Het zal je maar gebeuren. Als ultiem 'Zappa-fan' gevraagd worden als 'stuntgitarist' in de band van Zappa, welke rol eerder niemand minder dan Steve Vai vervulde! Het gebeurde Mike Keneally in 1987. Het was voor hem het begin van een enorme uitdaging. Vooral als je je bedenkt dat hij zich, als keyboardspeler van origine, nooit heeft beschouwd als 'gitarist', laat staan 'gitaarheld'. Dat hij in de jaren negentig meerdere malen op grote podia het gitaarduel aanging met 'gitaargod' Vai in nummers als 'The Attitude song', en in Vai's band veel technisch ingewikkelde gitaarstukken aankon, voelt voor hem nog steeds als heel onwerkelijk. "Vanaf dat moment had ik het gevoel dat ik in principe echt alles kan. Ik bedoel, als ze me vragen om over die rij stoelen hier te vliegen, dan kan ik dat alleen niet omdat ik me er nog niet genoeg op gefocussed heb".

"The stage"	Mike Keneally

De IJsbreker op woensdag 11 juni. Er zitten meer mensen buiten op het terras aan de Amstel, dan er zich verzamelen waar Mike Keneally zo zijn clinic gaat houden. Het (warme) weer? Het tijdstip (doordeweekse middag)? De (gebrekkige) media-aandacht? Wat voor reden de lage opkomst dan ook heeft, het maakt de aanwezige Keneally-fans, waaronder een paar meegereisde 'groupies', zeer weinig uit. Des te meer gelegenheid om de man zelf wat te vragen!

Mike Keneally staat bekend als een zeer aardige en toegankelijke man met veel humor. Bovendien blijkt tijdens de clinic dat hij heel bescheiden is. Hij vindt van zichzelf dat hij de typische gitaartechnieken nog steeds niet goed beheerst. "Hoewel ik me tegenwoordig wel beter kan uiten op gitaar dan op keyboards, ben ik nog lang niet op het punt waar ik wil zijn, in de beheersing van het instrument," stelt Mike in het begin van de clinic. Hij zit op een stoel met op zijn schoot zijn favoriete groene strat die hij in een Fender Twin heeft geplugd en begint met het spelen van een paar nummers. Mike Keneally heeft een zeer 'vrije' manier van spelen, en improviseert er flink op los. Zijn stijl is onorthodox, en de bekende 'licks uit het boekje' komen zelden voorbij. Ook speelt hij steeds afwisselend met plectrum en met zijn vingers. Uit het publiek komt een vraag waar hij aan denkt als hij improviseert. "Het moment waarop ik begin te denken, is er iets mis. Dan ben ik waarschijnlijk afgeleid, niet in mijn humeur of is de sfeer van het optreden niet in orde. Meestal laat ik me helemaal gaan met "the flow". Achteraf heb ik dan dingen gespeeld waarover ik ook mijzelf heb verbaasd."

Mike had net weer een enorme uitdaging achter de rug. Hij had die zondag opgetreden in het Concertgebouw, waarbij zijn eigen compositie werd uitgevoerd door het Metropole orkest. Bovendien stond hij de vorige nacht op het podium in Nijmegen met zijn idool Jan Akkerman. *) Hij vertelde dat hij vroeger zwaar onder de indruk was van Akkerman en speelde vervolgens een "Akkerman-akkoord" dat hij had gebruikt in het nummer "Wooden Smoke". Bij het schrijven van de stukken voor het Metropole orkest had hij geen gitaar gebruikt. "De composities zijn 'in mijn hoofd ontstaan en op papier gezet'. Normaal gesproken hou ik er wel van om stukken van het ene instrument naar het andere te transformeren. Bijvoorbeeld keyboardstukken naar gitaar. Je krijgt dan hele aparte akkoorden, en wordt gedwongen bepaalde patronen los te laten. Hetzelfde effect bereik je door te experimenteren met alternatieve stemmingen".

Mike Keneally speelt, volgens de Zappa-traditie, met veel humor. Wat hij tijdens deze clinic vooral demonstreert, is zijn bedrevenheid in het tegelijkertijd zingen en spelen van interessante melodielijnen en rhytmespel. Dit tekent de man als 'multi-instrumentalist'. Sommige (verzoek)nummers die, gewapend met slechts een strat en een versterker, eigenlijk onmogelijk te spelen zijn, blijven toch overeind. Je kon zien dat er in zijn hoofd een voltallige band meespeelde aan het meeneuriën van de begeleidende stukken. Dat hij in zijn hart toch eigenlijk wel een 'echte gitarist' is, bewijst de hechte band met zijn groene 'Eric Clapton Signature strat', die hij bovendien een koosnaam heeft gegeven; 'Jesse'. 'De gitaar kent mij en ik ken mijn gitaar. Door de jaren heen ben ik er steeds vertrouwder mee geworden en mijn meeste nummers speel ik er dan ook mee'.

*) Zowel zijn optreden in het concertgebouw als de 'jam' met Akkerman zijn opgenomen en worden omstreeks september uitgezonden door de NPS in het programma 4FM.

top

 Relevante links: