Printable View
Tja, guitar hero 3 gekocht en op een dag vroeg me ma of het me wat leek om een echte gitaar te bespelen. EnthousiastEnthousiastEnthousiast.
Paar dagen later naar de feedback gegaan (wist ik van te voren nog niet echter :sssh: )
Maandje later gitaarlessen genomen.
Details weg gelaten. ;)
Mijn ouders zitten beide in de muziek dus het was erg makkelijk. Na twee jaar klassiek toch maar elektrisch gaan spelen. Uiteindelijk vooropleiding conservatorium gedaan en nu doorstromen naar het eerste jaar.
Ik wilde altijd drummen (en nu nog steeds, maar dan voor erbij) maar dat mocht ik niet van mijn ouders :( Dat is een jaar of 6 geleden, ik was toen 14. Toen maar van kennissen van mijn ouders een oude spaanse gitaar mogen lenen. Of ja gitaar, het was een stuk triplex met nylon erover heen, de actie was in de orde van grootte van een centimeter of anderhalf tot twee. Voor gitaarles moest ik naar de stad 7 km verderop, dus eerst maar een tijdje mezelf les gegeven en dat ging wonder boven wonder heel goed. Na een maand of 2 was ik tot Californication in staat, een aantal White Stripes nummers kon ik daarvoor al, ik meen dat het eerste wat ik ooit helemaal kon spelen Offend In Every Way was.
Ik weet niet hoe lang het toen precies geduurd heeft, ik schat een maand of 4-5 voor ik mijn eerst elektrische gitaar kreeg, een tweedehands Cort S2600 en een Vox Pathfinder 15 ampje. Toen was de liefde voorgoed bezegeld en ik begon als een gek te oefenen. In het weekend vrolijk 6-7 uur per dag, mijn ouders moeten krankzinnig geworden zijn :p
Een jaar of 2 geleden heeft mijn gear verzameling nogal een vlucht genomen, ik zat in een band en wilde dus een serieuze versterker en buizen moest het worden. Daarna nog een Fender en vorig jaar een Gretsch en een andere versterker (AC30) gekocht. Pedalen her en der tussendoor gekocht en verkocht. Hopelijk binnenkort nog een Fender tele erbij.
Qua muziek ben ik van metal (wie niet? ;)) en chili peppers naar blues en nu vooral rockabilly/rock 'n roll/jump blues gegaan.
Ohja, de reden dat ik niet mocht drummen was dat het te groot, te duur en te luid was. M'n spulletje nu valt toch ook wel in die categorie geloof ik :seriousf:
Ik zit er nog steeds over te dubben of ik zal beginnen of niet...:dontgeti:
wilde altijd drummen of trombone oid. Als het maar herrie maakte.. Ouders hielden dat subtiel tegen.
kennis van me ging de teleac-cursus gitaarspelen doen. En toen wilde ik ook gitaar.
Dat was wel zacht.... dus pa heeft toen een hele goede leraar gevonden (ap bronckhorst haags gitaarcentrum. Legendarische man) en geregeld dat ik elke woensdagmiddag direct na school op les kon. En met mij afgesproken dat ik het minimaal 3 maanden moest volhouden.
Na 3 maanden zit je in een ritme en ben ik nooit op het idee gekomen te stoppen. Zo heb ik de lagere school al sagreras-methode doorploegend gitaargespeeld terwijl ik geen idee had waar ik mee bezig was.
In de zesde klas vroegen ze of ik voorbereidend conservatorium wilde doen en toen ben ik eigenlijk per direct gestopt met spelen. HAHAHAHA
(Zonder bladmuziek kon ik niets. En bladmuziek speelde ik direct "tien vingers blindtypen" weg. Dus op schoolreis ergerde ik me blauw aan "kampvuur-3 akkoorden-gitaristen" die totally fout de hele hitparade speelden terwijl iedereen zei hoe goed ze waren. En ik kon niets zonder blaadje. Dat is leuk in de haagse kunstkring, maar niet iets voor een jongen van 12 jaar oud)
Het jaar daarop in de brugklas tijdens het eerste klassefeest ineens geconfronteert met de uitwerking van popmuziek op klasgenoten. TOEN viel het kwartje.
heee.....
-met een gitaar kun je op het toneel staan -met een gitaar vind iedereen geweldig -met een gitaar ben je de koning...... @!#$%^&Ik kan @#$%^ gitaar spelen en deze muziek is volgens mij helemaal niet moeilijk! ik moet NU een electrische gitaar hebben!
Pap zag het vuur in de ogen en heeft toen een vreselijke kinor en tweedehands transistoramp gekocht bij bas van de rest. En een nieuwe muziekschool gevonden.
Die school was waardeloos, maar via via ben ik in contact gekomen met iemand die een paar jaar ouder was en allemaal mooie spullen had. En hij had van zijn hawaii gitaarspelende vader op gehoor leren spelen. Die deed santana solo's en wist wel wat vervorming en wah was.... Dat was het laatste puzzelstukje.
Uiteindelijk in 1982 de eerste echte band en nooit meer terug gekeken.
Onvoorstelbaar koele optredens gedaan, en ook voor ****optredens drie trappen rhodespiano's lopen sjouwen. Rock&roll ervaringen voor uren verhalen. En leer nog steeds bij.
Leuke verhalen..De meeste zijn trouwens vrij recent valt me op..
Ik ben wat langer geleden begonnen. Zo'n 25 jaar geleden speelde ik op 'n Bontempi luchtorgel. Nadat ik me daarmee onsterfelijk voor schut heb gezet door op de lagere school tijdens kerst "Stille nacht.." te spelen voor de hele klas, bedacht ik me dat het niet zo rock 'n roll was. Vervolgens net zo lang gezeurd tot ik 'n akoestische gitaar kreeg van m'n ouders, die we ophaalden bij de plaatselijke muziekhandel. Géén idee hoe het ding gestemd moest worden, maar ik kreeg er twee plectrums bij en ik ben op gehoor mee gaan rammelen met alles wat ik interessant vond.
Op m'n 13e voor Sinterklaas 'n "King" elektrische gitaar gekregen, 'n "Tiger" versterker en 'n boekje. Eindelijk leerde ik hoe ik moest stemmen en welke noten je kon spelen. Op die manier leerde ik "Kom van dat dak af!" spelen..en één half jaar later speelde ik in m'n 1e band..
Van Zero to Hero in 'n half jaar..het was en is geweldig, het mooiste wat er is..
Ik heb vanaf mijn 7de (euhm da's al 37 jaar geleden) tot aan mijn 11de geprobeerd een accordeon te bespelen. Dat was hopeloos omdat mijn linker en rechter hand niet onafhankelijk genoeg van elkaar waren. Dezelfde conclusie moest ik trekken met betrekking tot het electronische orgel wat in de huiskamer stond, en eigenlijk niemand echt op kon spelen.
En toen! Wilde ik gitaar spelen, waar op mijn moeder mij aanmoedigde om de zolder maar eens te gaan verkennen. Daar vond ik drie Egmond gitaren, en eentje daarvan heb ik daarna eerst bewerkt met een plektrum geboden van een paperclip totdat er nog maar 2 snaren op zaten. Mijn mam vond het toen wel een plan om een echte set snaren en een paar echte plektrums te kopen :-) Die Egmond had ook een element, dus na een paar jaar raggen op de buisradio heb ik van mijn eerste vakantiewerk centjes een Pearl Les Paul gekocht, en daarna al sparend een gitaar versterker gebouwd. Door chronisch geld gebrek speelde ik doorgaans op "gerepareerde" snaren, als ze afbreken bij de kam kun je best nog een keer erop zetten :-) Ook wat vage gitaareffecten gebouwd, en uiteindelijke een bescheiden collectie bodemtrappers gekocht, die toen goedkoop waren omdat iedereen overging op rekken met effecten.
In 89 kwam daar een vage japanse strat bij, en een bas en nog een bas en een paar akoestische gitaren. Tot 2000 gitaar gespeeld, en na een verhuizing wilde ik graag weer in een band, en de eerste beste die vond vroeg een bassist. Dus een hele poos bas gespeeld, tussendoor een echte strat gekocht.
De band werd opgedoekt (vorig jaar) en dus maar eens een gitaar gepakt voor een bedrijfsbandje. Beviel zo goed (lees, we hadden zo'n goede bassist) dat ik sindsdien hoofdzakelijk gitaar speel. Alle genoemde instrumenten heb ik nog...
Ik heb altijd al gitaar willen leren spelen sinds ik als kind de Dire Straits op de radio (en later op cassetteke) gehoord heb. Om een of andere vreemde manier heb ik dat echter nooit durven vragen, waarschijnlijk door een onnodige schrik om uitgelachen te worden. :roll:
Toen ik het 2 de jaar op kot in Antwerpen zat (+-20 jaar oud) was er een andere kotbewoner (overbuur) die zo fier als een gieter zijn nieuwe steelstring gitaar kwam voorstellen. Toen ik zei dat ik dat ook al altijd had willen leren, maar dat ik niet zou weten hoe te beginnen, heeft hij me zijn oude gitaar (spaanse gitaar met een "extra klankgat" erin) in mijn handen gestopt voor de prijs van een bakje frieten en een curryworst (frikandel).
Redelijk kort daarna heb ik een Epiphone LP Special II gekocht met een 20w stagg versterkertje...
Heel veel heb ik daar eigenlijk nooit op gespeeld, voornamelijk door gebrek aan tijd (en meer goesting om andere dingen te doen als er dan toch eens tijd overbleef), maar ze stond er en de plannen bleven bestaan om er ooit wat meer mee te gaan doen. Af en toe flakkerde de liefde voor de gitaar weer even op en op zo'n moment heb ik mijn Yamaha APX-5 gekocht.
De spaanse gitaar raakte ik toch nooit meer aan en daar heb ik iemand anders gelukkig mee gemaakt, voor de volle prijs van "ne kebab" (broodje warm vlees? :hippie:).
De epiphone heeft mijn ma per vergissing (ze had begrepen dat ik hem wou verkopen terwijl ik toegezegd had deze even uit te lenen aan de buurjongen) ongeveer 5 jaar geleden verkocht voor een 100€, wat op zich geen foute prijs was gezien de kwaliteit van die gitaar. De versterker heb ik weggegeven (voor de prijs van nen hamburger, ik verhandel precies veel voor junkfood :cooler:) toen ik een andere versterker kocht.
Begin vorig jaar heb ik het dan weer in mijne kop gekregen en sindsdien heb ik redelijk wat geoefend en ook een hoop nieuwe dingen gekocht. Ik ben er nu na een jaar nog altijd relatief veel mee bezig (ik probeer elke dag wat te spelen, maar dat lukt niet altijd wegens tijdsgebrek) en de liefde is nog altijd even groot.
Ik plan om ooit eens lessen te volgen, maar tijd en goesting ontbreken me momenteel nog... :dontgeti:
vind iemand het hier verstandig om nog te twijfelen?Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door wireman
gewoon doen joh
je vind er een leuke hobby in wara je ook echt wat aan hebt en mocht je ervanaf willen zijn er genoeg die ook willen beginnen en je setje wer overkopen (;
Thanks voor de tip.. :seriousf:
Eigenlijk heeft mijn moeder me gedwongen om een instrument te gaan leren spelen. En ik dacht: "Als ik toch een instrument moet spelen, dan wordt het de gitaar!". En dus begon ik met een cheapo nylonsnarige akoestische gitaar van 50 euro. Eerst een half jaar zelf leren spelen en daarna op gitaar les gegaan.
Ik vond gitaar altijd al stoer.
Toen besloot ik op muziekles te gaan en (o.a. omdat mijn toenmalige liefje ook gitaar speelde en ik het ook daarom te gek vond :p) is het natuurlijk gitaar geworden!
Nu, 6 jaar later, ben ik helemaal verslaafd aan gitaar spelen! :noob:
Ik ben begonnen met trombone spelen, toen ik 8 jaar oud was, want toen mocht dat en de hele familie deed dat, bij zo'n echte ouderwetse fanfare. een jaar later kwam ik erachter dat zo'n ding meer lucht nodig had als ik had en toen ben ik trompet gaan blazen. Toen ik met mijn 10 jaar ook bij de fanfare ging ben ik bugel gaan spelen. voor 2 jaar lang ofzo. Toen had ik bedacht dat ik de muziek saai vond en toen ben ik gestopt.
toen ik 15 werd moest ik weer muziek gaan maken, het moest natuurlijk geen instrument zijn dat je bij een fanfare kon spelen, dus toen ben ik gitaar gaan spelen, toen luisterde ik nog volop ac/dc enzo.
Toen kwam ik bij een leraar die alleen akkoorden speelden, en toen ik dat een beetje gezien had ging ik naar de muziekschool waar ik 2 jaar op een wachtlijst stond. Toen uiteindelijk daar mijn eerste leraar ermee ophield kreeg ik les van de man waar ik echt heb leren spelen. Hij leerde mij hoe je kon improviseren en toen kwam ik erachter waarom de fanfare niks voor mij was. Ik wilde geen muziek spelen zoals andere hem bedacht hadden, ik wou dat zelf doen. Sindsdien ben ik verslaafd aan lichte muziek en speel ik vooral blues en een beetje jazz.
Ik was al een tijdje fan van Iron Maiden, Slayer, en Metallica. Toen ik 17 was vond ik een acoustische gitaar op zolder. Een stemschroef was kapot en dus speelde ik met 5 snaren.
Na een jaartje was ik het zat om Slayer unplugged op nylon snaren te spelen en kocht ik mijn eerste electrische gitaar, een Ibanez Universe. Toen had nog 100 gulden over voor een versterker dus mijn geluid was nog steeds bagger.
Mijn eerste band was een ramp, maar we hadden wel veel lol. Ik speelde toen met een 100 watt buizentop in de garage van de andere gitarist. Er kwam alleen geen behoorlijk nummer uit.
Daarna ging het hard en heb ik met twee Nu-Metal bands (Impassive en Brainshake) in heel veel kleine en middelgrote zalen in Nederland gespeeld.
Ik speel nu in een metalcore band.
ik was 14 en mijn oom speelde gitaar, beetje blues enzo.
en ik wilde dus ook.
maar mijn ouders stonden niet direct te springen want ik was al nooit zo'n ijverige scholier en ze zagen misschien toen al in hoe bezeten ik er door zou raken.:seriousf:
Dus ik had wel eens een gare gitaar geleend oid en rammelde wat, een E-mineur vooral want meer wist ik niet.
Enfin, op mijn 16e mocht ik dan toch op gitaarles, klassiek.
Ik ging meteen heel hard, was super gemotiveerd.
Op mijn 18e kwam de eerste electrische gitaar (een Squiertje, had ik hem nog maar...) en vandaar af aan is het fout gegaan en ben ik in de extreme metal geraakt ;)
Ben nu 35, heb met mijn band Grindpad de metalbattle gewonnen,speel ELKE dag gitaar en heb als motto: altijd blijven leren, stilstand is achteruitgang.
Ben de laatste maanden vooral aan het sweepen, Malmsteen'en.
Gaat me goed af, ik heb gelukkig het geduld altijd gehad om het langzaam en coorrect erin te laten slijten.
Geweldig, neoklassiek.
Alhoewel friemelarij NOOIT op kan tegen die mannen die met 1 noot je ziel weten te raken (Steve Ray Vaughn, Dimebag, Gary Moore, noem ze maar op)
ik speel eigelijk geen gitaar,heel raar,toch waar. ooit begonnen als flamenco gitarist en ben vrij snel in de blackmetal verzeild!aangezien bands gewoon kut zijn met die zeurlui ben ik het zelf gaan doen.maar een aantal bands hadden de grensen van het universum al voorbij gespeeld! en wou/kan hun niveau niet bereiken en weiger tijd/geluid/vinyl verspilling te worden.maar ik vind de gitaar/fiets/auto een leuk voorwerp om wat mee te knooien.heerlijke tijdsverknooiing!dus dat.....mischien moet ik ze maar eens verkopen...
Ik was 10 toen ik begon.
Mijn toenmalige leraar van de lagere school speelde elke dag wat nummers(hij was helemaal gek van Simon & Garfunkel en the Dubliners)
Mijn eerst nr was dan ook bridge over troubled water....:seriousf:
Na 2 jaar van hem les gehad te hebben heb ik een aantal jaren klassiek les gevolgd, daarna via een lokale gitaarleraar wat rock en blues. Nu, zo´n 27 jaar later, in diverse bands gezeten te hebben met hoog en dieptepunten speel ik voornamelijk voor mezelf en ik geniet er nog steeds van en ontdek telkens weer nieuwe uitdagingen.
Haha same here, ik was echt vet impressed omdat zij "al" 6 jaar speelde. En dat ze nothing else mathers en dat soort dingen kon spelen, ik stond met open mond te kijken en dacht jaaaaaa dat wil ik ook. Dus even later met z'n 2tjes naar de gitaar winkel gegaan me eerste gitaar(spaanse) gehaald. Liefde voor haar is weg. Maar de gitaar is er nog steeds en we leven nog lang en gelukkig (:Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door spykie
Als van kleins af zat ik bij een jeugdvereniging. En op kamp keek ik er altijd naar uit om bij het kampvuur liedjes te zingen onder leiding van gitaar. Mijn toenmalige leider speelde echt mooi. Toen, ik nog een jonkie, hij een geobsedeerde pepper fan... Gewoon geweldig, ik keek er echt tegen op. En dat is zo altijd gebleven. Naarmate ik ouder werd, kreeg ik zelf ook zin om die gitaar een vast te pakken, ik wou ook spelen. En op mijn 14de kreeg ik dan mijn eerste gitaar! Een bucht gitaar, maar evenzeer machtig gevoel zo een eigen gitaar. 't was een akoestische. Maarja net als mijn obsessie voor die gitaar had ik ook het virus van de peppers, dus moest en zou ik een elektrische hebben met kwalitatief hetzelfde vervolg :)
Nu 10 jaar later speel ik enkel nog akoestisch met vooral invloeden John Frusciante. Later kan ik echt zeggen dat dit nostalgie is :)
Ik ben op mijn 14e begonnen op een Rockson gitaar! Was toen Fl. 400,-.... Aangesloten op de Phono ingang van de stereo.... Instant distortion :)
Ik ben begonnen op m'n 17e, leerde toen een jongen kennen die mij ingewijd heeft in blowen, Pink Floyd en gitaarspelen!! Hij heeft mij de basisakkoordjes geleerd en binnen 2 maanden kon ik zo'n beetje alle akkoordjes wel spelen, incluis barré-akkoorden. Een paar jaar heel intesief gespeeld, toen echt 5, 6 jaar niet of nauwelijks en langzaam verder gegaan. Ik heb nooit les gehad, ja een maand in soleren, maar toen ik per ongeluk een buts had gemaakt in mijn leraar z'n peperdure jazzgitaar, was dat heel snel over... Heb zelfs nog in de schoolband gespeeld en ook een jaar bas in een Doommetalband..:???: (ik hou helemaal niet van doommetal....)
Enniehoe, op een gegeven moment voorzichtig aan mezelf leren zingen en spelen tegelijk, en daar ook veel tijd aan besteed. niet dat ik dat nou zo goed kan, maar goed genoeg om m'n huidige vriendin ermee te versieren!!:blast:
Toch vond ik dat ik te lang stil had gestaan en heb onlangs de Harry Sacksioni Methode gekocht en ben weer heul veul aan het spelen! "Vervelend" gevolg daarvan is dat mijn huidige gitaar prima voldoet voor akkoordjes spelen, maar ik nu toch echt wel ga sparen voor een wat betere gitaar, vooral geschikt voor fingerpicking enzo...
Akoestisch is echt mijn ding en ik heb een hoop mooie momenten beleefd met de gitaar!:harmony:
Een jaar geleden (was 14) begonnen met een cheapo 90€ stratocaster (waarvan de action echt HEEL erg hoog was) dan op m'n 15e verjaardag een Les Paul Special 2 gekocht, en nu volop aan het sparen voor 'n V of 'n exp :)
Ik was een bakvis van vijftien jaar. In de voorgaande jaren had ik blokfluitles gehad, had ik klarinet leren spelen en moest ik tromboneles nemen.
Wel sneu, die trombone-leraar moest bijna een uur rijden om mij les te geven en ik vond er niks aan.
Zoals ik zei, ik was vijftien. Mijn muzieksmaak ging eindelijk de goede kant op en ik wilde een instrument bespelen waarbij ik kon zingen. Gitaar dus!
Dus ik met mijn vader naar Bill Coolen in Tilburg (die verkocht toen nog gitaren) en daar een Spaans gitaartje van het 'merk' Prince uitgezocht. Toen ik na de eerste les het introotje van Come As You Are uit mijn gitaar voortbracht, was het hek van de dam. Ik was enorm enthousiast.
Die bewuste gitaar, prachtig gedecoreerd met stickers en zilverkleurige nagellak, speelt na twaalf jaar nog steeds prima.
Na een paar uitstapjes naar elektrisch en een semi-akoestische Fender (ik trof natuurlijk één van de slechtste Fenders ooit gemaakt), zweer ik nog steeds bij nylon!
:noob:
Benieuwd hoe die eruit ziet. Enfin, mijn eigen verhaal.Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Noeks
M'n vader vond dat ik teveel achter de pc zat en vond dat ik iets anders moest doen. Heb toen gedacht aan van alles en nog iets en dus ook het bespelen van een instrument. Van alle instrumenten uiteindelijk toch maar gekozen voor een van de mooiste instrumenten eruit. Op m'n 15e ben ik toen beginnen met het spelen op een Spaanse Akoestische gitaar geleend van m'n oom. Na een beetje zeuren toen m'n eigen elektrische gitaar gekregen. Een Squier Affinity Strat + Fender 15G Versterker. De Strat word niet veel meer gebruikt(Lang leve de Les Paul) maar die Versterker nog dagelijks.
Ik weet het nog zo goed als de dag van gisteren, ben inmiddels 51 jaar oud en het begon zo'n kleine 3 maanden geleden. Ik stond voor een gitaarwinkel en zag zo'n prachtige zwarte Gretsch staan. Binnen gekomen heb ik hem uitvoerig laten testen door de verkoper. Die moest wel lachen natuurlijk want dat had ie nog nooit meegemaakt. Vanaf die dag ben ik elke dag aan het oefenen, maar ik vindt het nog steeds leuk. Ik als indo zou het eigenlijk allang moeten kunnen. Heb nu spijt dat ik niet veel eerder ben begonnen.
Het virus heeft me nu te pakken en mijn 2 e gitaar is er inmiddels ook.Dat is een zwarte Fender Stratocaster geworden. Alles draait op een Fender Mustang 3. En voor de avond sluit ik mijn gitaar aan op een Boss ME 70 met koptelefoon. Mijn eerste foutloze nummer ( Happy birthday to You ) kan ik inmiddels spelen, dus jullie begrijpen dat smaakt naar meer.Voor goeie tips en raad sta ik natuurlijk altijd open en kom vaak op deze site.
Groetjes
Chet
Ik ben begonnen als gup van 12 jaar met een droom om bassist te worden van een succesvolle band. Ik moest van mijn ouders eerst de basis dingen leren van de gitaar in het algemeen.
Ik ben nu 16 en heb dus 4 jaar les gehad. Nog steeds overigens. Ik ben in les gegaan bij een leraar klassieke gitaar. Dit wordt waarschijnlijk mijn laatste jaar bij hem in les, want ik wil mijn horizon verbreden en naar een leraar lichte muziek.
Door de (korte) jaren heen dat ik de kunst van het gitaar spelen ben beginnen te snappen heb ik veel mijzelf mijlpalen gesteld:
- Ik moest en zou per se solo's leren te improviseren
- Ik moest en zou per se barre akkoorden leren
Nu heb ik beide wel redelijk onder de knie en ben ik bezig om mijn eigen nummers te schrijven. danwelniet bandloos maar toch.
Mijn droom om bassist te worden bestaat nog steeds alleen heeft die wel ruimte moeten maken voor een andere droom: Gitarist, singer/songwriter worden.
Ik geniet nog steeds elke dag van de vaardigheden die ik heb geleerd. Er gaat geen dag voorbij zonder de snaren met rust te laten.
Mooie verhalen. Alleen jammer dat er geen foto's van de beginnersgitaren worden geplaatst.
Hier is mijn eerste gitaar. Gekregen van mijn oma toen ik een jaar of 9 was - dat is dus zo'n 45 jaar geleden. Ik weet nog dat ik, samen met haar, met de bus naar de "stad" ging om die gitaar te kopen. Hij kostte toen 30 gulden - inclusief tas.
Ik heb nog een poos les gehad van een lerares die bij ons thuis kwam maar ik ben nooit een geweldige gitaarspeler geworden.
De oude gitaar is wel altijd bij me gebleven. Er is een tuner kapot, de hals lijkt wel een achtbaan, de actie is enorm maar dit is de enige gitaar die ik nooit zal willen missen ...
http://www.atgp.nl/eigengitaar/eerstegitaar.jpg
Ik ben begonnen met gitaar spelen toen ik 11 was. Omdat ik net zo stoer wou zijn als Godsmack en Slayer!
Ook een mooi verhaal. Maar hoeveel (oudere) gitaristen zullen hun beginnersgitaar nog hebben of er tenminste nog foto's van hebben?Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Ike57
Van mijn eerste nylonsnaar weet ik zelfs het merk niet eens. Daar hield ik me op m'n 12de al helemaal niet mee bezig. Echt slecht zal het instrument niet geweest zijn, er zijn genoeg beginners snel afgehaakt door brakke instrumenten en daar val ik dus niet onder.
Mijn beginnersgitaar heb ik na een paar jaar sparen ingeruild voor een andere gitaar. Zo zal dat bij de meesten gegaan zijn.
Ik heb 'm ook niet meer.. Had een brandhout gitaartje en die heb ik geruild +100 gulden met een vriend voor een Yamaha G-230 uit '78, daar zijn genoeg plaatjes van te vinden!
http://www.elderly.com/items/images/...1501_front.jpg
Dit is niet de mijne, maar zo ziettie eruit..! En ik heb hem nog nog steeds..
Hij moet gemaakt worden, kast is gescheurd en hij zit helemaal vol battlescars, de toets is in het tussen het 2e en 3e fret alles behalve vlak, maar wat klinktie mooi!!!!
Oh, maar die heb ik nog wel, het is nog steeds mijn main axe... het eerste versterkertje heb ik ook nog, maar die is inmiddels omgebouwd, en gebruik ik niet meer zoveel... afijn, hier mijn eerste gitaar die ik in handen had, van mijn oom. die is weer terug naar zijn rechtmatige eigenaar
http://94.100.122.38/134150001-13420...96_5_Ohmx.jpeg
en hier mijn eerste gitaar en versterkertje toen
http://94.100.121.215/209850001-2099...37_5_UEq2.jpeg
en beiden nu
http://94.100.116.82/1270100001-1270...22_5_WxmJ.jpeg
verhaal staat ergens verder terug in dit topic
Hé, dat speakercabinet had ik nog niet gezien :seriousf:
Wel die SP-10 top in het werkbank forum.
Tja, achteraf jammer dat er van mijn vroegere (zelfgebouwde) gear geen foto's zijn.
inmiddels is het cabinet ook goed af, heerlijk lelijk ding is het geworden. Nu wel met grille en vier grotere speakers, en een zestal tweeters. moet er nog eens een foto van posten... eerst het versterkertje maar weer maken, volumepot heeft het begeven :(
Leuk topic..
Nu ikke! Ik wilde een drumstel toen ik een jaar of 10 a 11 was of zo. Mocht niet.. Iets met herrie of zo. Toen ben ik naar gitaar les gestuurd naar de plaatselijke accordeon vereniging waar iemand gitaar les gaf met de ouwe akoestische gitaar van m'n moeder, een triplex flut ding.. (Ik heb 'm nog steeds hier thuis staan. Hij is ooit roze gespoten door m'n broer toen de Peavey Edje Vandenberg uit kwam.)
http://www.mrweird.demon.nl/temp/wrak.jpg
Dat was dus niet zo'n succes.. 5 jaar lang daarna geen gitaar aangeraakt tot Gary Moore met z'n wild frontier kwam. Toen wilde ik weer gitaar spelen! Toen heb ik een tweedehands Welson gekocht uit het lokale advertentie blaadje van geld wat ik had verdiend met m'n eerste baantje. Een Gibson SG kopie. En toen heb al doende mezelf gitaar leren spelen met een paar boekjes en tabulatuur uit allerlei gitaar bladen..
ps, ik heb nu toch lekker (ook) een drumstel hier staan.
Ik ben een jaar of twee geleden begonnen (op mijn 27ste), op een scheve akoestische gitaar van Stagg. Die heb ik dan ook lekker omgeruild :) De reden waarom ik ben beginnen te spelen is tweeledig. Ik ben nieuwsgierig waarom ik bepaalde muziek leuk vind om naar te luisteren, reverse engineering is ook iets wat ik regelmatig beroepsmatig doe (als informaticus). Daarnaast is muziek spelen gewoon een goede uitlaatklep :)
Soms (meestal wanneer iets niet lukt tijdens het oefenen) vraag ik me wel af of ik niet te laat begonnen ben met spelen. Dat idee zou ik toch echt eens moeten leren bannen uit mijn hoofd, het remt af. Dit komt gelukkig niet al te vaak voor, voor de rest heb ik gewoon heel veel plezier van mijn instrument, ook al vorder ik niet zo snel als de meute 12 jarige wannabe metal spelers die ik in de les tegenkom ;).
Maak je daar geen zorgen om, ieder heeft z'n eigen tempo toch? En het gaat er in de eerste plaats om dat je er plezier in hebt, zolang je dat doet is het prima.
En je kan maar op 1 manier te laat beginnen; en dat is als je het eigenlijk al véél eerder had willen doen. En dan nog alleen maar omdat je dan een aantal jaren plezier van het spelen gemist hebt ;)
Wat dat betreft ben ik wel op de juiste leeftijd begonnen denk ik. De zin om gitaar te leren spelen kwam pas samen met een verbreding van mijn smaak in muziek (tijdens en na mijn studententijd).
En uiteraard heb ik er veel plezier van, in september begin ik al mijn derde jaar muziekschool. Ik ben niet van plan om er mee te stoppen :D
Mijn ouders hadden het idee om mij een instrument te laten spelen. Voor ontwikkeling etc. Mijn vader, een echte muziekliefhebber (allerlei soorten: rock,blues, jazz en zelfs punk. Met als idool Frank Zappa) wilde mij dus wel graag gitaar laten spelen.
Het begon dus in groep 4 lagere school. Toen was ik een jaar of 8. Ik kreeg spaanse les bij Dik van der Kaaden, die bij mij op het dorp woont, logische keuze dus. Mijn had mij beloofd dat ik een elektrische gitaar kreeg als ik naar de brugklas ging. Onderhand had ik dus al een beetje aangesukkeld wat betreft spaanse muziek, a la flamenco, en natuurlijk standaard akkoorden.
Met de komst van de Ibanez GSA60, en een goedkoop onbekend 15watt versterkertje begon dat avontuur. Liep echter niet zoals verwacht en toen dus eigenlijk zo goed als 3 jaar stilgestaan, maar ging bijna dwangmatig nog wel naar gitaarles. Toen ik aan het eind van de derde in aanraking kwam met een meisje die op zangles zat en ontstond het idee om haar eens te begeleiden(op een steelstring) met wat (pop)nummertjes. Zo ontstond er, naast een vriendschap tussen ons, weer plezier in gitaar spelen. Toen een via die vriendin in een jeugdige popcover band terecht gekomen. Toen dus ook een 100 watter gekocht (? moet dat ding echt maar eens verkopen en een kleinde buizen kopen, wat bezielde me...) en afgelopen zomer van mijn spaarcentje een Fender strat. De laatste 3 jaar heb ik dus weer heel veel plezier in gitaarspelen, en maak weer vorderingen. (fav genre= blues, rock.) (pop speel ik alleen in band-verband)
Ik geloof dat begon te kriebelen toen ik op 10 jarige leeftijd 'Thunderstruck' van ACDC, dat toen nog in de top 40 stond, op TV zag. Er was iets met die openingssolo en dat lalalalalalala dat me vervulde met de drang mijn vinders over een fretboard te laten racen.. :) Goeie herinnering...