Stoller's Love Potion #9 omtovert in Monkberry Moon delight. Cees KENT Leiber en Stoller helemaal niet. Bij Leiber en Stoller denkt Cees aan een deftig Duits pianomerk of steunkousen uit Harrods.
In plaats van Cees was Komrij een betere keus geweest. Komrij schreef een goeie tekst voor Boudewijn's Kinderballade en misschien dat Komrij dacht, die mystieke klare wijn die Lenneart schenkt, dat kan ik ook en waarschijnlijk had ie gelijk maar Gerrit zat liever op een terrasje met zijn vriend aan een glaasje port te nippen.
Toen hij, op geblaf van honden,
dagen later werd gevonden,
lag de blanke prins geschonden
in het koren zonder fee.
Met zijn dode grote ogen
keek hij roerloos naar omhoog en
langzaam ritselde zijn bloed nog
uit een gruwelijke snee
"Maar wat maakt een tekst dan goed?" vraagt Louise.
"Jaaa... als ik dat wist..."
Ik ging zelfs hardop praten in mezelf en iemand zei "Je stond uren met je handen op de leuning van de brug"..
De ene zin is mooier dan de andere. Er moet ritme in zitten. Tak tak tak tak. Als een specht op een holle boomstaam. En een goede tekst geeft, zoals alle goede kunst, precies genoeg prijs om de fantasie zijn werk te laten doen, als een omhoog geschoven rok dat een klein stukje dij laat zien.
Begin jaren negentig kwam Cake met zijn eerste album uit. Dat was een interessante manier van met teksten omgaan.... zinnen die als een waterkraan van de tong rollen en op klank gekozen lijken te zijn en als je ze gaat lezen lijkt het net alsof ze per ongeluk de songtekst hebben verwisseld met een existentialistisch gedicht van Sarte of, wat min of meer hetzelfde is, teveel hebben geluisterd naar het eerste album van Roxy Music.
Ik noem het high eyebrow bebopalula... een vrij ideale combinatie.
We are building a religion,
We are building it bigger
We are widening the corridors and adding more lanes
We are building a religion.
A limited edition
We are now accepting callers for these pendant
keychains
To resist it is useless,
It is useless to resist it
enz enz.
Bovendien...iedereen die "tatoos" weet laten te rijmen op "dude" weet waar ie mee bezig is.
En soms heeft een tekst helemaal geen muziek nodig.. er ontrolt zich een film en de muziek is een toefje soundtrack:
You were handsome
You were pretty
Queen of New York City
When the band finished playing
They howled out for more
Sinatra was swinging
All the drunks they were singing
We kissed on a corner
Then danced through the night
Maar goed. Zo ver zijn we nog niet.
Voorlopig moet ik een knaap op een bankje en 20 dronken nonnen aan elkaar zien te rijgen.