Maggie haast te maken. Het diehard forumlid van zangnet.nl die Hendrix les heeft gegeven is al geruime tijd bezig de schade te beperken ;)Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Moosie
Printable View
Maggie haast te maken. Het diehard forumlid van zangnet.nl die Hendrix les heeft gegeven is al geruime tijd bezig de schade te beperken ;)Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Moosie
Gatverdikke, de gooi en smijt periode van Karel A werd action painting genoemd. Een jaar of vijftig voordat noord Holland met het zeer succesvolle bedrijf Action op de proppen kwam.Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Einzeln
Toch gezwicht voor uitleg, terwijl ik mij had voorgenomen dat niet te doen.
Vriendelijke groet, Gus
Je hoeft niks uit te leggen. Rustig lezen is ook een kunst.Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door budje
Vriendelijke groet, Gus
Ps. ik zal snel de foto rubriek weer's checken.
Godsamme, en dat terwijl ik een grap maakte.Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Duhsjaak
Leuk en herkenbaar topic!
Ikzelf ben geen geweldige gitarist maar heb ooit de "fout" gemaakt een fantastisch mooie Fender Custom Shop te kopen. Dit was voordat ik een huis kocht en had zoiets "nu kan het nog, anders doe je dit nooit meer".
Ik ben nog steeds super blij met het ding maar het verneukeratieve is dat je eigenlijk veel te snel te verwend raakt aan topspul. Toen ik vervolgens ging shoppen voor een hollow body was het verschil tussen die CS en bijvoorbeeld een Epiphone Dot te groot, met als resultaat dat ik een Gibson Custom ES339 heb gekocht. Geweldige gitaar, maar had ik em écht nodig gezien het geringe gebruik...?
Door te tijd heen ben ik er wel achter gekomen dat ik geen verzamelaar ben. Had ooit een mooie Tokai Springysound maar omdat ik er niet op speelde heb ik em weg gedaan. Ik ben wel iemand van "ik doe het goed of niet!" waardoor het verloop eigenlijk nul is en op dit moment ook helemaal geen GAS meer heb!
Elke gitaar heeft een specifiek doel:
Fender CS Strat: Mijn main axe
Zelfbouw strat: Mijn backup axe (of als ik ergens moet spelen waarbij ik twijfels heb over de veiligheid)
Gibson ES339: Mijn hollowbody/hummie axe
Eastman E20OM: Mijn acoustic
Fender Jimmie Vaughan Strat: heb ik een Little 59 humbucker in gegooid, en staat permanent Drop C. Gebruik em dan ook voor 1 specifiek nummer, maar dit was mijn eerste échte electrische gitaar, en die gaat nooit meer weg!
SX Acoustic: Mijn eerste akoestische gitaar, heeft tevens een pre-amp, wie weet ooit nog eens handig. Daarnaast brengt verkoop helemaal niets op dus waarom zou ik em weg doen?
Soms schaam ik mezelf wel eens als ik als prutsamateur met dure rommel aan kom kakken, maar van de andere kant is het mijn enige hobby die ik nog heb. Ik geef verder ook nergens iets om qua auto, kleren of whatever, dus wat zou 't?
Je moet je pas zorgen gaan maken als je:
- structureel troep koopt en ook weer verkoopt, ik ken gasten die elke maand een nieuwe gitaar (chinees stuk ellende X of Y) koopt en met een bak vol ruk pedalen aan komt kakken ("jah joh, was maar 200 eu op marktplaats en klinkt net zo goed als een Custom Shop" cognitieve dissonantie types). Behalve dat het je op termijn meer geld kost omdat je constant loopt te wisselen, ga je nooit je eigen sound vinden omdat je nooit het geduld neemt een instrument te leren kennen. Ook leidt het enorm af van waar het mijns inziens om draait; lekker gitaar spelen!
- meer uitgeeft dan er binnen komt, of dat je wasmachine al 3 maanden kapot is vanwege geldgebrek maar je die telecaster niet kon laten staan. Inkoppertje natuurlijk maar dat programma met Martijn Krabbé bestaat niet voor niets.
Leuk topic :)
Een ethische kwestie van teveel gear.
Volgens mij is het hoe je er zelf bij voelt en of je het genoeg nuttig kan gebruiken.
Ik heb
-4 Strats waaronder 2 standard US jaren 80, éen Blade en éen CS.
-1 Fame Les Paul copy (miskoop)
-2 Tele's , 1 CS en 1 Squier
-1 Taylor acoustic
- Een kast vol pedalen, amps...........................
Maar daar gaat het niet om, elk heeft zijn nut of herinnering volgens mij en ja, het is zoals een beetje als vrouwen ze hebben elk hun doel/nut en sommige moet je laten gaan :)
Ik gebruik live altijd 2 gitaren en switch nogal eens dus de meeste komen van pas.
Dit vind ik wel herkenbaar. Jaren terug had ik ook veel gitaren maar uiteindelijk speel ik meestal maar op 1 a 2 gitaren echt regelmatig. Iedere nek voelt weer anders en vergt soms wat gewenning. Als meerdere gitaren er alleen maar voor zorgen dat ik eerst een tijd moet bedenken waar ik op wil gaan spelen en dan weer moet wennen aan de andere hals dan is het naar mijn mening teveel.Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door FruscianteFan
Wat een fantastisch luxe probleem!Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Braindead
Sorry!!!!!!Citaat:
Oorspronkelijk geplaatst door Einzeln
Ik merk zelf dat het af en toe goed is je 'stal' te herevalueren. Een tijdje lang had ik diverse gitaren soort van dubbel; ofwel als back-up ofwel met andere pickup configs, ofwel omdat ik ze in 2 bands met verschillende stemmingen gebruikte. Maar ja, 1 van de bands stopt en de liefde was al aan 't bekoelen, dus 1 v.d. 2 gaat eruit (had 2 Hamer Vector Flying V's bijv, waarvan 1 voor een Priest-tribute).
Door de jaren heen wist ik ook steeds beter/specifieker wat ik wilde. Dus, hoppa, 2 super-strats (bolt-ons) met Floyds eruit en een super-strat met set neck, string-through body ervoor terug. Zoveel meer sustain, akoestisch klinkt ie al makkelijk 50% luider.
Te veel gear? Tja, ik probeer momenteel onder de 15 gitaren te blijven, dat lukt me, maar mocht ik over x tijd ineens meer ruimte, geld en/of GAS hebben, kan die grens zomaar worden opgerekt. Wel hebben m'n gitaren tot nu toe altijd een individueel nut/bestaansrecht. Heb bijv. 3 Les Pauls (waarvan 2 Customs); 1tje is de allround vette topplank (m'n Randy Rhoads); 1tje is de beukmachine (zwarte LPC met Super D/36th PAF) en 1 is de helderdere 'classic rock meets EVH' Kossoff/Moore Standard (Norton/Air Norton). Allen met push/pull pots uiteraard.
Ik hang zelf ook de schilder-analogie aan (gitaren zijn kleuren; voor een vrolijk schilderij gebruik je een stuk minder zwart. ;) )