Egmond gitaren: de liefhebber vertelt ...

Egmond model Solid 7

Mijn eerste kennismaking met een Egmond gitaar was tegen het einde van de vijftiger jaren. Toen ik zo'n 10 of 11 jaar was bouwde ik weleens zelf een gitaar van een sigarenkistje, een lat en wat elastiekjes. Natuurlijk klonk die helemaal niet, maar voor mij leek dat toen op een gitaar. Het zal in 1959 geweest zijn toen een vriendje van me van zijn ouders een elektrische gitaar mocht kopen. Zijn oudere zus ging met ons mee naar Staffhorst in Utrecht en daar schafte hij het "wonder" aan. Thuisgekomen bleek er weinig geluid uit te komen. Al snel kwamen we er achter dat je hem op een radio moest aansluiten. Dat hebben we toen ook gedaan. Van muziek maken en het stemmen van het instrument hadden we totaal geen verstand. Geluid zat er genoeg in, maar muziek maken was toch andere koek. Al snel werkte de radio niet meer. Onze pret was snel afgelopen.Mijn muziekinteresse ging daarna vooral uit naar het luisteren. Conny Froboess , Peter Kraus, De Blue Diamonds dat waren toen mijn muziekhelden.

In 1995 besloot ik op bijna vijftigjarige leeftijd gitaar te gaan spelen. Daar ik altijd al rommelmarkten bezocht voor mijn interesse in oude spulletjes, besloot ik op zoek te gaan naar een gitaar. Toen ik op de markt in Utrecht een Egmond gitaar zag, kwamen mijn herinneringen weer naar boven. Die gitaar kocht ik, nog niet beseffende dat er zoiets bestond als gitaren verzamelen.

Mijn Egmondverzameling breidde zich uit, dus ging ik op zoek naar informatie over dit merk. Dat bleek helaas erg moeilijk. Nergens een boek of wat dan ook. Uiteindelijk besloot ik zelf aan de slag te gaan. Wat ik in de afgelopen jaren over Egmond te weten ben gekomen zal ik u in dit artikel in het kort proberen weer te geven. Ik weet zeker dat het niet compleet is. Nog steeds moet er veel onderzocht worden. Daarom vraag ik u ook contact met mij op te nemen als u informatie, aanvulling of vragen heeft.

» volgende pagina

 Contact: