GitaarNet - GitaarNet Klassiekers: Harmony H62-63



KLASSIEKERS

Harmony H62-63
door Micha Pudlo
Augustus 2002

De Harmony company werd als Amerikaans merk gesticht in 1892, en werd een van de grootste producenten van student guitars: gitaren voor de beginnende gitarist. Harmony overleefde totdat de import-producenten van gitaren de markt overnamen. Op het hoogtepunt van de gitaar-boom in de jaren '60, produceerde Harmony zo'n 1000 gitaren per dag. Deze gitaren waren massaproducten en misten daarom wat kwaliteit. Zo werd bijvoorbeeld heel slordig met lijm aan de binnenkant omgesprongen. Toch heeft Harmony geprobeerd ook de markt voor de professionele gitarist aan te boren. Dit gebeurde midden jaren '50 en de twee gitaren die hier aan de orde komen zijn van deze lijn afkomstig. Het zijn full-depth archtops met mooie block-inlays op de hals, twee pickups, en een fantastisch gestroomlijnde body. Het zijn de H-62 Artist Jazz en de H-63 Black Espanada, de paradepaardjes van Harmony.

Klik op het plaatje voor een vergroting

H-62 Artist Jazz
Deze gitaar is van Teddy Morgan geweest. Hiermee heeft hij zijn beroemde album Ridin'in Style opgenomen. Er zat er een grote scheur in de zijkant van de body van de input tot aan de cutaway. De hals stond dientengevolge behoorlijk krom. Na reparatie is de gitaar afgesteld en de speelbaarheid en actie is nu fantastisch. De gitaar is veelvuldig gebruikt, te zien aan de versleten plekken tussen de elementen en bij de volumeknop voor het nekelement (Teddy Morgan heeft er jaren mee getoerd). De golven in het hout bij de versleten plekken lijken te duiden op een massieve top, maar het blijkt toch gelaagd te zijn. Het mooie Harmonylogo is hier wel aanwezig. De brug is een simpele houten brug (waarschijnlijk origineel). Het akoestisch geluid is veel opener en luider dan bij de Espanada, maar sterft wel iets sneller uit (houten brug !?). Het electrisch geluid is unreal. Het overall geluid is luider en duidelijker dan de H-63 in alle pickup standen. Vooral het nekelement klinkt geweldig. Veel laag natuurlijk, maar dat heeft de Espanada ook, alleen hier is het duidelijker.

Dit is het beste archtop geluid wat ik ooit heb gehoord, zonder gekheid. Deze gitaar leent zich perfekt voor WestCoast-blues, jaren '50 blues en jumpblues. Het tegenfase geluid is ook zeer sterk, en de mooie scherpe brug stand voor blues completeert het geheel. Feedbacken doet deze bak nauwelijks, hoewel hij geen stapel heeft. Het overall geluid van Espanada was reeds zeer goed, voor dit geluid kun je niet anders dan een 10 geven! Als je gitaren wilt vinden die een beter geluid hebben voor dit type muziek, kom je bij hele dure Gibsons uit, (ES-5) en die zijn helaas (en misschien maar goed ook) echt onbetaalbaar.


Elementen en brug (klik voor vergroting)	Kop (klik voor vergroting)

H-63 Black Espanada
Deze gitaar is gebouwd in 1955 en is afkomstig van een muziekwinkel, c.q. Harmony liefhebber in de staat New York. Het is de meest extreme van de twee qua uiterlijk, de 'Holy Grail' voor iedere Harmony(archtop-)liefhebber. De gitaar is zwart gelakt en wat meteen opvalt, is dat de body een aluminium rand heeft. Deze 'metalbinding' is iets wat men bij Harmony dus een paar jaar deed bij deze gitaren en is volgens mij uniek en later nooit meer vertoond. Het geeft de gitaar een robuust stoer en extravagant uiterlijk.

H-63 Black Espanada (klik voor vergroting)

De gitaar heeft een 12-string tailpiece en een aluminiumbrug met 12 gleufjes en als je naar de kop kijkt, zie dat er 6 extra gaten in zaten. Iemand heeft blijkbaar geprobeerd er een 12-snarige gitaar van te maken (de sukkel!); de gaten in de kop zijn netjes opgevuld en en de kop opnieuw gelakt, waardoor wel het mooie Harmony logo verdwenen is. De pickups liggen in een wit/doorzichtig plastic kuipje (hoe noem je dat?) en zijn dus in hun geheel met schroeven in hoogte verstelbaar. Het zijn een soort P90-achtige single- coil pickups. De gitaar voelt stevig aan en ook knoppen en switch voelen goed aan.

H-63 Pickups (klik voor vergroting)

De nek is iets breder dan tegenwoordig normaal, 1,75", en is ongelofelijk soepel bespeelbaar. Het akoestisch geluid is duidelijk, gemiddeld hard, maar wel mooi. Ingeplugd op een Blues Junior versterker gaan we het electrisch geluid testen. En daar komt hij tot leven! Het nekelement zorgt voor een volle warme, maar toch felle (niet jazzy/rond) bluesklank, perfect voor swingblues. Het is een donkerbruine klank, maar toch blijven de noten vrij goed onderscheidbaar. Het wordt geen 'zooitje' of 'notenmoes'. Het brug element is feller en scherper, maar nog steeds vol, goed voor blues of rocknroll. Ik heb beide elementen in tegenfase laten zetten, waardoor de middenstand het karakteristieke 'T-Bone'-geluid levert, het droge, scherpe, 'ouwe' blues geluid, perfekt voor jumpblues of jaren '40/'50 blues. Totaalgeluid is zeer goed, veel beter dan de nieuwere Epiphone's die ik gehad heb (de ES-275 en de ES-5 remakes van Epiphone), met als uitschieter de klank van het nekelement. Feedback veroorzaken doet de gitaartrouwens nauwelijks, en als we in de body kijken zien we een stapel, pakweg tussen brug en brugelement.

Kortom, deze twee juweeltjes van de 'goedkope' Harmony fabriek behoren niet alleen qua klank, maar ook qua uiterlijk bij de mooisten der aarde.