|
Over het prille begin van de Egmond gitaren bestaan bij mij nog steeds veel onzekerheden. In verschillende artikelen lees ik dat stationschef Egmond in Eindhoven is begonnen met het bouwen van gitaren en dat vanaf 1940 zijn drie zoons bij dit proces werden betrokken. Vreemd genoeg heb ik een gitaar in mijn bezit, waarin een sticker zit met daarop :" Egmond Freres anno 1935 ".
| (Klik op plaatjes voor vergroting) |
 |
 |
| Anno 1935 |
|
Na enkele branden binnen het bedrijf dat in de binnenstad van Eindhoven stond, verhuisde men naar het plaatsje Best. Daar groeide het bedrijf uit tot een topbedrijf. Wekelijks verlieten duizenden gitaren de fabriek die in vele landen van de wereld werden verkocht. Hier in Nederland zijn veel muziekliefhebbers gestart op een Egmond gitaar.
Natuurlijk begon je op een akoestische, zoals de Toledo op het plaatje hieronder.Wilde je meer geluid, dan kon je daar makkelijk een element opzetten.
| (Klik op plaatjes voor vergroting) |
 |
 |
| Toledo |
Egmond pick up |
Ook kon je een eenvoudige gitaar makkelijk "elektrisch" maken door er een Royal element op te zetten dat ook door Egmond werd geleverd. De echte doordouwer kon er zelfs een Royal versterker bij kopen.
| (Klik op plaatjes voor vergroting) |
 |
 |
| Royal element |
Royal versterker |
Vooral de archtop was toen erg populair. Voor mij en mijn vriendjes waren witte gitaren toen de Rock and Roll gitaren.
 |
| Advertentie Manhattan / Egmond |
Omdat de economische situatie van ons land niet zo rooskleurig was als heden ten dage, konden veel mensen niet zo makkelijk geld vrij maken om een instrument te kopen. Daar speelde men bij Egmond handig op in door vooral plezierig geprijsde gitaren te maken. Ook ontstond er een bedrijf "Manhattan" dat zich vrijwel helemaal op de postorder markt richtte.Via een advertentie in de radiogids of een muziekblad kon je je gemakkelijk een instrument op afbetaling aanschaffen.
 |
| Kleine Paul |
Op deze manier zijn talloze muzikanten in spé aan hun instrument gekomen en zijn uiteindelijk enthousiast geworden voor het maken van muziek. Dat is naar mijn idee de grote verdienste van de gebroeders Egmond geweest. Daar deze goedkope gitaren niet bleken te voldoen voor meerdere echte optredens, stapten velen over op de veel duurdere Duitse en Amerikaanse gitaren. Zo spreekt Paul McCartney geen al te lovende woorden over zijn Solid 7 waarmee hij ooit in Hamburg optrad.
Egmond ging echter ook gitaren maken met daarop andere namen. Voor de Engelse markt maakte men bijvoorbeeld Rosetti, die door de firma Rosetti werden geïmporteerd. Maar ook kom je namen tegen als: Wilson, Orpheum en Lion.
| (Klik op plaatjes voor vergroting) |
 |
 |
 |
| Wilson |
Rosetti |
Lion |
Ook produceerde men in de vijftiger jaren Miller gitaren. Velen zijn het er over eens dat dit echt fantastische instrumenten waren. De genoemde Wilson en Miller instrumenten waren in die tijd zeer populair bij veel van onze indo-rockers. Deze archtops waren vaak de voorloper van nu zeer bekende archtops zoals Gretsch.
 |
| The Tielman Brothers op Miller gitaren. Ook een Egmond produkt. |
In totaal heeft men bij Egmond ongeveer 250 verschillende typen gitaren gemaakt. Helaas kwam er in het begin van de jaren 1970 een einde aan het bestaan van dit bedrijf. Zelfs nadat de Martin Company belangen had verworven in de fabriek uit Best en men ook gitaren ging produceren onder de naam Vega en Alpha, lukte het niet om te blijven voortbestaan.
Zowel ook wel uit dit artikel blijkt, zijn er nog veel onzekerheden over de Egmond gitaren. Vooral over de periode eind 1950, begin 1960 zoek ik nog veel informatie. Vooral catalogi zijn van harte welkom. Mocht u meer weten, neem dan contact met me op of breng een bezoek aan mijn homepage www.markenhof.myweb.nl
Wim Markenhof
Contact:
top
|
Direct zoeken op
)
)
)
)
)
)
)
)
)
