Vai-talogy (tribute to Steve Vai)

[Luc-O]

Hallo hallo,

al sinds mijn tienerjaren ben ik groot bewonderaar van Steve Vai. Persoonlijk denk ik dat hij een van de, zo niet de meest innovatieve en creatieve rockgitarist ooit is, al is dat uiteraard maar een mening. Ik ben hoe dan ook erg door hem beïnvloed. Dat is duidelijk te horen in dit nummer met de toepasselijke titel Vai-talogy, waarin ik mijn 'inner Steve' ongegeneerd kanaliseer :) Ik wil dit dan ook bestempelen als een tribute aan - zoals Brain May hem ooit mooi introduceerde tijdens het befaamde Guitar Legends Festival in Sevilla in 1991 - 'the master, the genius of the space age guitar'.

Luisterlink: https://on.soundcloud.com/OPg5RbR0Tj9sNeOiiX

[Fobo]

Ja, je gaat inderdaad helemaal los. Ik vind het onwijs knap welke technieken je allemaal kent en ook weet te gebruiken. Complimenten daarvoor!
Ik heb het stuk afgeluisterd, maar de stijl kan mij helaas niet bekoren.
Maar ik wou dat ik het kon.

[Luc-O]

Ja, je gaat inderdaad helemaal los. Ik vind het onwijs knap welke technieken je allemaal kent en ook weet te gebruiken. Complimenten daarvoor!
Ik heb het stuk afgeluisterd, maar de stijl kan mij helaas niet bekoren.
Maar ik wou dat ik het kon.

Hartelijk dank voor je reactie! Ja dat is een gegeven, of je houdt van (de stijl van) Vai, of (helemaal) niet. Ik moet eerlijk zeggen dat zelfs ik als groot fan niet alles even geslaagd vind hoor. Des te meer respect dat je het nummer toch helemaal beluisterd hebt :)

[Pepe]

Vai is ook voor mij sentiment, hij zat ineens ('83?) met zijn attitude song als floppy disc in mijn Guitar Player en had alles uitgeschreven, hij moest zijn eigen tablatuur bedenken want dat gedive met een Floyd was nieuw, zeker als het 3 klanken waren.
Een van zijn grappen was bijvoorbeeld de B-snaar van het fretboard af te trekken (pull b string on 12 fret -ploink, ploink)
Attitude song heb ik nooit in zijn geheel kunnen spelen maar al die triool runs, daar heb je je leven lang plezier van, het leert je vooral ambidextrie en nootkeuze.
Afijn, good job, het geluid lijkt er zelfs wel een beetje op en ik had nergens een akward moment wat op de loer ligt als je referenties maakt (als ik voor elke keer dat een SRV wannabe een foute hoed opzet een euro zou krijgen...)
Ik ben zelf geen fan van het tapping gedoe wegens hoog Look Ma, No Hands gehalte en Vai zelf zou er meer schurende atonaliteit in gooien maar soit, hoed af sir.

[Luc-O]

Vai is ook voor mij sentiment, hij zat ineens ('83?) met zijn attitude song als floppy disc in mijn Guitar Player en had alles uitgeschreven, hij moest zijn eigen tablatuur bedenken want dat gedive met een Floyd was nieuw, zeker als het 3 klanken waren.
Een van zijn grappen was bijvoorbeeld de B-snaar van het fretboard af te trekken (pull b string on 12 fret -ploink, ploink)
Attitude song heb ik nooit in zijn geheel kunnen spelen maar al die triool runs, daar heb je je leven lang plezier van, het leert je vooral ambidextrie en nootkeuze.
Afijn, good job, het geluid lijkt er zelfs wel een beetje op en ik had nergens een akward moment wat op de loer ligt als je referenties maakt (als ik voor elke keer dat een SRV wannabe een foute hoed opzet een euro zou krijgen...)
Ik ben zelf geen fan van het tapping gedoe wegens hoog Look Ma, No Hands gehalte en Vai zelf zou er meer schurende atonaliteit in gooien maar soit, hoed af sir.

Ja! De innovativiteiten zijn al lang niet meer op een hand te tellen. En het knappe: nog steeds komt ie met nieuwe dingen. Wat betreft tapping, tja, ik ben er dol op, hier zit trouwens ook een lick in die niet echt des Vais is maar meer Greg Howe (zo'n stringskipped arpeggio). De laatste lick loopt overigens wel wat atonaal af als ik me niet vergis. Hoe het ook zij, dank voor het luisteren en je reactie!

[pasqual]

Wauw! Erg goed stukje muziek. Zeker weten in de stijl van Vai! Super goed gespeeld Luc!

[Luc-O]

Wauw! Erg goed stukje muziek. Zeker weten in de stijl van Vai! Super goed gespeeld Luc!

Thanks!! ��

[Duhsjaak]

Met de robotmatige perfectie ligt de stierlijk vervelende uniformiteit op de loer.
Ik ben daardoor alleen mar nog meer blij met de verschillen.
En niet alleen in de muziek. Dat spreekt voor zich.

Ik kan daarom er best van genieten dat je de moeite neemt in de buurt van je held te komen.
Pet af voor de tijd die dit niveau zeker zal kosten.
Het creëert de ruimte waardoor ik lekker mijn eigen ding kan doen.
Keep on keeping on!
Vriendelijke groet, Gus

[Luc-O]

Met de robotmatige perfectie ligt de stierlijk vervelende uniformiteit op de loer.
Ik ben daardoor alleen mar nog meer blij met de verschillen.
En niet alleen in de muziek. Dat spreekt voor zich.

Ik kan daarom er best van genieten dat je de moeite neemt in de buurt van je held te komen.
Pet af voor de tijd die dit niveau zeker zal kosten.
Het creëert de ruimte waardoor ik lekker mijn eigen ding kan doen.
Keep on keeping on!
Vriendelijke groet, Gus

Dank voor het luisteren en je reactie Gus! Al vind ik de eerste zin wat cryptisch, wat is het verband tussen perfectie (wat dit niet is overigens, zei de selfcritic) en uniformiteit? Het is denk ik niet gek om een opname zo 'perfect' mogelijk te willen doen, toch?

[edje kadetje]

Heel goed gedaan. Knap stukje werk.
Ook de productie is dik voor elkaar.

Bij mij zorgde het maken en afronden van zo’n hommage ervoor dat ik daarna vrijer was in wat ik maakte. Niet dat ik het zo bewust ervoer, maar alles wat ik erna maakte, lijkt veel minder op Pink Floyd.

Ik hoop de komende tijd meer van je werk te horen.


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

[Luc-O]

Heel goed gedaan. Knap stukje werk.
Ook de productie is dik voor elkaar.

Bij mij zorgde het maken en afronden van zo’n hommage ervoor dat ik daarna vrijer was in wat ik maakte. Niet dat ik het zo bewust ervoer, maar alles wat ik erna maakte, lijkt veel minder op Pink Floyd.

Ik hoop de komende tijd meer van je werk te horen.


Verzonden vanaf mijn iPhone met Tapatalk

Hartelijk dank voor je reactie! Ik ben benieuwd of het bij mij ook zo werkt, maar ik vrees van niet, haha. Nu is het zo dat in elk nummer wat ik maak wel een 'Vai-ism' is terug te horen in meer of mindere mate, maar bij deze track ging ik daar echt bewust voor. Dat zal idd hierna niet meer zo zijn. Wel denk dat de invloed altijd wel zal blijven, al is het maar in details zoals bepaalde frasering.

[Duhsjaak]

Dank voor het luisteren en je reactie Gus! Al vind ik de eerste zin wat cryptisch, wat is het verband tussen perfectie (wat dit niet is overigens, zei de selfcritic) en uniformiteit? Het is denk ik niet gek om een opname zo 'perfect' mogelijk te willen doen, toch?

Ja, nu zie ik ook dat je het anders kunt lezen dan ik heb bedoeld.
Sorry voor het ongemak.
Ik heb geprobeerd te laten blijken dat ik jouw mate van zoeken naar de perfectie erg kan waarderen, zonder dat ik de behoefte voel dat ook na te streven.

Ik heb een klunzige manier gebruikt om je te complimenteren.
Andere mensen grijpen naar foefjes, terwijl ik bij jou de menselijke factor hoor...
Pet af dus.
Vriendelijke groet, Gus

[grayfink]

Wow, erg goed. Mag je trots op zijn. :)

[Luc-O]

Ja, nu zie ik ook dat je het anders kunt lezen dan ik heb bedoeld.
Sorry voor het ongemak.
Ik heb geprobeerd te laten blijken dat ik jouw mate van zoeken naar de perfectie erg kan waarderen, zonder dat ik de behoefte voel dat ook na te streven.

Ik heb een klunzige manier gebruikt om je te complimenteren.
Andere mensen grijpen naar foefjes, terwijl ik bij jou de menselijke factor hoor...
Pet af dus.
Vriendelijke groet, Gus

Helder :) Nogmaals dank!

[Luc-O]

Wow, erg goed. Mag je trots op zijn. :)

Thx!! Ja, ik moet zeggen dat dit een track is waar ik meer dan tevreden over ben, en dat is niet vaak. Al kost het veel moeite om het allemaal een beetje fatsoenlijk op band te krijgen. Lang leve de homestudio waar je in elk geval geen tijdsdruk hebt ��

[Stratman70]

Hey Luc, een late reactie, maar wat een Meesterstuk is dit! Ik denk wel (sowieso technisch) het beste wat ik ooit van je gehoord heb.
Iemand moet enorme ballen hebben om een eigen compositie in de stijl van Steve Vai te maken, maar dan ben je er nog niet; je moet het vooral op de gitaar kunnen beheersen! En dat doe jij!
Qua compositie laat je goed horen dat je weet hoe Vai z'n stijl in elkaar zit. Maar dan nog zou iemand dan de plank kunnen misslaan. Maar dat doe je absoluut niet! Dit nummer zou niet misstaan op Passion & Warfare; het zou een goed nummer van de Meester zelf kunnen zijn.
Ik heb 'm nu al zo'n 10x beluisterd en dat ga ik zeker vaker doen. Ik vind 'm echt gaaf!

Geluidstechnisch vind ik er iets te weinig 'headroom' in zitten. Het klinkt net ietsje te gecomprimeerd. Als ik met de koptelefoon luister, lijkt de drums soms de rest weg te duwen, zonder dat deze te hard staat of overheerst.
Om nog net iets dichter bij het typische Vai geluid te komen, zou ik zelf kiezen om een heel klein tikje meer reverb op de lead gitaar te zetten, om het meer een ruimtelijk geluid te geven, wat ik ook zo kenmerkend aan Vai's (oude?) geluid vind. Maar dat is een heel klein detail.

You've nailed it! Top!

[Luc-O]

Hey Luc, een late reactie, maar wat een Meesterstuk is dit! Ik denk wel (sowieso technisch) het beste wat ik ooit van je gehoord heb.
Iemand moet enorme ballen hebben om een eigen compositie in de stijl van Steve Vai te maken, maar dan ben je er nog niet; je moet het vooral op de gitaar kunnen beheersen! En dat doe jij!
Qua compositie laat je goed horen dat je weet hoe Vai z'n stijl in elkaar zit. Maar dan nog zou iemand dan de plank kunnen misslaan. Maar dat doe je absoluut niet! Dit nummer zou niet misstaan op Passion & Warfare; het zou een goed nummer van de Meester zelf kunnen zijn.
Ik heb 'm nu al zo'n 10x beluisterd en dat ga ik zeker vaker doen. Ik vind 'm echt gaaf!

Geluidstechnisch vind ik er iets te weinig 'headroom' in zitten. Het klinkt net ietsje te gecomprimeerd. Als ik met de koptelefoon luister, lijkt de drums soms de rest weg te duwen, zonder dat deze te hard staat of overheerst.
Om nog net iets dichter bij het typische Vai geluid te komen, zou ik zelf kiezen om een heel klein tikje meer reverb op de lead gitaar te zetten, om het meer een ruimtelijk geluid te geven, wat ik ook zo kenmerkend aan Vai's (oude?) geluid vind. Maar dat is een heel klein detail.

You've nailed it! Top!

Wow wat een toffe reactie Edwin!! Ik word er serieus verlegen van, zoveel veren. Tja, je zal ongetwijfeld herkennen dat het noooit klaar is, telkens hoor je weer dingen die anders of beter hadden gekund. Toch probeer ik dat tegenwoordig van me af te zetten met de gedachte dat elke opname letterlijk een momentopname is en dat het goed is zoals het is. Er was immers een bepaald moment dat het voor mij ook goed genoeg was. Nogmaals veel dank en ja mixen etc, dat is/blijft mss nog wel het lastigste van alles.
Edit: op de gitaar zit wel echt een enorme bak galm hoor, als je de geisoleerde track hoort verzuipt ie echt haha. Maar in de mix hoor je dat een stuk minder. Galm en delay is ook altijd lastig, wanneer is het te veel, wanneer te weinig...

[Stratman70]

Ja, mee eens hoor. Op een gegeven moment is het ook gewoon goed en klaar. Voor een homerecording is het dan ook zeker wel uitstekend gedaan.