Jazz tips

Ik ben ooit begonnen met het naspelen van Ella Fitzgerald en Sara Vaughan scats en liedjes. Klassieke swing als Charlie Christian is ook nog steeds inspirerend, vooral omdat dit een van de meest invloedrijke jazz gitaristen is geweest. Laat je niet in de war brengen door de band waar die bij zat: Benny Goodman, frasering etc. is door iedereen in de jazz gekopieerd. Luister: http://www3.nbnet.nb.ca/hansen/Charlie/ccsolos.htm
Later me vergrepen aan de begeleidingpartijen van de dames. Barney Kessel en Herb Ellis bijvoorbeeld, zijn gitaristen die dat veel hebben gedaan. Herb Ellis heeft een boek uit gebracht wat ik wekelijks inkijk en waar je heel veel van zou kunnen leren:
http://www.sheetmusicplus.com/store/...mage+Thumbnail

Citaat:

---

Oorspronkelijk geplaatst door Ibanez666

Ok, zal er eens mee aan de slag gaan. Maar de jazz waar ik op doel is vaak instrumentaal. Welke songs raad je me aan om eens mee te beginnen?

---

Er zijn ontzettend veel 'standards' waar je mee kunt beginnen. Die zijn vaak ook instrumentaal uitgevoerd.
Een flinke lijst waar je naar smaak wat uit kunt pikken staat hier

Ok jongens, bedankt voor de tips. Ik ga de aankomende maand even oefenen en dan zal ik eens wat posten hier.

De basis voor muziek is spanning en ontspanning. Je speelt een spannende noot en laat die spanning ontspannen door een ontspannende noot erachteraan te spelen. In de popmuziek is het verschil tussen spanning en ontspanning erg subtiel (C D G bijv) . In de jazz maken ze dat verschil wat duidelijker (voorbeeld iemand?).

Dit doen ze door tonen te spelen die buiten de toonaard vallen. Zo ontstaat er enorm veel spanning. Maar door deze tonen te laten oplossen in toonladder-eigen tonen ontstaat er weer ontspanning.

Denk aan de bluenote uit de blues ladder. Die toon is op zichzelf ontzettend vals. Maar doordat je em tussendoor speelt, geeft deze ene toon ontzettend veel kleur aan je spel.

Zo kan je in een solo, voor iedere toon die je speelt, een halve toon er voor spelen. Dus is je solo: e fis a b, dan kan je ook spelen: e (f) fis (gis) a (bes) b. De tonen tussen haakjes speel je heel kort, het accent blijft op de originele tonen liggen (e fis a b).

Dit kan je ook met meerklanken doen en dan heb je jazz (effe kort door de bocht gezegd ;))

Citaat:

---

Oorspronkelijk geplaatst door -=JEROEN=-

De basis voor muziek is spanning en ontspanning. Je speelt een spannende noot en laat die spanning ontspannen door een ontspannende noot erachteraan te spelen. In de popmuziek is het verschil tussen spanning en ontspanning erg subtiel (C D G bijv) . In de jazz maken ze dat verschil wat duidelijker (voorbeeld iemand?).

Dit doen ze door tonen te spelen die buiten de toonaard vallen. Zo ontstaat er enorm veel spanning. Maar door deze tonen te laten oplossen in toonladder-eigen tonen ontstaat er weer ontspanning.

Denk aan de bluenote uit de blues ladder. Die toon is op zichzelf ontzettend vals. Maar doordat je em tussendoor speelt, geeft deze ene toon ontzettend veel kleur aan je spel.

Zo kan je in een solo, voor iedere toon die je speelt, een halve toon er voor spelen. Dus is je solo: e fis a b, dan kan je ook spelen: e (f) fis (gis) a (bes) b. De tonen tussen haakjes speel je heel kort, het accent blijft op de originele tonen liggen (e fis a b).

Dit kan je ook met meerklanken doen en dan heb je jazz (effe kort door de bocht gezegd ;))

---

Weer even een Noob vraag, wat is de bluenote?

Marty Friedman doet dat trouwens met bends. Hij speelt de (valse) noot voor de noot die hij wil spelen en bend er dan snel naartoe, zo vraag je inderdaad om wat aandacht. :-)

Citaat:

---

Oorspronkelijk geplaatst door Ibanez666

Weer even een Noob vraag, wat is de bluenote?

Marty Friedman doet dat trouwens met bends. Hij speelt de (valse) noot voor de noot die hij wil spelen en bend er dan snel naartoe, zo vraag je inderdaad om wat aandacht. :-)

---

Blue note = #4
Dus in de G bluesladder: G Bb C C# D F G

Citaat:

---

Oorspronkelijk geplaatst door pimmetje

Blue note = #4
Dus in de G bluesladder: G Bb C C# D F G

---

Ah ok thnx. Probleem is dat ik niet in noten denk als ik speel. Ik weet de noten wel te vinden hoor als het moet (dus die bluenote ook), maar ik ga eigenlijk altijd uit van de basisnoot van een akkoord(enschema) en dan weet ik welke noten ik zou kunnen spelen, niet omdat ik weet dat een bepaalde noot in een bepaald akkoord past, maar puur omdat ik weet welke noten op de hals ik kan gebruiken en weet hoe ze klinken. Ik zou dus niet zo maar kunnen zeggen nadat ik een loopje heb gespeeld, welke noten het waren. Daar moet ik dus echt wel even voor gaan zitten. Beetje optellen met gebruik van je vingers in plaats van uit je hoofd dus.

Citaat:

---

Oorspronkelijk geplaatst door pimmetje

Blue note = #4
Dus in de G bluesladder: G Bb C C# D F G

---

Eigenlijk zijn er nog wel meer blue notes. Maar #4 is inderdaad een belangrijke.

Voor de rest, wat betreft de (meeste van de) andere reactie:
+1!

Wordt waarschijnlijk toch wat theorie ook voor me als ik het zo bekijk. :)

wat wordt eigenlijk met #4 bedoeld?

Overmatige kwart.

Bijvoorbeeld c-f# of a-d#

Ook wel de tritonus/duivels interval genoemd. Deelt een octaaf precies in tweeen.
Denk aan de intro van bijvoorbeeld Purple Haze.